___ANTASIT24

"COŚ"_____________

2012-01-16T14:50:00.000-08:00

            Coś w środku ciebie tkwi, coś w środku ciebie drga.
            Wspomnienie dawnych epok- różne postaci mkną,
            Przeszłość z przyszłością w jedno zlewa się.
            Zanika „Teraz”, choć twardo trzymało się.

            Czas w przestrzeń wtopiony,
            Kruszy starego porządku ramy
            Niepostrzeżenie podlegasz czemuś nowemu.
            Choć ono cienkim strumykiem znaczone.

            Coś w środku ciebie tkwi, coś w środku ciebie drga.
            Przeczucie z siłą mówi: że to przeszłości kres.
                              Wzniesiona dłoń; marzeniom przychylny wiatr

Młodość przywodzi do stóp.
            Los kiedyś różne ci słał doświadczenia.
            Byś krzepł w mądrości, byś trudy znał
            Złoto potrafił przemieniać w wolność.
            W końcu niezłomnym się stał.

            Coś w środku ciebie tkwi, coś w środku ciebie drga.
            Pewność: że cenny okazał się mozół twych dni
            Dziś lewa półkula już z prawą – nie droczy się
            W nierzeczywistym- umie dojrzeć fakt.

            Wiary, idee, religie - co w tobie tkwią.
            Skarbnicą wniosków mogą się stać.
            Lecz spojrzyj na nie z góry,
            A przejawisz zbieraną wiekami moc.
            Coś w środku ciebie tkwi, coś w środku ciebie drga.
            Wolności chwytasz nić !
            Już nikt na pokuszenie nie zwiedzie cię,
            Bo wiesz: Co znaczy sobą być.
            Oddychasz... oddychasz... istniejesz całym sobą.
            Nie ogranicza cię guru, ni ten lub tamten bóg.
            Widzisz człowieka w drugiej istocie,
            Który spełniając siebie, ciebie wspomaga też.
            W środku ciebie nie tkwi już nic, ani drga.
            Boś z energią serca złączony
            Jednym dźwiękiem z wszechświatem brzmisz.
            Odczuwasz mowę innych bez słów.

            Choć pustka często cię teraz przepełnia
            To więcej widzisz, więcej rozumiesz.
            Odkrywając istnienia sens nowy
                  Świat inną mnogością wypełniasz.
            Oto z barw tęczy do woli brać możesz..
            Umysłu strategią nie trudzić,
            Z bezmiaru Wszechświata czerpać.
            Myślą tworzyć cuda materii,


            Gdyś świadomy, z czego rzeczywistość złożona,
            Nie gubisz się po bezdrożach.
            Marzenia - choć oddalone – spełniają się.
            Rok 2012 – czarowną bajkę dla ciebie otwiera.
            Gdyś wiedzą bogaty, sam siebie chronisz.
            Wiesz, że co istotne dla całości istnienia – nie ginie.

Ania

Idź za głosem swoim ______________

2011-12-11T16:32:00.000-08:00

Współpraca________

2011-11-16T17:13:00.000-08:00

Współpraca,,, słowo powtarzane i niezrozumiałe .

Czas taki nastał by człowiek z drugim potrafił się porozumieć ,
by wejść we współpracę z drugim człowiekiem/ mimo podziałów sztucznych .
Większość ludzkości niegotowa, niezależnie
czy z decyzji własnej to wynika czy też z zakodowania na autorytety i różne teorie .
W strachu przed potępieniem, niezrumieniem aż wreszcie oceną ...
Żyjemy w odosobnieniu, odosobnieniu od siebie samych, naszych biliżnich ,
nie odczuwamy już Ziemi, gubimy się ...
Wciąż oceniamy,,, siebie czy innych - znaczenie małe .
Myśląc tak, skazujemy się tym samym na autorytety, różne teorie -
począwszy od tych religijnych ,

z różnych szkół duchowych wynikających ,

na naukowych skończywszy .

Współpracować "umiemy", lecz z autorytetem, ludzi grupą - idee głośno głoszącą ,,,
mijamy zaś zwykłego człowieka, bo tak właśnie zakodowani jesteśmy .
Czy znaczenie ma potrzeba,,, czy jakiś tam człowiek ?
Od lat wielu powiadam ludziom różnym o współpracy ,

że to już czas,,, odpowiedzi różne jednak słyszę ...
Dziś wrażenie mam takie; darmowe słowa moje,,, wszak oni lepiej wiedzą .
Nic to, że drepczą w kółko, są przecie razem a więc
bezpieczni - nie muszą myśleć -

za nich, inni to czynią .

Są jednak Istoty ludzkie, które to rozumieją i podejmują właśnie współpracę ,,,
wymieniają się wiedzą, są blisko siebie, jest im łatwiej .
Świadome się stają .

DARek

2011-11-12T16:06:00.000-08:00

Zgromadzenie Wolnych Ludzi

2011-10-20T16:07:00.000-07:00

To będzie wielkie energetyczne i duchowe wydarzenie.
W całym świecie a także w Polsce odbywać się będą w tym dniu różne spotkania, warsztaty, medytacje. Myślę, że to co wydarzy się wtedy we Wrocławiu będzie miało szczególną moc. Będzie to kongres w liczącej 500 miejsc sali konferencyjnej w Polskiego Radia Wrocław.

11.11.11

Wrocław
Sala koncertowa Polskiego Radia Wrocław
ul. Karkonoska 10

Zgromadzenie Wolnych Ludzi

Oblicza Duchowości u progu 2012
Patronat medialny: „Czwarty Wymiar”
Organizator: Ośrodek Edukacji Janusz Zagórski

Więcej na stronie Janusza .

Zagrożenia w rozwoju świadomości ludzkiej____________

2011-07-28T13:32:00.000-07:00

Rozwój Świadomości Ludzkiej – ile wersji tyle kontrowersji .

Najczęściej uciekamy się do określenia : rozwój duchowy .

Nauka ostatnio też ulega temu trendowi ,zaczyna stosować to określenie w swoich badaniach. O rozwoju duchowym mówimy od tysięcy lat, natomiast niewiele wiemy na czym może polegać rozwój świadomości.
Rozpatrujemy więc dogmaty dyskutujemy o nich. Bo to konsekwencja zakodowanych w nas treści religijnych. Nawet, jeśli mienimy się ateistami, to i tak wiekowa spuścizna wierzeń daje znać o sobie. Bronimy więc różnych autorytetów. Chociaż w większości tak bardzo ludzkości się nie przysłużyły. A czasem jedynym osiągnięciem autorytetu było posiadanie władzy. Dzięki czemu autorytet budził lęk,

tworzył „prawdy” (dogmaty) wygodne dla siebie i swojego otoczenia.

Współcześni musieli mu zaufać i przyjąć słowa za święte i nienaruszalne, bo autorytet miał siłę, był groźny. Ale dlaczego nie weryfikujemy tych „prawd” dziś ?

Z przyzwyczajenia do tradycji, z myślowego lenistwa .

Nie zastanawiamy się, że pojęcie: autorytet, to także sztuczny kod. W rzeczywistości może istnieć jedynie nauczyciel, który powinien przekazywać swoja wiedzę, doświadczenia.
Dzielić się swoimi wnioskami, a nie jak to czyni: powielać cudze treści .
Zdaję sobie sprawę, że potępianie pojęcia „ autorytet „ nie przysporzy mi zwolenników. Trudno, moją intencją jest sprowokowanie samodzielnego myślenia, gdyż tylko wtedy można spróbować poznawać, doświadczać, udowodnić sobie różne fakty. Zmieniać rozumienie świata i samemu układać sobie życie.
Zmian światopoglądowych w społeczeństwach, a nawet tylko w jednostkach boją się i nauka i religie. Bo to oznacza odstępstwo od wiary i wejście w samodzielność .

Dowodzi, że urywamy się ze stada. Nikt nas nie pilnuje i stajemy się niezależni rozwiązując problemy życiowe. Nie jest to proste do przeprowadzenia, bo utwierdzane wiekami kody poddaństwa wobec jedynej absolutnej prawdy kościoła trzymają silnie .
Gdy pojawia się ktoś z odmienną prawdą – najczęściej orzekamy, że walczy z kościołem albo jest ateistą. Zamiast neutralnie przyjrzeć się przedstawianym tezom, czy faktom, intelekt broni zapisów podświadomości – to jest jego funkcja. Można jednak ominąć intelekt i dokonać zmiany zapisów w podświadomości .Wprowadzenie nowego zapisu umożliwia wyciszenie reakcji ciała . W relaksacji, trwając w spokoju wnosimy w swoją przestrzeń energię mocy myśli. Cisza utrwala nowy rozpoznany zapis, a intelekt strzeże nowej treści. Stary zapis automatycznie powoli samoistnie się rozładowuje, podobnie jak nieużywany akumulator. Wiedząc o tym możemy sobie wpisywać do podświadomości to co nam w danej chwili jest potrzebne. Jesteśmy wówczas panami własnego przejawu. I temu powinniśmy poświęcić więcej uwagi i czasu. Jak to poznać i opanować .
W wielu tekstach pisałem jakie należy stosować proste ćwiczenia, aby „dojść” do stanu neutralnego. Cisza, spokój umożliwiają nam uruchomienie rezonansu ze zjawiskiem : człowiek. Cisza to strefa naszego bezpieczeństwa i nasze laboratorium badawcze. Każda reakcja to ubytek własnej energii . Dziś „silniejszy” pobiera (kradnie)energie ze słabszych. Słabszy męczy się swoimi myślami, szukaniem wroga, a nie przyczyn i zazwyczaj rozwiązuje swój problem przy pomocy narkotyku tzn: walki, niepokoju, konfliktu ...
System autorytetów chroni się przed ucieczkami myślących samodzielnie tworząc różne grupy: partyjne, ekonomiczne, artystyczne, rozrywkowe. Mechanizm pozostaje ten sam. Następuje jedynie rozdrabnianie stada na mniejsze stadka. Walka ,jako fundament wszelkich religii, pozostaje nadal jako środek scalający te grupy. Walka , wojny stały się „naturalnym” narkotykiem, podobnie jak religie. Trudno sobie uzmysłowić ten prosty mechanizm scalający, bo lęki kodowane wiekami trzymają nas w dogmatach jak magnes.

I oto jasno rysuje się zasada rozwoju duchowego .
Rozwój duchowy utrwala stale te same dogmaty. Nie pozwala na ich interpretacje lub zmiany. Natomiast rozwój świadomości nigdy nie „stoi” w miejscu. Umożliwia poznawanie wszystkiego co nas otacza, nasze reakcje, reakcje innych ludzi i mechanizmy tym rządzące. Rozwój świadomości nigdy się nie kończy. Poszerzają się nasze horyzonty myślowe o wiedzę zdobytą również przez innych ludzi .
Jak ważne było utrzymanie człowieka na poziomie rozwoju „duchowego „, a nie świadomości świadczy niszczenie ludzi samodzielnie myślących. Przełom III i IV w dał ludzkości– Hypatię. Myślicielkę z Aleksandrii , którą zamordował rozpasany tłum podżegany przez zakonników. Kobieta filozof, matematyk, wynalazczyni astrolabium i aerometru.

W XX - stuleciu uznawana przez autorytety naukowe za człowieka o najwyższym poziomie współczynnika inteligencji w historii ludzkości .
Wzmożoną nagonkę na Hypatię rozpoczął biskup Cyryl z Aleksandrii /412 r./. Niewybredne oszczerstwa biskupa i jego popleczników, doprowadziły do bestialskiego morderstwa . Filozofkę, która nie deklarowała żadnego wyznania wiary, ale była tolerancyjna wobec wszystkich wyznań, wywleczono z powozu przed kościołem i ostrymi narzędziami zabito , kawałkując ciało na części. Część spalono, a część oddano psom na pożarcie .

W morderstwie wzięło udział wielu mnichów, dla których przestępstwem Hypatii była jej mądrość i uroda .Według historyków, Hypatia była ofiarą sadystycznych, ogarniętych żądzami zakonników .
Ciekawostka – nikt nie został ukarany! Pewnie z miłości i łaski przebaczenia boskiego .
Giordano Bruno zakonnik, filozof, myśliciel ośmielił się w końcu XVI wieku zrównać boga z naturą . Wygłaszać tezy o jedności wszystkiego ze wszystkim we wszechświecie .

Podkreślał znaczenie dążenia człowieka do poznania i prawdy o istnieniu. Za swoje tezy i wnioski poniósł śmierć męczeńską . A wyrok na pięćdziesięciolatka w 1600 r wydała religia Miłości i Przebaczania - czyli Chrześcijaństwo. Święta Inkwizycja, torturami i spaleniem na stosie okazywała boską miłość i przebaczenie. Czy ten akt miał służyć tylko dla zastraszenia wiernych ?
Pod koniec XVII wieku podobnie stracono Polaka, Kazimierza Łyszczyńskiego. Na Rynku Starego Miasta w Warszawie, któremu przed egzekucją odrąbano prawą dłoń .

A następnie spalono za ateizm, ale głównie za twierdzenie, że bóg nie istnieje, oraz za głoszenie poglądu, że księża gaszą naturalne światło rozumu, by utrzymać władzę i autorytet.
W jednym i drugim przypadku dokonano świadomych okaleczeń. To magia okultystyczna , dodatkowa kara, by po śmierci ciała, świadomość opuszczająca ciało zapamiętała, że tego
więcej nie należy robić :tzn myśleć i pisać inaczej niż kościół nakazuje .

http://www.youtube.com/user/WonyWilkDziki#p/u/30/5935oEdtAog

- to film o Kazimierzu Łyszczyńskim .
Proponuję również dla „rozgrzewki” intelektualnej przeczytać tekst pt.

„ Rozwój duchowy, czy rozwój świadomości” .
Aktualny stan naszej planety wskazuje, że zarówno Ziemia jak inne planety, a właściwie cały Wszechświat przeżywa jakiś czas przełomu .

Nagromadzenie anomalii pogodowych, zjawisk wstrząsowych w przyrodzie i w samej planecie, również powszechnie odczuwalne zmiany w reakcjach ciał i psychiki ludzi, to przejaw zdążania całości do wyrównania wszystkich skrajności,

wypracowywanych przez wieki wolnej woli .
Nie jest to jednak zapowiedź końca świata, jakby prowadzący różne grupy chcieli lecz manifestowanie się konieczności zmian w myśleniu i postępowaniu człowieka, którego po dobroci nie można było do niezbędnych zmian nakłonić .

Wynika to częściowo z faktu braku wiedzy .
Przypomnę tu po raz kolejny magnetyczną zasadę budowy Wszechświata .

Bo mimo że była podstawą starego procesu, to wciąż była ignorowana . Stąd zrodził się brak rozumienia procesów którym podlega człowiek i Ziemia oraz uległość wobec różnych fałszywych teorii czy kanonów wiary . Fałszywe założenia doprowadziły do ukształtowania się konfliktu w obrębie człowieka do skrajnych jego reakcji a w konsekwencji tworzenia ciągłych naprężeń, walk między ludźmi . Końcowe rozgrywki starej epoki ,religie nazwały armagedonem, uznając, że to walka „dobra ze złem” .

Aktualny stan naszej planety i jej mieszkańców jest zjawiskiem wyrównania dysproporcji między światem materii i energii, utrzymującej formy materialne przy życiu .

Skutki tego zjawiska to ściśle określone reakcje i zachowania ludzkie . Bronimy zaciekle jakichś wartości, które uznaliśmy za swoje choć ich nigdy nie sprawdzaliśmy .

Wierzyliśmy jedynie jakiemuś autorytetowi. Obecnie energie zawarte w podświadomości , automatycznie się rozładowują. Zakodowany „narkotyk walki” o obronę wiary, jest doskonałym odgromnikiem zawartych w nas energii. Stajemy się więc oraz bardziej nerwowi, wzbudzają się w nas reakcje i zachowania narzucone prze przewodnika stada . Podobnie dzieje się w świecie przyrody, naładowane w nadmiarze ładunki dodatnie np. w chmurach , rozładowują się w postaci wyładowań elektrycznych .

Tak samo dzieje się i w nas choć nie widzimy „piorunów”

ale nasze gwałtowne reakcje są tego przejawem .
Coraz częściej pojawiają się zbawiciele ludzi i planety. Systemy te same , inne tylko hasła
i autorytety. Nikt nie informuje jak przygotować się do Nowego. Choć wiedza taka jest na Ziemi. Ukrywa się się ją przed populacją, bo w ten sposób stare i nowe autorytety chcą zwiększyć własne szanse na przetrwanie . Ale tak naprawdę wiedzy nie da się ukryć .

Trzeba dokonać tylko pewnego wysiłku i dotrzeć do niej samodzielnie. Warunkiem wstępnym lecz niezbędnym będzie rozstanie się z dotychczasowym systemem przekonań. Nie tylko nt bogów, boskich dogmatów, ale wszelkich dóbr i dzieł sztuki,

które pozostają w „ starym” i całkowicie ulegają rozproszeniu. Rozpadające się planety, całe kosmosy, są już obserwowane od dawna. Informują nas o tym istoty z różnych przestrzeni kosmosu relacjonując, co się u nich dzieje. Czy wyciągamy z tego wnioski ?
Uspokajamy się myślą, że owszem coś się gdzieś dzieje, ale daleko od nas . Żywimy błędne przekonanie, że u nas na pewno będzie dobrze. Ponownie zabierzemy ze sobą boga ,może jakichś świętych, może autorytety i wszystko będzie po staremu . Łudzimy się nadzieją, iż zapanuje na świecie powszechna miłość.

Tylko kto da nam ten prezent ?- pytam – Kto nas ocali ? I kto nas wypełni miłością ?

Jedno jest pewne: Raj ze szczęśliwą miłością- jeśli go pragniemy - musimy stworzyć sami .
Warto się zabrać do tego od zaraz, bo to, co określamy mianem czasu, w nowej przestrzeni przestanie funkcjonować. Aktualna rzeczywistość już to nam uzmysławia; pokazując jak różnorodne jest odczucie czasu tej samej sytuacji .

Wiara, nadzieja i miłość. Po staremu liczymy, że ocali nas bóg, kosmici lub jakieś inne „wyższe” istoty ! Stąd przenosimy nadzieję na ratunek, na dzieci indygo, kryształowe lub diamentowe. Niepomni, że w przeszłości takie zbawienia nie miały miejsca .

Że ocalenia były przede wszystkim wynikiem współdziałania ludzkiego .

Nowi zbawiciele ludzkości_ ! _Rzekomo przyszli nam pomóc, stworzyć raj na ziemi .

W ten sposób świadomie lub nieświadomie koduje się, że rasa ziemska to rasa
prymitywna, na bardzo niskim poziomie rozwoju duchowego i intelektualnego. A cudowne dzieci mają nas ratować, dzięki swojej nadnaturalnej wiedzy. My znowu nic nie musimy robić- wystarczy wierzyć. Proszę zwrócić uwagę, że cudowne dzieci wyrastają nam na nowych bogów. I tak ponownie wchodzimy pod rozkazy innych cywilizacji .
To powtórka ze znanych historycznych dziejów Ziemi. Koło się zamknęło i ponownie próbuje się go uruchomić w starym rytmie . TO NASZA LUDZKOŚCI KLĄTWA !

Czekamy na zbawienie, zamiast reagować choćby na informacje o zaniku pola magnetycznego Słońca , a w dalszej konsekwencji i całego układu słonecznego !

Tzw. zbawiciele łudzą nas, że przeprowadzą nas do naszych początków, do naszego domu . Ale nie idą za tym żadne wyjaśnienia: na czym polega powrót i

co jest przejawem człowieka .
Brak wiedzy, czy rozmyślna kontynuacja starego procesu ? To każdy winien rozważyć sam i wyciągnąć wnioski. Z drugiej strony coraz częściej Ziemianie nawiązują kontakty z innymi bytami z kosmosu. Istoty, z innych przestrzeni zwracają się z rozpaczliwymi prośbami o pomoc bo przeżywają tragedie i nie wiedzą jak zaradzić procesom rozpadu na ich własnych planetach .
Dzieci indygo o tym nie mówią, bo po prostu nie wiedzą o tych procesach !
Musimy więc znowu sobie przypomnieć, że nikt nas nie uratuje, ani nie pomoże. Ale też musimy pamiętać,że energotyp Ziemianina zawiera program ciała uniwersalnego, a więc mamy wewnątrz siebie wszystkie zapisy, co należy czynić, i jak sobie pomagać .

Główny zapis mówi, że człowiek bez człowieka nic zdziałać nie może. Pomoc nie polega na tworzeniu następnych pięknych marzeń o raju, lecz na wspólnym gromadzenia wiedzy , uzyskiwaniu rozumienia czym jest nowe. Z Ziemi płyną (tak określają) już „strumienie” światła z wszelkimi informacjami o zachodzących procesach, celowości itp. Każdy otrzymuje informacje na poziomie swojego rozwoju i możliwości zrozumienia .
Ziemia jako pierwsza powstała, a jako ostatnia zamyka stary proces.

Czasu jest już niewiele do finału, ale wystarczy aby można było uchwycić sens procesów. Przygotować się do zmian w pełni świadomie. Procesy nie są karą dla fizycznych ciał, Stanowią doświadczenia, które umożliwiają przejście do innych wymiarów istnienia.

Nowy Proces określamy jako Wspólne, Świadome Tworzenie .

Człowiek

Czekając na tramwaj na przystanku stałem ...

2011-07-02T11:14:00.000-07:00

Wcześniej już zdarzało mi się kontakt mieć z Istotami opiekuńczymi

/ nazwę Ich tak na chwili użytek .
Była to kobieta i dwóch mężczyzn, zawsze stali tak, iż trudno było mi Ich dostrzec ,
nie inaczej w tym przypadku było ...
Kobiety spokojny głos usłyszałem,,, powiedziała "w górę spójrz" .
Rozejrzałem się dookoła lecz nikt na mnie i moich przyjaciół uwagi nie zwrócił .
Powoli głowę uniosłem, czułem, iż ujrzę coś "innego" niż niebo zwykłe .
Nie myliłem się, na niebie miast chmur obiekt kosmiczny zobaczyłem .
Nie zwykły statek był to bo i monumentalną wielkością sporą swą wrażenie robił ,
kolorami co budowę jego stanowiły - zielony ze złotym pierścieniem ,,,
powoli obracał się wokół osi swej, zdawał się wydawać delikatny szum .
Pierścień olbrzymi,,, a w środku coś, co nazwać można byłoby ekranem ,,,
pismo na nim było jak myślę, biało czarne litery, czy znaki raczej -
powoli zaczęły się zmieniać,,, tak, jak książkę bym czytał ...
Kiedy "przeczytałem stronę jedną" następna się ukazała ...
Obraz przekazu tego przypominał jakbym świat przez mikroskop oglądał ,,,
świat w skali mikro,,, jakieś żywe organizmy i tło zielone także żywym było .
Treści dokładnej nie znam, zrozumiałem jednak część tylko / "ona raczej osobista była" ...
Stałem tak w niebo i statek ten wpatrzony ...
Moi znajomi powoli znikać zaczynali ,,,
kiedy głowę i wzrok swój na miejsce gdzie wcześniej się znajdowali skierowałem ,
nie zobaczyłem tam Ich, oddalili się po prostu .
To, co powiedzieć Wam teraz mogę, to to, iż świat, rzeczywistość zmianie ulega ...
"Słowa", które dostrzegłem i zrozumiałem, pomijając sam obraz cały świadczyły o tym właśnie .
To co dla kogoś widocznym jest i zrozumiałym z czasem się staje ,
dla innych może nie być ni widoczne bo i nie ma potrzeby takiej ...

"Jesteśmy, tylko Ty nas nie dostrzegasz,,, byliśmy tu zawsze, tylko ludzie nas nie widzą ,,,
nie widzą, bo nie chcą,,, zajęci swą egzystencją i zamartwianiem się o siebie i materię ,,,
kiedy potrzebę taką poczujesz, o Nas pomyśl, pomyśl i skoncentruj się,,,

a i kontaktu z wnętrzem swym nie trać ..."

RZECZYWISTOŚĆ CZY FIKCJA___

2011-06-28T09:05:00.000-07:00

Większość ludzi utożsamiających się z obrazem świata przekazywanego przez naukę odrzuca alternatywna historię Ziemi, bo uznają, że nie ma żadnych naukowych dowodów na jej potwierdzenie. Nie ma się co dziwić, bo ich reakcja będzie zgodna z zapisami podświadomości, jakie zostały wtłoczone w nią przez różnego rodzaju autorytety.

Jeżeli dopuścimy możliwość, że nawet w informacji, która wydaje nam się w pierwszym momencie absurdalna, może być choćby ziarenko prawdy – wówczas rozpoczynamy proces samodzielnego myślenia, a nie automatycznego przetwarzania danych i negowania czegoś, o czym w rzeczywistości nie mamy pojęcia. Stwierdzenie, że coś jest niemożliwe – ogranicza nas, bo zamyka w kręgu teorii i dogmatów, za pomocą których zostaliśmy zaprogramowani na ściśle określony sposób myślenia, tym samym życia. Dopuszczenie możliwości: być może rzeczywiście tak było, czy jest….. otwiera bramę poznania. Uruchamiając proces myślenia i stosując syntezę, możemy sami poszukać dowodów na potwierdzenie słuszności, czy fałszu zdarzenia, teorii, a nie opierać się na opiniach innych ludzi. Wiedza jest w zasięgu każdego z nas. Warunkiem jednak, by z niej korzystać, jest samodzielność myślenia, a nie wiara w cudze przemyślenia, czy sądy.

Istnieje mnóstwo mitów, legend, symboli, przekazów, odnajdywanych w wielu kulturach, odrzucanych i lekceważonych przez naukę – a które są dowodem, że życie na Ziemi istnieje od miliardów lat. Dzisiaj dla wielu z nas jest oczywiste, że Ziemianie mają kontakt z cywilizacjami pozaziemskimi, których przedstawiciele licznie odwiedzali w przeszłości, jak i obecnie naszą planetę. Można powiedzieć, że dowodów naukowych na to nie ma, jednak jeżeli przyjrzymy się znaleziskom archeologicznym z różnych stron świata zobaczymy na nich zarówno „ skrzydlatych” bogów, jak i latające pojazdy. Znana jest wiedza Dogonów o budowie kosmosu, czy wiedza astronomiczna i matematyczna Majów. Takich przykładów można mnożyć tysiące. Istnieje ogromna ilość fotografii pojazdów kosmicznych i relacji z kontaktu z przedstawicielami innych ras. Jednak nauka te dowody odrzuca, uznając je za niewiarygodne. Obecnie, gdy na światło dzienne wypływa coraz więcej informacji, mówiących o istnieniu na Ziemi w poprzednich cyklach wysoko rozwiniętych cywilizacji, wielu osobom w gąszczu wielkiej ilości sprzecznych ze sobą informacji, trudno jest stwierdzić, co jest prawdą, a co fikcją. Można je negować i stwierdzić, że są to bzdury lub uznać, za rzeczywiste. Dopóki jednak człowiek będzie kierował się tylko intelektem i analizą – nie jest w stanie poznać wiedzy o samym sobie i Wszechświecie. Dlatego konieczne jest zastosowanie syntezy, która umożliwi nam wyciąganie samodzielnych wniosków. Zastanówmy się, np: kim jest człowiek i jak jest zbudowany?

Wiele cennych informacji możemy znależć w tzw. świetych ksiegach, np. o cyklach rozwojowych planety i przemianach, jakie czekają Ziemię, a także wiedzę o energetycznej budowie człowieka. Przyjrzyjmy się Biblii: człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, który występuje w trzech osobach. Prosty wniosek – człowiek nie jest więc tylko istotą fizyczną – także występuje w trzech osobach. Informacje o troistej budowie człowieka znajdziemy także w Hunie, która wymienia trzy poziomy ludzkiej świadomości: nadświadomość, świadomość i podświadomość. Jeżeli połączymy wszystkie te informacje, otrzymujemy obraz człowieka – jako całości, a nie jedynie ciała fizycznego wyposażonego w umysł i psychikę (znów trzy elementy). Przyjrzyjmy się bliżej budowie magnesu. Dwa elementy: plus i minus, a pomiędzy nimi przestrzeń zero. Podobnie wygląda budowa człowieka: dwa elementy: nadświadomość (określana często duchem) i podświadomość (określana duszą) spotykają się i przejawiają w świadomości zewnętrznej człowieka (osobowości). W magnesie istnieje również element czwarty, o którym należy pamiętać – są to linie sił – czyli całość przejawu człowieka – świadoma myśl, która w religiach została określona bogiem. Trzy elementy zawierają się w czwartym, czyli: świadoma myśl przejawia się przez trzy elementy (trzy poziomy świadomości) – i to jest człowiek. A, że jak na dole, tak na górze – wszystko funkcjonuje wedle tej zasady. Tak zbudowany jest także Wszechświat i każda istota: planeta, układ słoneczny, galaktyka, kosmos. Także zwierzę, roślina, minerał. Nie ma więc form jedynie materialnych (to, co postrzega wzrok jest najbardziej zagęszczonym poziomem świadomości), bo w rzeczywistości, każda najdrobniejsza cząstka także jest zbudowana według tego samego klucza.

W kluczu zapisana jest wiedza o nas samych. Zwróćmy uwagę na klucz egipski tzw. ankh. Trzy ramiona i pętelka – znów cztery elementy – budowa człowieka i Wszechświata.

Stosując syntezę, bardzo szybko opuścimy poziom „niewiedzy”, wątpliwości i wahań: nasze pytanie, jak to naprawdę jest? – znajdzie odpowiedź. Czy istnieje bóg, praprzyczyna? Praprzyczyną jesteśmy my sami – jednak nie nasze ciała, czy umysły, ale świadoma myśl, którą jesteśmy. Mając klucz możemy otwierać wszystkie drzwi i zajrzeć do wszystkich obszarów człowieka i Wszechświata. Te drzwi może otworzyć każdy samodzielnie. Nie istniejemy odrębnie od Wszechświata.

Wiedza jest w nas. Jak do niej dotrzeć? Pierwszym krokiem jest wyciszenie umysłu i uzyskanie umiejętności bycia w ciszy. Początkowo może to stanowić problem, jednak z czasem, krótkie chwile ciszy przeradzają się w coraz dłuższe. Cisza – to pierwszy stopień kontaktu z sobą. By jednak wiedza, która dociera do świadomości zewnętrznej nie została zniekształcona przez umysł, najpierw nauczmy się oddzielać swoją świadomość od umysłu. Jest to konieczne by odróżnić „śmieci”, którymi zapełniony jest umysł i z którego mogą pochodzić podpowiedzi – od informacji, pochodzących z przestrzeni wewnętrznej, poprzez którą kontaktujemy się z Wszechświatem, np. z kroniką Akaszy.

By zobrazować ten proces przedstawmy umysł jako kulę, we wnętrzu, której kipi życie. Pojedyncze myśli, ich zbiory – myślokształty wypełniają przestrzeń mentalną. Dodatkowo z zewnątrz dopływa tysiące impulsów w postaci obrazów, myśli, odczuć. Na część z nich reagujemy, część odbieramy jako fale nastrojów, które pobudzają nasze myślenie, uruchamiają przetwarzanie danych. Gdy przeżywamy jakiś problem, zamartwiamy się, boimy się – nasza świadomość zawęża się do małej zbitej kulki wypełnionej np. lękiem, złością, gniewem. O czym myślimy – tym się stajemy. Cała uwaga, a więc i energia skupia się na analizie sytuacji, problemie, wciąż w kółko mielimy jedną myśl, zdarzenie, na wszystkie możliwe sposoby. Nie jesteśmy w stanie uwolnić się od natarczywej myśli, czy obrazu. Nasza świadomość jest całkowicie zaangażowana w przeżywanie problemu, analizowanie sytuacji – nic innego dla nas nie istnieje. Świat rzeczywisty znika – przenosimy się w przestrzeń wirtualną, która nas pochłania. Poświęcając uwagę jakiemuś problemowi, dodajemy mu siły, przedłużamy jego życie. Zamiast go osłabić (nie skupiając na nim uwagi), wzmacniamy go. Wibracja, jaką wytwarza nasze ciało emocjonalne pod wpływem np. destrukcyjnych myśli, stresu, lęku, przenosi się na nasze ciało, które zaczyna niedomagać i chorować. Wytwarzając w swojej przestrzeni niskie wibracje ( lęk, gniew, złość, nienawiść , żal, itp.), przyciągamy myśli o zbliżonych wibracjach. Nasze myśli zaczynają urzeczywistniać się w naszym życiu w postaci zdarzeń, sytuacji, które sprawiają, że cierpimy.

Jak wyjść z tego stanu? Gdy dopada nas natłok myślowy, trapiący problem, oddzielmy w tym momencie świadomość od umysłu. Wyjdźmy ze świata wirtualnego, a przenieśmy się w rzeczywisty. Skupmy całą uwagę na wykonywanej czynności, cokolwiek robimy, poświęćmy temu całą uwagę. Stańmy się obserwatorami zarówno czynności, jakie wykonuje nasze ciało, jak i myśli, pojawiających się w umyśle, Obserwujemy umysł z zewnątrz. Początkowo możemy mieć z tym małe trudności, ale z wraz z praktyką nauczymy się łatwo przenosić uwagę ze sfery umysłu w świat rzeczywisty – w teraźniejszość.

Podobnie dzieje się w przypadku wchodzenia w stan ciszy, gdy chcemy uzyskać jakiekolwiek interesujące nas informacje. W stanie wyciszenia także mogą pojawiać się obrazy, czy myśli. Obserwujemy je, nie udzielając im uwagi. Z czasem się rozpłyną – a stan ciszy stanie się coraz dłuższy. Gdy uzyskamy już stan ciszy, łatwo nawiążemy kontakt z sobą. Możemy wówczas czerpać wiedzę i energię z przestrzeni wewnętrznej i dotrzeć do wiedzy o Wszechświecie i człowieku.

Znajomość budowy człowieka plus znajomość mechanizmów, według których działają jego elementy, stwarza każdemu z nas możliwość stania się świadomą istotą. A jest to konieczne przy zmianach, jakie obecnie dokonują się na Ziemi.

Wiele mówi się teraz o nowym procesie. Wiele osób dostaje w snach, czy w stanach wyciszenia informacje i obrazy o przemianach, jakie toczą się na Ziemi. W naszych umysłach istnieje wiele wyobrażeń na temat nowej rzeczywistości. Na czym ma polegać nowy proces? Czym różni się od obecnego? Wiele osób twierdzi, że Ziemianom w przemianie pomogą kosmici, jeszcze inni, że poprowadzą nas aniołowie, inni, że musimy zaufać bogu. Istnieje wiele grup, osób określających siebie drogowskazami do Nowego. Pojawiają się coraz to nowe daty 2000, 2012, 2023 rok. Czekamy: będzie koniec świata, czy nie?

Znów chaos myślowy i wiele sprzecznych informacji. Jeżeli będziemy rozpatrywać nowe tylko intelektualnie, pogubimy się.

Nie czekajmy na koniec – bo końca nie ma, za chwilę zaczyna się kolejny etap. Nie skupiajmy się na dacie, bo osobowość uzna, że ma jeszcze dużo czasu i nie musi nic robić, a każda chwila powinna być okazją do przemiany świadomości, bo ta jest konieczna, by świadomie zaistnieć w kolejnym etapie. Przejście człowieka do nowego etapu zależne jest właśnie od poziomu świadomości, a tym samym rozumienia, samodzielności myślenia, także umiejętności kontroli myśli, emocji i reakcji. Umiejętność oddzielenia świadomości siebie od wytworów umysłu – jest podstawowym czynnikiem, by człowiek mógł ogarnąć procesy, jakie toczą się w nim i we Wszechświecie. Świat jest taki , jak jego twórca, a jest nim człowiek.

Człowiek

KONFLIKT ______________________

2011-06-10T09:42:00.000-07:00

Konflikt rodzi się z podziału czegoś, co jest całością. Zerwanie spójności między elementami całości wynika z wartościowania, oceniania poszczególnych części.

Całość pojmowana jako trwanie Wszechświata funkcjonuje według praw uniwersalnych. Egzystencja zgodna z prawami oparta jest na obserwacji rzeczywistości i neutralnym reagowaniu na pojawiające się sytuacje i zdarzenia. Każda część całości rozwija się wówczas wedle jednostkowych możliwości, spójnie z potrzebą całości. Nie powstają sytuacje konfliktowe. Nie ma podłoża do walki. Wiedza i wnioski budują ład, pozwalają przewidywać skutki powoływanych do życia przyczyn. Dają rozumienie rzeczywistości, samodzielność i odpowiedzialność. Nikt w takiej całości nie jest autorytetem, każdy może korzystać ze wspólnych wniosków. Bo nie funkcjonuje pojęcie: moje .

Konflikt pojawia się wraz z wolną wolą, tzn. z pozornym prawem do głoszenia haseł: „mam rację”, „chcę!”, „pragnę!” To zawołania do walki stanowiące opozycję wobec drugiego człowieka.

Systemy społeczne, polityczne, normy moralne, religijne, kryteria naukowe to sztuczne programy, które miały za zadanie rozbicie całości, zerwanie naturalnej spójności człowieka z wiedzą Uniwersum i nim samym. Systemy miały skłócić ludzi ze sobą. Podzielić na lepszych i gorszych, umożliwić przynajmniej niektórym korzystanie z wolnej woli, a w istocie egzystencję cudzym kosztem.

Funkcjonowanie wolnej woli w obrębie jednostki to rozbicie na skłócone ze sobą części człowieka. Proces ten przeprowadzono zmieniając funkcję psychiki i rozbudowując intelektualne zwątpienie. Doprowadziło to do przekształcenia sfery odbiorczości i wrażliwości człowieka w źródło wahań i niepewności.

Od czasu wprowadzenia programu wolnej woli odbieraniem bodźców płynących ze zmysłów i przetwarzaniem bodźców zewnętrznych zajmowała się psychika człowieka, która interpretuje bodźce. Sama więc manipulując, ulega zarazem manipulacji zewnętrznej.

Sterowanie psychiką odbywa się przez narzucanie z zewnątrz sposobów myślenia i typów przetwarzania danych. Służą temu podziały ludzi na narody, grupy społeczne, wyznaniowe, partyjne. Poszczególnym zbiorom ludzkim wpaja się drogą kodowania odmienne rodzaje reakcji: Niemiec „nie rozumie” sposobu myślenia Polaka, katolik – muzułmanina, bo funkcjonują w nich różne programy wartościowania rzeczywistości. Sprzeczność jest utwierdzana przez tzw. prawo do „mojej racji” i konieczność wyróżnienia się w zbiorze, do którego się przynależy. Opozycyjne wobec siebie kody, czyli konieczność przynależenia do zbioru i jednocześnie przymus wyróżniania się w nim, trafiają do podświadomości jako zaczyn konfliktu.

Poszczególne treści kodów jeszcze przed przetworzeniem ich przez podświadomość są przekazywane jako dyspozycje wykonawcze do ciała. Ciało nie w pełni rejestrując manipulację, odruchowo poddaje się jej. Z czasem obcy program uznaje za system własnych norm. I tak psychika staje się kuźnią wątpliwości, zarzewiem konfliktu, ponieważ uruchamia różne, wykluczające się wzajemnie dane.

Człowiek najczęściej utożsamia się z intelektem i psychiką, a reakcje tychże odbiera jako „ja”, np. ja się boję. Wówczas nie jest w stanie wyjść poza ich obszar. Utrwala się też sprzężenie zwrotne lęku z ciałem fizycznym, obniża się jakość ciała.

Programowanie psychiki było ukierunkowane tak, by stworzyć jak najwięcej antagonistycznych, niespójnych logicznie programów. Zauważmy, że logika, podpora intelektu, działa bezbłędnie w skrajnie różnych, sprzecznych ze sobą przypadkach. Na tej podstawie umysł tworzy światopogląd, a psychika steruje ciałem zgodnie z programem, jaki ma wbudowany. Jej celem nadrzędnym jest umacnianie osobowości. Bo ta utwierdza i rozbudowuje sprzeczności w człowieku, podsyca stany emocjonalne. Emocje zakłócają naturalne funkcje człowieka, ułatwiają dostrojenie go do sztucznego programu, zaburzają przyrodzoną czujność i zmysł obserwacyjny jednostki.

Głównymi czynnikami oddziałującymi na osobowość są przyjemność i wygoda oparte na prawie własności. Że przyjemność jest tylko programem, świadczyć może choćby fakt, że niektórym osobnikom sprawia ją masochizm, innym – sadyzm, a jeszcze innym zoofilia czy nekrofilia. Poszczególne grupy osobników o podobnych upodobaniach tworzą tzw. normę. W zależności od narzuconego programu – norma wygląda różnie. Jest nią na przykład obrzezanie u Żydów, celibat w klasztorze, jedna żona w Europie czy harem w krajach islamu.

Psychika bardzo skutecznie kieruje człowiekiem, ale działanie to zamyka się w przedziale z góry narzuconych kanonów. Stąd bierze się miłość romantyczna, wizerunek ideału kobiety czy mężczyzny, nadopiekuńczość współczucie jako wzory stanów emocjonalnych, które należy wzbudzić, by podporządkować się grupie, przynależeć do niej.

Relacje międzyludzkie w układzie wolnej woli są niczym innym jak ścieraniem się programów różnych manipulatorów, bowiem każdy człowiek mający wolną wolę ma wpojony mechanizm manipulacji.

Psychika, siewca wątpliwości i niepokoju w człowieku, każe oceniać każdą sytuację i przeciwstawiać się jej, ale jednocześnie, przesycona lękiem, utrudnia podejmowanie decyzji, hamuje działanie. Psychika odsyła do zbiorowych reakcji. Sugeruje, że aktywność jednostki może się przejawić tylko pod patronatem autorytetu. Cenzor psychiczny to konstrukcja zabezpieczająca przed przyjmowaniem „obcego” programu, innego niż treści podane przez autorytety. Niewygodne informacje powodują rozbicie wewnętrzne, utrudniają przetwarzanie danych. W psychice powstaje „dziura” powodująca stresy, choroby, obniżająca jakość pracy, czasem doprowadzająca do śmierci. „Dziura” oznacza wyciek energii lub taką zmianę wibracji umysłu, że jego praca staje się niemożliwa. W człowieku tworzy się rezonans sprzeczności. Niszczeje system czujników odbierających naturalne bodźce.

Odmianą rozbicia wewnętrznego, które umysł kwalifikuje jako zewnętrzne, jest np. „zdrada”: ideologii, religii, partnera. Źródło tego człowiek postrzega na zewnątrz. W istocie przyczyna tkwi w psychice i jej programie. W zależności od zapisu prowadzi do agresji wobec kogoś, czegoś lub siebie (morderstwo, samobójstwo, rewolucjonizm).

Wprowadzenie oceny do psychiki sprawia, że ten sztuczny twór w człowieku usiłuje przejmować różne funkcje. Pragnąc całkowicie sterować człowiekiem psychika dąży do przejęcia roli programatora (tzn. duszy, która jest energetyczną zbiornicą bieżących i przeszłych doświadczeń jednostki). Kiedy psychika przejmuje tę rolę, wątpliwości przesłaniają tzw. głos wewnętrzny, zabijają intuicję. Gdy psychice uda się opanować świadomość – człowiek przestaje wyciągać logiczne wnioski, odrywa się od rzeczywistości, traci umiejętność kojarzenia, boi się myśleć samodzielnie, szuka autorytetu lub ucieka w chorobę. Wprowadzenie fałszywych kodów do psychiki powoduje zatory, bloki. Energia nie dopływa tam, gdzie docierać powinna. Psychika zużywa mnóstwo energii na swą manipulacyjną działalność. Wywołuje w organizmie określone choroby. Istnieje ścisła zależność między sposobem naruszania równowagi (praw całości) a typem schorzeń występujących w ciele. Wyleczenie jest możliwe tylko po zlikwidowaniu przyczyny choroby. Wszelkie inne terapie są tylko przemieszczaniem energii z jednego organu do drugiego i nie dają nic poza czasowym zniknięciem objawów. Źródła zaburzeń chorobowych – kody, mogą skupiać się w podświadomości, świadomości zewnętrznej lub w programatorze (duszy). Poprzez zaburzenie pola elektromagnetycznego organu człowieka można z zewnątrz sterować procesem choroby czy ozdrowienia. Fragmentaryczna wiedza na ten temat podawana jest jako wiedza tajemna różnych religii czy kultur.

Choroba ciała i psychiki została wykorzystana dla utwierdzenia władzy nad człowiekiem i manipulacji nim. Mechanizm ten łatwo można zaobserwować i dziś, kiedy to lekarz lub umiejący leczyć „cudotwórca”, znachor, stają się uprzywilejowani, ciągną profity z tzw. boskiego posłannictwa.

Wskutek manipulacji psychiki w człowieku stało się możliwe sprzedawanie rzeczy, ludzi, zdarzeń, czyli stosowanie prostytucji w całości relacji międzyludzkich.

Weźmy np. pod rozwagę stan zwany zakochaniem. Wywoływany jest przez zewnętrzny zespół nakazów i dobranych do tego sterowanych bodźców, zmierzających do wzbudzenia właśnie takiej dysharmonii psychicznej. Zakochanie jest pobudzeniem pragnienia, a właściwie pożądaniem posiadania drugiego człowieka. Żeby stan pożądania był silny i trwały, stworzono cały program budujący w psychice obraz wymarzonego modelu zarówno kobiety, jak i mężczyzny. Wzbudza się również oczekiwania co do wymarzonego modelu. Wymyślony w danym sezonie typ zawiera ścisłe wskazania dotyczące wyglądu, (kolor oczu, włosów, tusza), a także sposobu bycia, reakcji, upodobań, przekonań.

Taki program budzi dwa rodzaje pragnień. Z jednej strony człowiek chce być wymarzonym obiektem – a więc stara się podporządkować swoje cechy i wygląd wykoncypowanemu modelowi, z drugiej strony – chce posiąść modelowy obiekt.

Psychika po zareagowaniu na kod uruchamia program oczekiwań. Automatycznie włącza się cała strefa wymagań i pragnień. Kochanek (kochanka) winni sprostać jej (jego) wymaganiom. Bo psychika zakwalifikowała już ową osobę jako tę wcześniej stworzoną. Włącza się wykreowane uprzednio wyobrażenie, które nie pokrywa się z rzeczywistością. Toteż osobowość nie mogąc zaspokoić niektórych pragnień, wywiera presję na partnera, łudząc się, że ten (ta) zmieni się. Narzuca uparcie swój program roszczeń – cały czas rozbudowując i modyfikując obraz drugiej osoby. Tworzy schematy i stereotypy myślowe zachowań tamtego. Niespełnienie oczekiwań powoduje pewne korekty w programie przy transakcjach „miłosnych” niekoniecznie opartym na pieniądzu. Chcemy, by określony typ, którego pożądamy, był nasz. Jeśli się broni czy opiera, kupujemy go wdziękiem, uległością, podporządkowaniem się mu lub szantażem. Lub się mu sprzedajemy, wyznaczając wysokie ceny za swoje atuty.

Psychika modeluje warianty zachowań. Tak powstały jungowskie archetypy osobowości, których liczbę i rodzaje można ściśle określić. Tak tworzy się statystyczne uzależnienia, tzw. cechy dominujące, a na ich podstawie można już definiować upodobania, uwarunkowania i sposoby reakcji danej osoby. Dysponując tą wiedzą, choćby bardzo fragmentaryczną, łatwo sterować „pacjentami” (ludźmi). Jest to program pozyskiwania energii drugiego człowieka. Polega on na wprowadzeniu zaburzenia w psychikę, a następnie na podtrzymaniu i rozprzestrzenianiu tegoż w zależności od rodzaju zapotrzebowania autorytetu. Podstawowym środkiem do ściągania cudzej energii jest cierpienie. Adoracja, cierpienie, miłosierdzie wyzwalane w aktach „miłości” to energia, którą może przejmować ktoś inny, kto bezpośrednio nie uczestniczy w relacjach „zakochania”. Czyli w stanach wzajemnej udręki.

Narzucono więc wzmożony program miłości rozmnażania, wzbudzono nadmierny seksualizm. Stworzono w tym celu religie seksualne, misteria miłości, kult miłości cielesnej, prostytucję, kultowe obrzędy rozpusty.

Energia seksu wraz z upływem czasu stała się machiną unicestwiającą człowieka. Równolegle wprowadzono do religii i filozofii program całkowitego wyrzeczenia się potrzeb ciała (erotyzmu, seksu). Zabroniono jakichkolwiek kontaktów między mężczyzną i kobietą. Ta skrajność umożliwiła produkcję energii o zupełnie innych parametrach. Życie w celibacie i szukanie substytutu energii erotycznej w niebie powoduje wysyłanie energii psychicznej w kierunku boga i pośredników. Uniesienia, ekstazy religijne to linie przesyłowe energii, podobnie jak kanały cierpienia.

Aby otrzymać określone ilości poszczególnych energii, potrzebne są odpowiednie ilości jednostek dostrojonych do poszczególnych baz programowych. Stąd konieczność stworzenia idei „stada owieczek” pracujących na rzecz pasterzy. Skupisko ludzi zjednoczone wokół jednego typu emocji, przeżywania miłości lub nienawiści, rezonuje otwierając się przy wzrastającej temperaturze przeżyć i stanach ekstazy. A pośrednicy boga, autorytety, przejmują energię wzruszeń.

Jedną z istotnych form ściągania energii stanowi instytucja małżeństwa. Formuła ziemskiego małżeństwa wyklucza układ partnerski, z założenia ma program wykorzystywania, wzbudza cierpienie. Zobowiązuje jednostki wchodzące w związek do zadań, które są niemożliwe do wykonania, a więc przyjmuje, że zobowiązania wywołają sprzeczności i będą łamane. Twórcy tej instytucji sterują z zewnątrz, sprawując pełną kontrolę nad jednostkami w układach małżeńskich.

Sterowanie odbywa się na różnych płaszczyznach. Toteż wyrwanie się z oddziaływania na jednej płaszczyźnie (np. religijnej) pozostawia zawsze szanse sterowania przez autorytet na innej płaszczyźnie (np. społecznej). Instytucja kierująca ogromnymi masami ludzi przynosi pomysłodawcom znaczne zyski energetyczne. Narzucenie sztucznych norm współbycia i współżycia, twarde formuły wzajemnych relacji w grupach są ogromnym hamulcem dla jednostek próbujących samodzielnie myśleć.

Wszystko, co zagrażałoby narzuconemu porządkowi, jest zabronione kodeksem sztucznych norm, np. stały przymus przebywania w towarzystwie tej samej osoby (żona, mąż) powoduje narastanie uwarunkowań.

Z biegiem czasu nawet wykonywane rutynowo proste czynności stają się programem pogłębiającym rozdźwięk w człowieku. Lawinowo rosną sztuczne oczekiwania z obu stron. Wszystko to dzieje się za pośrednictwem sukcesywnie powtarzających się informacji o utrwalonych i ciągle jeszcze pogłębianych wartościach (np. chrześcijańskich).

Małżonkowie coraz częściej ograniczają się nawzajem w polu działalności indywidualnej. Aż w końcu zawłaszczają drugiego człowieka (razem z jego myślami, psychiką itd.), nazywając ideałem postać więzienia, z którego nie sposób się wydostać, ale i pozostać w nim się nie da.

Instytucja małżeństwa nastawiona na posiadanie człowieka to zarzewie konfliktu. Gwarantuje ciągłe szamotanie się jednostek ludzkich. Odwraca uwagę od indywidualnego myślenia. Nie pozwala na wyciąganie wniosków i gromadzenie wiedzy. Zabezpiecza stały dopływ energii do pomysłodawców tej instytucji. Małżeństwo wyniesiono ponad podziały narodowościowe, religijne, światopoglądowe. W rezultacie do czegokolwiek człowiek przynależy, musi stworzyć „podstawową komórkę” i oddawać energię.

Kobieta i mężczyzna w normalnych warunkach winni się dopełniać, uzupełniać na planie fizycznym i energetycznym. W układzie partnerskim nie ma stron, podziałów, nie ma wyodrębnienia na „moje” czy „twoje”. Nie są znane pojęcia pretensji, zazdrości, dominacji, chęci czy niechęci. Jest tylko baczna obserwacja całości, a w momencie pojawienia się (zauważenia) potrzeby – zaczynają się działania zmierzające do jej zaspokojenia.

Układ partnerski to taki, w którym spotykają się jednostki ludzkie, by swoje umiejętności, predyspozycje, talenty oddać na rzecz wspólnego wykonania określonego dzieła. Wówczas tworzeniu rzeczy, zdarzenia, sytuacji zostają podporządkowane wszystkie inne czynności. Każdy udostępnia siebie w całości. Nie ma to nic wspólnego z ofiarą lub poświęceniem którejś ze stron, albo z wykorzystywaniem jednych przez drugich.

Energia przepływająca między nimi, nazywana „miłością”, utrzymuje optymalny dla całości stan człowieka odbierany przez duszę i ciało. Często bywa określany przez nie znających go jako – raj.

Autorytety buduje wiara. Mistyfikację utrzymuje enigmatyczność bliżej nie określonego boga. Religia więc musi być systemem dogmatów opartych na sprzecznościach i konflikcie. Są to bowiem mechanizmy pozwalające utrzymać wiernych w niepewności i lęku. Jednostki pełne wewnętrznych sprzeczności łatwiej podżegać do walki, odciągnąć od wiedzy – gdy zagraża odkrycie prawdziwej funkcji wiary. Energodajny konflikt jest podsycany przez tworzenie przeciwstawnych względem siebie systemów religijnych. Ludzkość dostaje niby jednego boga – ale w umysłach wyznawców poszczególnych systemów zakodowuje się odmienne wyobrażenia tej postaci i utwierdza w opozycji do cudzych wyobrażeń o bogu, co z założenia jest zarzewiem walki.

System podstawowych religii to genialny mechanizm utrzymujący masy w stanie ciągłego skłócenia i nienawiści. Kreuje zbiorowe zachowania wedle aktualnych zachcianek autorytetów.

Jednostkę i indywidualne myślenie natomiast rozbija się i kontroluje poprzez wtłoczenie jej w ramy podstawowej komórki. Rodzina: ta nazwa oznacza związek zbudowany na fałszywych przesłankach. Stymulacja emocji zapewnia pozorne poczucie posiadania drugiego człowieka. Mężczyznę nastawia się na zaspokajanie własnych pragnień, a kobietę czyni środkiem do tego celu.

Rozbicie jedności między kobietą i mężczyzną było bazą stałego konfliktu, miało hamować rozwój indywidualny, pozwalać na przechwytywanie cudzego dorobku myślowego.

Struktura Kościoła i instytucja zakonów miały gwarantować utrzymanie zwierzchności mężczyzny nad kobietą. Mężczyzna został pozornie uwolniony od konsekwencji swoich czynów. Dzięki wejściu do tej instytucji nie podlegał prawu przyczyny i skutku. Mógł wierzyć, że jest lepszy, zatem bezkarnie korzystać ze sztucznie wymyślonych praw. A te w imię godności mężczyzny pozwalały zabijać, dręczyć, mścić domniemane nawet krzywdy, unicestwiać inne istnienia, przyrodę.

Prześladowania człowieka przez Kościół nie mają sobie równych. Zamordowano i męczono miliony istnień ludzkich. Zdecydowana większość prześladowanych z wyroku inkwizycji to kobiety. Dlaczego z takim uporem niszczono, lekceważone przecież i uznane za słabszą i głupszą część populacji, istoty?

Odczuwanie i myślenie kobiet trudniej się poddawało indoktrynacji wysłanników boga. Stąd intuicyjne postrzeganie świata przez kobietę – zresztą wszystko, co wykraczało poza sztuczne kanony wiary – nazywano czarami i likwidowano. Jak groźne były intuicja i wiedza, świadczy mnóstwo zamordowanych przez inkwizycję jednostek ludzkich, a w szczególności kobiet. By fałsz mógł zaistnieć i zastąpić prawdę – terror i tyrania Kościoła musiała trwać setki lat.

Wszystkie podstawy manipulowania człowiekiem polegają na zastępowaniu prostoty i precyzji wieloznacznością, ogólnikowością, skomplikowaniem, co umożliwia interpretację. Interpretacja to powstawanie w psychice obrazu skrzywionego przez komentarz umysłu. W efekcie obraz wydarzenia, sytuacji czy zjawiska zarejestrowanego w mózgu jest nieadekwatny do zaistniałego na planie fizycznym.

Na komentarzu i manipulacji zostały zbudowane wszystkie systemy religijne. Dwupłaszczyznowość wiedzy, a właściwie jej dwulicowość to fundament wiar. Autentyczną wiedzę zachowują dla siebie arystokraci-kapłani. A tym, z których czerpie się energię, podaje się interpretacje faktów dostosowane do zakodowanego wcześniej w psychice programu. Na bazie lęku i głupoty wyrasta posłuszeństwo. Kapłani są pośrednikami między wiedzą (bogiem) a wyznawcami. Odtąd wszelkie działania kapłan prowadzi w imieniu boga, który jakoby wybrał pośredników i obdarzył ich nieprzeciętnymi możliwościami, niedostępnymi zwykłym śmiertelnikom. Tak kreuje się autorytety religijne i ustala formuły boskich przesłań.

Na Ziemi hierarchia podległości władzy jest ściśle przestrzegana. Nie ma ani jednego działania w systemach religijnych bądź w polityce, które nie byłoby uzasadnione interesem konkretnej grupy ludzi. Istnieją długofalowe – rozłożone na dziesiątki lat – programy efektywnego ściągania energii z mas ludzkich i przekazywania jej autorytetom. A wszystko pod pozorem zapewnienia masom ludzkim szczęścia i miłości.

Na początku chodzi o zdobycie przyczółka na danym terenie. A potem umiejętności manipulacyjne dawcy przekształcają ten obszar w teren podległy. W celu ukrycia mechanizmów manipulacji nagłaśnia się pozorne zyski z działań dawcy. Ustala się konwenans bycia, następnie wprowadza trendy, modę. W konsekwencji te normy zamieniają się w tradycję. Tym samym ujarzmia się samodzielne myślenie i wstrzymuje wyciąganie wniosków. Następnie za pomocą ceremoniału podsyca się i kultywuje sztuczne okowy egzystencji, by nie nastąpiło odkrycie choćby jednego mechanizmu manipulacji, wskutek czego mógłby się obnażyć cały jej system. Mechanizm utrzymuje się w ścisłej tajemnicy. Dostęp do niego mają tylko twórcy autorytetów. System bazowy, zbudowany na podległości, jest tak skonstruowany, że nie pozwala wyrwać się z matni. W programie bazowym występuje mnóstwo takich określeń, jak: wierność, szczerość, posłuszeństwo, honor, patriotyzm, miłość, miłosierdzie. To szum informacyjny, który powoduje zagłuszanie istoty rzeczy. Jeśli jednak komuś udawało się czy udaje rozszyfrować podwójne intencje autorytetu, to docierającego do prawdy najczęściej czekała oszczercza nagonka, śmierć lub kara za zdradę ojczyzny lub ideałów.

Podobny schemat podwójnego – dwulicowego – funkcjonowania mają międzynarodowe instytucje, np. ONZ, WHO, których rolą jest czuwanie nad utrzymaniem pozycji garstki wybranych, nie zaś przynoszenie pomocy potrzebującym. ONZ z założenia miało służyć porozumieniu i współpracy narodów, czuwa nad utrzymaniem konfliktów, by do końca nie wygasły. WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) pod pozorem ochrony zdrowia przeprowadza eksperymenty przeciwko zdrowiu i życiu człowieka. Społeczeństwa Trzeciego Świata – to wielkie laboratorium doświadczalne WHO.

W dziejach ludzkości było wiele przykładów takiego postępowania. Nie brakuje ich i obecnie. Na przykład po drugiej wojnie światowej wytaczano procesy niektórym Niemcom. Jednak o wszystkich znaczących hitlerowskich zbrodniarzy biło się wiele wywiadów, nie dając skrzywdzić żadnego przydatnego do manipulacji osobnika. Ginęli wykonawcy – pomysłodawcy pozostawali ze swymi programami, by kultywować je dalej.

Wszystkie struktury gospodarcze, polityczne, wojskowe przyjmują za podstawę wywyższanie się jednego człowieka nad drugim i wykorzystywanie stopnia wywyższenia poprzez ograniczenia prawne, religijne. Im więcej manipulacji, tym więcej władzy, możliwości oddziaływania. Wprowadzenie takiego programu do osobowości stwarza tzw. dwulicowość osobnika, działającego na dwu lub więcej planach, kryjącego swe zamiary pod maską pozoru. Wystarczy poznać oczekiwania i pragnienia ludzi, albo je wcześniej stworzyć, wkodować, aby na tej bazie przemycać programy niszczące człowieka. Im wyższy stopień władzy manipulacyjnej, tym bardziej zaszyfrowany program i większe możliwości wpływania władzy na osobowości ludzkie.

Dwulicowość polega na tym, że dla opinii publicznej organizuje się pokazowy proces, który zaspokaja pragnienie zemsty i odwetu, długo i umiejętnie wzbudzane przez władzę. Wydaje się surowe wyroki, bo każde inne zakończenie stwarzałoby niebezpieczeństwo skierowania nagromadzonych emocji (energii) w kierunku zarządców. A to byłoby zagrożeniem dla istnienia struktur władzy. Wszystkie te czynności służą rozwarstwianiu narodów, społeczeństw. Rozdzielenie ludzi pociąga za sobą hierarchizację programów dla poszczególnych warstw społecznych. I tak program dla warstwy podległej zawsze tworzony jest przez warstwę, której tamta podlega, a opiera się na programie narzuconym przez stojących jeszcze wyżej w hierarchii. Ponieważ każda warstwa dba głównie o własne interesy, a jednocześnie dąży do wykorzystania warstwy niższej, przeto tworzy się pozorne programy, których podstawą jest zaspokojenie kluczowych pragnień warstwy niższej, przy użyciu jej własnych środków. Przy zaangażowaniu jak największej liczby osób wrzuca się więc do podświadomości i świadomości zewnętrznej program zasugerowany masom jako własny. Zbiorową osobowość modeluje się poprzez przekonanie, o samodzielnym wyborze; przykładem hasło: „jestem demokratą” jako pogląd jedynie słuszny dla wszystkich.

Demokracja od totalitaryzmu różni się tylko tym, że inny jest program ograniczeń wpojony społeczeństwu. Można wybrać między powieszeniem lub rozstrzelaniem. Wybory demokratyczne są również automatycznym dostrojeniem do partii. Człowiek rezonuje w zależności od tego, co ma już zaprogramowane. A wielość wariantów programowych w psychice wywołuje złudzenie wyboru, ale i tak nie dopuszcza do zasadniczych zmian w myśleniu. Taka jest bowiem istota funkcjonowania wolnej woli.

Jednostki nastawione na posiadanie zaczynają walkę o obszary rzeczywistości pozornej. Po czym pozornie próbuje się ten konflikt rozwiązać. Ścieranie się programów i ciągłe szukanie kompromisów stwarza sytuacje wiecznie zmieniającej się hierarchii podległości. Schemat energetyczny polega na tym, że osoby będące w stanie podległości, niższe w hierarchii, wysyłają energię „swoim” nadzorcom. Sami jednocześnie zbierają energię od osobników im podległym.

Systemy społeczne są tak pomyślane, że każda jednostka musi być wtłoczona w ów mechanizm. Wygląda to jak rzeka z mnóstwem dopływów. Całość trafia w końcu i tak do oceanu, z którego zasobów korzystają użytkownicy cudzej energii. Ściąganiu energii z mas służy wymuszanie pragnień władzy i wielkości. Z drugiej strony osiągający władzę, by ją utrzymać, organizują strażników tej wielkości, zabezpieczają i powiększają obszar oddziaływania autorytetu. Zaszczepia się program lęku, podległości, a jednocześnie odpowiedni kod generuje konieczność zaspakajania ambicji – masy ludzkie zaczynają walkę ze sobą, pragnąc wyrwać się ze strefy lęku.

Każdy program partii jest manipulacją zmierzającą do powiększenia strefy wpływów, obszaru zależności. Reszta to tylko środek do tego celu. Demokracja rozprzestrzeniona na coraz większym obszarze planety pogłębia strefę ludzkiej podległości.

Podstawowy wyznacznik demokracji to pieniądz i instytucje z nim związane – banki. Faktycznie w państwie demokratycznym włada nie rząd, tylko pieniądz. Pieniądz broni pieniądza. Reszta to cały system pozoru tworzony dla warstw podległych. Każde działanie związane z tzw. pomocą jest manipulacją. Wszelkie kredyty, sprzedaż licencji, pomoc fachowa, wojskowa, gospodarcza zawsze wiążą się z uzależnieniem. A co za tym idzie z wejściem w strefę podległości wobec pieniądza i użyczającego tej pomocy.

Symbolem i mechanizmem nakręcającym superpozór stał się pieniądz, który, podobnie jak enigmatyczny bóg, ma fanatycznych wyznawców.

Istota systemu pieniądza zasadza się na wykorzystaniu innego człowieka, na uzależnieniu efektów jego pracy od kawałka papieru czy metalu. W wyniku prostej mistyfikacji pieniądz urósł do rangi wszechmocnego boga, któremu podporządkowane są wszelkie struktury na planecie. Ci, którzy sterują przepływem pieniądza, mają władzę i możliwości oddziaływania nawet tam, gdzie pozornie nie funkcjonuje brudna materia, a rzecz dotyczy świata ducha. Kościół utrzymuje zwierzchnictwo nad masami, bo ma wpływy w bankach, nie gardzi mafią.

Pieniądz wtłoczono wszędzie, co daje ogromną strefę wpływów, otwiera pola manipulacyjne, umożliwia sterowanie osobnikami goniącymi z coraz większą determinacją za pieniądzem. Największym absurdem jest uczynienie z pieniądza symbolu wolności. Pieniądz bowiem jako instrument manipulacji tworzy sztuczną hierarchię, daje możliwości wybicia się kombinatorom bez pracy. Zajęcie umysłu grą i manipulacją odciąga człowieka od rzeczywistości. Jednostka gubi łączność z całością siebie i Uniwersum. Praca oddzielona od potrzeby tworzy w osobowości schemat postępowania według imaginacji psychiki. Człowiek zaczyna błędnie pojmować samorealizację, wspiera fałszywe wyobrażenia osobowości.

Narastają w nim chęci, pragnienia, żądze ciała lub umysłu. Cyfrowy nominał papieru lub waga rzadko występującego metalu – z czasem stają się jedynym celem „rozwoju” człowieka. Wśród „wyznawców” pieniądza zawsze znajdowała się i znajduje się nadal ścisła elita manipulatorów. Świątynie pieniądza – banki są całkowicie przejęte przez określone grupy ludzi, dbających, aby owe „świętości” nie zostały naruszone. Kod boskości pieniądza sprawia, że człowiek staje się nie tylko jego wyznawcą, ale i jego niewolnikiem. Każdy, kto wchodzi w hierarchie struktur pieniądza, musi ulec władzy jego protektorów. Zamienia się w pionek na ich szachownicy. System szachownicy pozwala przejmować i rozszerzać władzę bez stosowania przemocy bezpośredniej. Można odnieść wrażenie, że jednostki ludzkie same garną się do niewoli, podległości.

To pieniądz zmienia systemy społeczne, mapy polityczne, wszczyna i wygrywa wojny, szerzy religie, filozofie, poglądy, kieruje środkami masowego przekazu. Jest więc bezpośrednim czynnikiem uruchamiającym kodowanie określonych trendów myślowych, a przez to środkiem kształtującym człowieka zgodnie z wizerunkiem protektorów.

Lenin zrobił rewolucję w Rosji za namową i za pieniądze Niemców, którzy chcieli osłabić swojego carskiego przeciwnika. Wojna z komunizmem w środkowej Europie wygrana została przez banki, które najpierw udzielały kredytów, potem zaś domagały się spłaty wraz z odsetkami, piętrząc spiralę uwarunkowań, wywierając presję za pomocą potężnej machiny kapitału. Teraz te same banki dążą do całkowitego podporządkowania sobie całej gospodarki i rządów terytoriów postkomunistycznych. Przejmują węzłowe punkty zarządzania gospodarką i polityką, wszczepiają swoje wzorce, infrastrukturę. Kolejne państwa stają się strefami całkowicie sterowanymi przez zachodni kapitał.

Od strony energetycznej rzecz ujmując pieniądz i złoto wypruwają z człowieka energię psychiczną, oddawaną przez emocje, chęci, pragnienia, bunty czy żale „wyznawców” pieniądza. Mechanizm uzależnienia wygląda tak samo jak w przypadku religii, dlatego można mówić o religii pieniądza. Pieniądz (czy złoto) skupia myśli. Pobudza do ich zdobywania, odciąga od pracy na rzecz manipulacji, wikła w grę pozorem i ściąga energię z jednostek rezonujących z bazą programową. Po podłączeniu do bazy (zaprogramowaniu) psychika przetwarza każdy bodziec i każde zjawisko związane ze stanem posiadania w substytut pod postacią pieniądza, uznanego za imperatyw działania i osiągania celów. Osobowość ma poczucie posiadania.

Wielu ludzi składa pieniądze bez celu. Robią to tylko dla zaspokojenia psychiki, karmiącej się złudzeniami. Własność pociąga za sobą lęk o jej utratę. Oderwana od całości i obarczona znamieniem „moje” psychika jest stałym źródłem lęku, strachem są napiętnowane zjawiska poprzez nią tworzone. To blokuje działania rzeczywiste i potrzebne. Zaburzony dopływ informacji do ciała uniemożliwia odczytanie impulsów z wiedzy nagromadzonej w sobie. Lęk skłania jednostki do szukania bezpieczeństwa w autorytetach religijnych i społecznych. To daje złudne poczucie siły. Siła osobowości zbudowana na bazie lęku podlega skrajnym wahaniom. Im większa pewność siebie, wynikająca z kodów osobowości, tym większy lęk, gdy jej zabraknie. Im więcej własności, tym większy lęk o jej utratę.

Człowiek wykonujący pracę angażuje energię. Przy pośredniku-pieniądzu psychika skupia się na zapłacie. Pensja zwiększa lub zmniejsza stan posiadania. Skupienie się na pieniędzu wyklucza naturalne relacje między ludźmi. Wszystko zostaje ześrodkowane na pośredniku – pieniądzu i tym, kto za pieniądzem stoi. Sytuacja taka pozwala czerpać zyski z innych i żyć cudzym kosztem.

Militaryzm był w przeszłości i jest obecnie głównym czynnikiem utrzymującym strefy podległości. Powszechna służba wojskowa to potężny środek oddziaływania na psychikę ludzką. Przede wszystkim koduje gotowość walki, rywalizację, utrwala programy manipulacji, a więc utwierdza sterowanie drugim człowiekiem. Struktury wojskowe działające bez szyldu to mafie. Ich drzewo genealogiczne wywodzi się z religii, wyrosło zaś przy aprobacie ziemskiej władzy. Środowiska militarystów skupiają jednostki o określonych cechach osobowości i predyspozycjach, najczęściej osobników fanatycznych i zarazem odznaczających się dużą uległością, przejawiających mocne dążenie do władzy, wielkości i uznania, zdeterminowani w osiąganiu celu.

Wywoływanie wojen służy dokumentowaniu społeczeństwom, że struktury wojskowe są nieodzowne. W gruncie rzeczy walki służą do emitowania dużych ilości energii w postaci emocji: nienawiści, żalu, współczucia. Kodują w podświadomości strach, na bazie którego można wiele na człowieku wymusić.

Wojna to instrument do utrwalania autorytetów, wymuszania posłuszeństwa. Pozwala ugruntować system podległości. Stwarza zaplecze do wspomnień, rocznic, legend. Zastępy bohaterów, inwalidów, wdów, sierot, rodziców, kapłanów zanoszą swoje żale i modły, składają ordery; zamawiają msze żałobne, obchodzą święta rocznicowe. A wszystko to jest źródłem energii, buduje wzorce do naśladowania. Budzi tęsknotę do autorytetu, gloryfikuje siłę, przemoc.

Wojna koduje walkę w tych, którzy jeszcze nie zetknęli się z nią. Dotyczy to głównie młodych, ale i tych, którzy przestali myśleć o wojnie. Każde zgromadzenie i skupienie ludzi tematycznie związane z wojną powoduje utrwalenie bazy programowej niszczenia, zabijania.

Wojny, rewolucje, ruchy narodowe, ideologiczne, ekologiczne itd. są także sterowane z wyższych płaszczyzn, o czym nie wiedzą często nawet „wodzowie” tych ruchów. Sterowanie uczestnikami opiera się na zasadzie dwulicowości: inna wersja oficjalna, inne prawdziwe motywy.

Poszerzanie strefy wpływów autorytetów odbywa się często pod hasłami: miłości, patriotyzmu, zbawienia, uczłowieczenia (szczególne zasługi mają w tym religie). Człowieka nastawionego na współczucie, pomoc i uszczęśliwienie drugiego, oczywiście według własnych wzorców, łatwo jest poderwać do boju. Należy tylko oddziałać na jego kody, by poruszał się zgodnie z wprowadzonym wcześniej programem.

Dlatego chrześcijaństwo mogło spokojnie wyrżnąć, zamęczyć czy spalić na stosach miliony ludzi. A większość wyznawców wierzyła, że pozbawiając życia niewiernych zasługuje na zbawienie.

Skupienie uwagi na innych skutecznie zapobiega zainteresowaniu się sobą. Wyodrębnienie i podział „świata” zawsze odbywa się przy użyciu tego samego klucza. Wyodrębniony twór: religia, ideologia, racja, państwo natychmiast przystępuje do ekspansji i zabiegania o dawców energii. Podział sam w sobie jest konfliktogenny i prowadzi do wojen. Temu służy wielość religii. Definicje pierwszeństwa celów, wyłączności racji, wyższości nad innymi i automatycznie wykluczają przynależność jednostki ludzkiej do np. dwóch religii, dwóch państw itd. Człowiek uwarunkowany tradycją będzie dążył do włączenia siebie do grupy, dającej jego zdaniem, największe możliwości spełnienia pragnień, oczekiwań i ambicji.

Nauka to kolejny niezwykle istotny obszar manipulacji człowiekiem. Między „wiedzą” a autorytetami powstała wzajemna zależność: jedno podnosi rangę drugiego. W świat nauki wprowadzono cały system podległości: tytuły, insygnia władzy, no i samą władzę. To środki do oznaczenia, kto w ogóle ma prawo wiedzieć. A właściwie – oceniać i wyrokować, co jest prawdą, a co nie. Całe zjawisko nazywane nauką polega na tworzeniu milionów teorii i udowadnianiu jednostkowych racji.

Pozór wiedzy służy do utrzymywania podziałów i ciągłych konfliktów. Powoduje stałe rozbudowywanie świata wyobrażeń, psychicznych uwarunkowań, teorii dopasowanych do efektów. Tak rozpowszechnia się świat ułudy, którym autorytety karmią dociekliwych, żądnych wiedzy.

Powstanie autorytetu likwiduje wyciąganie samodzielnych wniosków w toku zdobywania wiedzy i badania zjawisk. Autorytet, mając przecież prawo decydowania, odcina niewygodny dopływ informacji, czuwa nad odkryciami oraz przejmuje całkowitą kontrolę nad rozwojem nauki i człowieka. Wspiera władzę i sam jest przez władzę wspierany – ciągle rozbudowując swoje wpływy i władzę. Jako cenzor nie dopuszcza elementów zagrażających jego dorobkowi, a tym samym jego nieomylności. Autorytet sprawia, że nawet oczywistości są albo ukrywane przed ogółem, albo podawane w zniekształconej formie, dopasowanej do formuł reprezentowanej przez autorytet dziedziny.

Tak ukształtowana nauka to w istocie zbiór dogmatów, stereotypów, gotowych recept. Zaszeregowane zjawiska docierają do człowieka już skomentowane. Człowiek nie może więc wyjść poza ocenę i odrębność. Schemat rozdzielności zjawisk i dyscyplin powoduje alienację (wyobcowanie). Mnogość dyscyplin służy kontroli umysłu człowieka, wypełnia go dążeniami zgodnymi z celami manipulatora. Jeśli ktoś wnikliwy spostrzeże paradoksy w pewnej grupie podziałów i próbuje się wyzwolić, zaraz potyka się o bariery. Toteż przez całe wieki było prawie niemożliwe odkrycie mechanizmu praw uniwersalnych. Gdy już do tego dochodziło – odkrywców wyrzucano poza margines społeczeństwa i nie dopuszczano do głosu, by prawa nie scaliły człowieka z wiedzą.

Obszary, w których nauka się porusza, jak i metody, którymi się posługuje, są ściśle określone i bacznie strzeżone. Jeśli zbliżają się do barier ograniczających poznanie materii i mogłyby ujawnić świat istniejący poza nią – badania się utajnia, nie dopuszcza do wiadomości publicznej. Niewygodne treści ośmiesza się, badaczy dyskryminuje bądź skutecznie zniechęca do odkryć tzw. obiektywnymi trudnościami. Wszystkie zasady funkcjonowania nauki są przejęte z mechanizmów działania psychiki i osobowości. Rozwój nauk – a właściwie hamowanie jej osiągnięć – opiera się na wątpliwościach, na mnożeniu niemożności.

Wątpliwości to podstawowa baza psychiki. Toteż fundamentalnym wskazaniem jest trzymanie się utartych szlaków, odrzucanie wszystkiego, co do tego nie pasuje. Każda nowa myśl może być zaakceptowana tylko wówczas, jeżeli autorytet uzna ją za bezpieczną. A wtedy firmuje najczęściej odkrycie swoim „wielkim” nazwiskiem.

Zwątpienie zakodowane jako naczelny obowiązek „naukowca” w konsekwencji sprawia, że można zanegować dokładnie wszystko. To wywołuje stale dyskusje i kłótnie, utrzymuje ciągły konflikt. Autorytet, jeśli już dopuści cudze odkrycia, to najczęściej splendor bierze na siebie. Tak ustalona droga i kodowanie nieomylności i rozległości wiedzy autorytetów to kolejny, bardzo skuteczny hamulec rozwoju indywidualnego i samodzielności w wyciąganiu wniosków. Nauka produkuje ludzi ściśle zaprogramowanych (zakodowanych) do określonych prac i zadań. Skrupulatna kontrola autorytetów prowadzi do tego, że całość zamyka się w intelektualnych teoriach umysłu i przewidywalnych reakcjach psychiki. Przeto owoce nauki są nieciekawe i nigdy do końca nie wiadomo, jaki będzie ich smak, co przyniosą w praktyce.

Rozwinięcie cywilizacji technicznej w oderwaniu od strefy energetycznej zachwiało równowagę między energią a materią, wyrażoną wzorem E = mc². Co w rezultacie doprowadziło do lawinowych reakcji obronnych organizmu, planety, układu, Wszechświata. Skupieni na badaniu materii naukowcy stosują metodę wnioskowania ze skutków. Grzebią się w analizach tego, co już dawno minęło, po czym wnioskują, że jeżeli coś nie miało miejsca w przeszłości, nie może zaistnieć teraz czy w przyszłości. Tak utwierdza się wiarę w materię. Tzw. empiryzm tworzy stereotypy, wytyczne, które są anachronizmem już w momencie powstawania. A wsparte fanatyzmem jej wyznawców gwarantują bezruch i niemożność postępu.

Nauka steruje ludźmi poprzez sferę psychiki, a głównie umysłu. Dyscypliny jej to w zasadzie imaginacje, wymysły odległe od rzeczywistości, nie wspomagają bowiem działania człowieka. Służą pośrednio do sterowania różnymi dziedzinami życia społecznego. To część machiny władzy, podległa tej władzy. Kto rozdaje tytuły naukowe? Kto obsadza stanowiska naukowe, finansuje badania? Odwieczna zasada manipulatorów, czyli polityka „kija i marchewki”, zdaje egzamin także w nauce, podobnie jak wszędzie. Świat naukowy jest do tego stopnia zinstytucjonalizowany, że zawsze można zatrzymać z zewnątrz efekty badań, nie dopuścić do upublicznienia wiedzy. W tym środowisku zręcznie podsyca się konkurencję, ambicje, koduje podporządkowanie, a zarazem uległość podszytą aspiracjami, doprowadzając do sprzeczności, paradoksów, rozdarcia, chorób.

Z nauki uczyniono autorytet dla tych, dla których inne autorytety były mało przekonywające. Wiedzę zamieniono w kolejny rezonator – bazę programową skupiającą na osobie autorytetu najcenniejsze energie, zdobyte cudzym kosztem. Przebiegłość programowa nauki tak doskonale została skonstruowana, że umysł nęcony mnogością teorii może odnosić wrażenie, iż nauka jest strukturą otwartą i wolną od fanatyzmów religijnych czy społecznych. W rzeczywistości to nęcący potrzask fanaberii umysłowych, krąg zabaw intelektualnych, polegających na żonglowaniu teoriami, przypuszczeniami, domniemaniami. Wnioski z takich działań zawsze pozostaną rzekome.

Człowiek wchodzący w program naukowy utożsamia się z nim w wyniku procedur kodowania. Podporządkowuje mu często całe życie. Rezonując z bazą programową oddaje swoją energię tak jak fanatyk religijny, polityczny czy militarny – autorytetowi.

Człowiek służy nauce, a nie nauka jemu. Ta służba ma taki sam wymiar jak służenie człowieka bogu. Zamieniono tylko wyobrażenie boga. Utrzymano podział i skłócenie ludzi. Zafałszowuje się potrzeby i zastępuje je chęciami, pragnieniem. A to pozwala sterować wytworzonymi dobrami, prowadzić ich dystrybucję według zasług manipulacyjnych. Tak ci, którzy pracą się nie zhańbili, nie tylko zbierają jej owoce, ale również wydzielają je tym, co je wytworzyli.

Wszystkie struktury bytu ludzkiego na planecie przystosowano w drodze manipulacji do uzyskiwania efektów z cudzej pracy i wykorzystywania ich w interesie grupy manipulatorów, którzy zwą siebie elitą.

Zaburzenie jednego elementu w odniesieniach międzyludzkich zniekształca wszystkie relacje. Toteż wszystko na planecie nosi w sobie program manipulacji i podległości: rodzina, miasto, państwo, religia, prawo itd.

Wszechogarniająca manipulacja to prawdziwa matnia ludzkości schyłku XX wieku. Sztuka kombinacyjna ubezwłasnowolniania sięgnęła szczytu. Człowiek już nic nowego w grze pozoru odkryć nie może. Z punktu widzenia doświadczenia ludzkiego struktury manipulacyjne muszą się same unicestwić. Taka jest kolej rzeczy w materialnym poznaniu. Dobitnym przejawem są ujawniane niemal każdego dnia afery finansowe, polityczne, gospodarcze. Manipulatorzy obnażają kombinacje, wyjawiają tajemnice sterowania, bo reguły konkurencji samoistnie każą niszczyć przeciwnika. Dziś wszyscy są sobie wrogami.

We Wszechświecie ani na Ziemi egzystencja nie kończy się jednak z przemijaniem sztucznych wartości czy wraz z zamykającym się cyklem doświadczeń. W jednostkach nie obawiających się myśleć zostają wnioski. Borykając się z losem, doświadczając skutków manipulacji, człowiek mógł utwierdzać w sobie rozumienie, uwolnić się od zbiorowego myślenia i reakcji.

Dopiero zrozumienie uwalnia człowieka od jarzma uwarunkowań. Tylko wówczas człowiek nie podlega pragnieniom, marzeniom, wierze, bo wie, że to go niszczy. Rozumiejący odrywa się od łańcucha oddających energię. Nie można go zmusić do akceptowania zbiorowego modelu postępowania. Rozumienie daje wolność, sprawia, że człowiek staje się „siewcą” wolnej myśli. Odtąd jednak jest niebezpieczny dla masowego typu myślenia. Bowiem zaczyna posługiwać się prawami, eliminuje ze swej egzystencji konflikt, nie walczy, nie konkuruje. Potrafi współdziałać z inną jednostką ludzką, bezkolizyjnie żyć w zespole. Tam, gdzie znika walka i konkurencja, niweluje się pojęcie „moje”, co w konsekwencji uwalnia ludzi od zazdrości. Tworzy się przestrzeń, w której mogą się przejawić wszystkie zdolności i talenty. Jednostki zaczynają rozumieć i doświadczać, co oznacza współpraca. Zbędne stają się sztuczne kodeksy i umowy przymuszające do nienaturalnych lub pozornych świadczeń jednych na rzecz drugich. Tracą znaczenie nominacje i dyplomy. Człowiek swoje człowieczeństwo zaświadcza każdego dnia sobą, tzn. rozumieniem rzeczywistych faktów, a nie funkcjami pozornych układów.

Jest to diametralnie różne od wartości kultywowanych przez wieki i podtrzymywanych manipulacją, a więc retoryczne pozostaje pytanie: Ile jednostek ludzkich pokusi się o rozumienie praw i zechce samodzielnie

wyciągać wnioski, egzystować w zgodzie, a nie walce z drugim człowiekiem?

Człowiek

_______Harmonia kosmosu

2011-06-03T14:19:00.000-07:00

Informacji więcej znajdziesz tu - Janusza strona ...

_____Istota

2011-06-02T12:54:00.000-07:00

Wiele na planecie tej przeszliśmy,,, skutków wolnej woli się uczyliśmy ...

Gdzieś daleko stąd przysiadła Istota pewna ,
obserwowała życie na planecie naszej ,
siedziała tak, zamknięta w sobie, głęboko zamyślona, medytująca .
Kiedy patrzyłem na Nią spokój z głęboką zadumą odczuwać począłem ...
Przysiąść się więc postanowiłem i tak uczyniłem ,
przez chwilę głęboko się patrzyliśmy na siebie, w oczach Jej historię nie tylko Ziemi odzytać można było ...
Po chwili obserwacji wzajemnej, wymiany myśli i energii, głowę odwróciła i na powrót w "swój świat odeszła" ,
zapytałem więc, co Cię dręczy, co widzisz ?
Po chwili milczenia, patrząc na mnie odparła; "to co widzę, mało istotne, co ty widzisz istotne" ...
Teraz to ja się zamknąłem, zamyśliłem się, starałem się odpowiedź w sobie odnaleźć ,
doświadczyłem życia w postaciach, inkarnacjach różnych, a zakończył to widok oceanu spokoju ...
Przestrzeń rozumienia, przeżyć wnioski, mądrość słowem jednym .
Byłem współtwórcą programów różnych, wy tak to nazywacie ,,,
widziałem jak życie powstaje, widziałem także jak się kończy ,,,
pasterzem byłem, w owieczkach człowieka nie widziałem ...
Obraz powtarzający się wydawać by się mogło, że bez końca ,
ja stoję, a przede mną Istoty ludzkie z duszami stadnych zwierząt ,
taka pracę miałem, prowadzić Ich by pojęli ,,,
wieki całe tak czyniłem, czasami wsłuchiwałem się, by usłyszeć czy coś mówią
bez skutku jednak ,,,
lecz Oni nic nie mówili, zatrzymywali się przede mną i na mnie patrzyli tylko .
Razu pewnego, kiedy stojąc czekałem na nich oczy moje obraz dobrze mi znany zobaczyły ,,,
lecz nie do końca znany ...
Na początku nie słyszałem, lecz po chwili usłyszałem ,,,
usłyszałem głos ludzki, już nie jęczeli, mówili za to ...
Tylko, że teraz siedzę w tym miejscu, innym trochę, zmienionym i sam jestem ,,,

DARek

Wierzysz? _to dobrze!, Myślisz? _to jeszcze lepiej!

2011-06-01T13:49:00.000-07:00

Pisałem już wielokrotnie na temat różnicy pomiędzy pojęciem : wiara a myślenie. Bardzo mało ludzi nad tym sobie „ głowę łamie”. Każdy z nas dokonuje samodzielnego wyboru : wierzyć , czy myśleć ? Wszystko w naszym życiu jest kwestią wyboru. Także to, czy zdajemy się na słowa autorytetu, czy wybieramy trud samodzielnego myślenia. Gdy pozostajemy w kręgu wiary automatycznie poszukujemy osób podobnych sobie, o zbliżonym systemie wyznaniowym.
To daje nam poczucie bezpieczeństwa i złudzenie, że jeżeli inni podobnie „myślą” – to ja się nie mylę. W ten sposób wierząc w słowa autorytetu zapewniamy sobie spokój „ducha”. Fakty nie są brane pod uwagę i często słyszmy, że jeśli jest fakt sprzeczny z wiarą – tym gorzej dla faktów.
Wierzący na wszelkie zjawiska i zachowania ludzkie mają gotowe wyjaśnienia stworzone przez autorytety. Wierząc autorytetom, człowiek oddaje siebie. Podobnie rzecz ma się z „wierzącymi” intelektualistami, którzy za pewnik przyjmują często nie mające potwierdzenia w rzeczywistości zjawiska, ogłaszane przez sławy naukowe.
Łatwo w takim przypadku, gdy okazuje się, że głoszone treści są nieprawdziwe, winę zwalić na autorytet. „To nie ,ja to on”! Człowiek został zamknięty w klatce swoich wierzeń. Wierzący z braku argumentów często stosuje chwyty „poniżej „ pasa, określeniami typu: ty ateisto, kretynie, a ostatnio modne – sekciarz !

Większość osób pozostaje na tym etapie i żyje w świecie iluzji, nie dostrzegając rzeczywistości i faktu, że często przeczy ona ich wierzeniom. Słowa autorytetu są ważniejsze niż fakty.
Myślenie jest zaprzeczeniem wiary ! I odwrotnie : wiara jest zaprzeczeniem myślenia !
Osoba świadoma – myśląca, szuka źródeł, np. poglądów, z którymi się spotyka i sposobu na ich potwierdzenie. Wierzący dla swojej wygody przyjmuje wszelkie informacje na wiarę i ich nie sprawdza . Wierzący jest „powielaczem” cudzych treści, czy teorii. Nie zdaje sobie z tego sprawy, że jego myślenie jest przetwarzaniem danych, które zostały zapisane na jego twardym dysku. Treści zakodowane na jego poziomie podświadomym pod wpływem bodźca wydostają się na światło dzienne i są powtarzane, jako prawda, fakt. Gdy wierzący napotyka na opór, automatycznie uruchamia się w nim prawo własności i broni zaciekle teorii, światopoglądu.

Osoba świadoma, myśląca dzieli się wnioskami, faktami, ale ich nie broni ! Przekazuje wiedzę, bo istotne jest by to, co człowiek doświadczył, przekazać innym. Świadomy szuka porozumienia z drugim człowiekiem, bez nacisków i przymuszeń.! Wiedza jest ponętna dla osobowości, dlatego często zdarza się, że osobowość przejmuje kontrolę nad człowiekiem i wykorzystuje wiedzę, jako swego rodzaju wyróżnik. Wiele osób sobie z tym
nie radzi i ogłasza się nauczycielem, zbawcą, mesjaszem itp.
Dzisiaj obserwujemy „wysyp” Jezusów, Chrystusów , mesjaszy wszelkiej maści, wysłanników Boga. Każdy z nich zapewnia, że głosi prawdę najwyższą i jedyną. Wieki mijają i kolejne pokolenia tkwią na tym samym poziomie braku rozumienia i kręcą się w kółko. Ludzie najczęściej wybierają to, co daje im większe emocje, przezywanie lub zapewni „zbawienie”.
Dziś grupa rządząca wierząca w „zbawienie”, w obliczu nadchodzących przemian, dąży do zapewnienia sobie bezpiecznego miejsca na Ziemi lub w Kosmosie. Podobne próby podejmowano już wielokrotnie, przy zmianach cyklicznych. Jednak tylko nieliczni zdają sobie sprawę z ogromu zmian, które obecnie dokonują się we Wszechświecie. Ich skali nie można porównać do tego, co działo się w przeszłości. Dzisiaj w końcówce procesu materialnego trwają intensywne próby znalezienia miejsca poza Ziemią. Pod względem przydatności do zamieszkania od lat badane są planety naszego układu słonecznego, także Księżyc /bazy na Księżycu istnieją od lat, podobnie, jak na Marsie.

Informacje przekazywane do publicznej wiadomości o „podboju” przez Ziemian Kosmosu były i są fałszowane. Rządzący mają nadzieję, że uda im się przetrwać opuszczając Ziemię. Nie biorą jednak pod uwagę, że zmiany dotyczą nie tylko Ziemi, ale całego Wszechświata. W tym także planet naszego układu słonecznego, które podobnie jak Ziemia czeka ogromna przemiana.
Przypominam jeszcze raz o budowie magnetycznej człowieka i jego ciała. Wiedza na ten temat była ukrywana, by człowiek nie uświadomił sobie kim jest -/artykuł : „Dlaczego warto myśleć – manipulacja”, „Kim jestem – oto jest pytanie”. Szybko można dojść do wniosku, że tylko człowiek z człowiekiem jest w stanie dokonywać wszelkich zmian dla dobra ogółu, a nie dla wybranych pośredników boskich. O tym już wiemy a więc „jedziemy” dalej !

Autorytety religijne i naukowe dla własnego „dobra” utajniły proste mechanizmy, które rządzą Wszechświatem , a tym samym i człowiekiem i wszelkimi istotami. Dziś mamy do czynienia ze zmianami pola magnetycznego naszego Słońca. Zanika dotychczasowa ochrona przed wszelkim promieniowaniem z zewnątrz układu Słonecznego. Nauka jest kompletnie zaskoczona i nie wie, jakie będą konsekwencje tego zjawiska. Światło słoneczne – zgaśnie – te informacje przekazywane były od wielu lat przez osoby mające wgląd w zjawiska energetyczne, jasnowidzów. Jednak dla nauki nie były one nigdy wiarygodne, co najwyżej wiary godne!
Część, co bardziej światłych naukowców jest świadoma zmian, które nastąpią, ale niewielu z nich odważa się wyjaśnić i uspokoić ludzi, by przygotować ich do tego zjawiska i pomóc opanować lęk.
Opanowanie leku jest podstawą, by spokojnie przetrwać czas przemian. Lęk jest najpotężniejszym hamulcem rozwoju ludzkiej świadomości. Wiele osób boi się kary boskiej lub wyrzucenia poza nawias społeczny, gdy ich myślenie, czy postępowanie odbiega od ustanowionej przez autorytety normy. Opanowanie lęku otwiera oczy i człowiek przestaję działać automatycznie, a staje się świadomy. Także tego, że może pomóc sobie i innym i nie potrzebuje pomocy boskiej.

Takie postępowanie jest jednak wbrew woli bogów, bo nie kontrolują wówczas reakcji ludzi. Tak postępowano przez wieki, zmuszając nas do szukania pomocy na zewnątrz, w niebie. Zawsze z zewnątrz ! Albo pomoc boska albo pomoc z kosmosu – kosmitów. Unikano kierowania myśli ludzkiej do siebie do wnętrza siebie. Choć wskazówki znajdujemy również w słowach osób, na które powołuje się religia:
„NIE SZUKAJ NA ZEWNĄTRZ LECZ ZWRÓĆ SIĘ DO SAMEGO SIEBIE, BO PRAWDA MIESZKA WE WNĘTRZU CZŁOWIEKA” słowa św. Augustyna.
Innym przykładem jest nauka modlitwy – rozmowy z bogiem- z nowego testamentu:
„Wnijdź do ciemnej komnaty, zawrzyj drzwi i nie wypowiadaj żadnego słowa….”
To są naprawdę doskonałe ćwiczenia na wejście w kontakt z sobą, nazywanej również własną świątynią. W sobie mamy bowiem dorobek całego naszego pobytu we Wszechświecie, swoje doświadczenia, wiedzę i nagromadzoną energię dla dalszego istnienia. O tym zapominamy, lub lekceważymy. To także nasz wybór, a nie „przypadkowy” skutek. Dziś widzimy ogromne spustoszenia w myśleniu ludzi, dlatego trudno się pozbierać zwykłemu Kowalskiemu. Pozostaje w ogromnej rozterce i w panice szuka prawdy. Tylko co to znaczy ta prawda ? – gdy mamy setki teorii i poglądów. Które z nich są prawdziwe ?
Uderzenia energii z różnych stron doprowadzają ludzi do niekontrolowanych reakcji, niestety najczęściej skierowanych przeciwko drugiemu człowiekowi. Energie mają to do siebie, że powołane do „życia” szukają rozładowania. Agresja, zwiększenie emocji powoduje z kolei utratę sił i podstawowej energii biologicznej. Ludzką energię kieruje się obecnie na pobudzanie nienawiści do reptilian, iluminatów i innych „gadów”, a z drugiej strony do wzbudzania lęku przed nimi. Chodzi o to, by ludzką myśl związać z tematem, a energię emocji ukierunkować na z góry wyznaczony cel. W tym przypadku stałe obniżanie wibracji, by nie dopuścić do zmian na Ziemi i w człowieku /co jest możliwe/.

Te wszystkie byty, które są na Ziemi – rozpadają się tak czy inaczej. Z każdym dniem będzie działo się to gwałtowniej. Próby obrony podejmować będą do ostatniej chwili, bo walka o przetrwanie jest podstawową zasadą, którą kierują się w życiu. Prawa uniwersalne same egzekwują skutki. Nie trzeba im pomagać, a jedynie poznać. Są proste, zrozumiałe dla każdego, a powołane zostały przede wszystkim dla rozwoju świadomości ludzkiej. Przejaw świadomości ludzkiej jest ściśle związany z budową magnetyczną formy ludzkiej.
Doszliśmy do końca procesów, w których doświadczenie i wnioski miały przygotować Istoty do dalszego procesu – do Świadomego Tworzenia w Nowej Rzeczywistości. Ogólna zasada Praw Uniwersalnych przypomina działanie wagi. Naciśniesz jedno ramię, a uruchamia się drugie.
Końcowy proces miał doprowadzić do równowagi, a świadomość ludzka do neutralności.
A jak jest obecnie – to widzimy. Dziwimy się potem „przypadkowym” skutkom i „karom” boskim.
Każde „wahania”, które odbieramy, jako niewłaściwe, lub bolesne polegają na rozładowaniu „potencjału” energetycznego uruchomionego zjawiska lub czynności. Obecna polityka Stanów Zjednoczonych jest tego dobitnym przykładem. Wzrastające emocje ludzi niezadowolonych z życia, należy gdzieś rozładować ! Rozładowania zawsze odbywają się poprzez emocje. Prosty wniosek – należy wywołać wojnę. Pretekst jest tutaj bez znaczenia. Ludzie dla „spokoju” przyjmą każdą wersję wydarzeń.

Niedawna napaść na Irak – bez powodu, nie dało ludziom wiele do myślenia, a instytucje międzynarodowe nie wyciągnęły żadnych sankcji wobec Ameryki. Bezkarność jest motywem do ponownych awantur i wojen. Nie bierze się jednak pod uwagę śmierci wielu ludzi i ich cierpień po stracie dzieci i bliskich.. To dziś w naszym „rozumowaniu” schodzi na dalszy plan. I nadal jest pozorny spokój.

„NIE RÓB DRUGIEMU , CO TOBIE NIEMIŁE!!”
By zrozumieć działanie „wagi Wszechświata” pozostaje nam spokojnie obserwować wszelkie zjawiska i przejawy ludzkich poczynań. Tylko SPOKÓJ nasz własny ,wywoła spokój w innych. W zrozumieniu tego prostego mechanizmu przeszkadzają kody wprowadzone przez dogmaty religijne. One podbudowane lękiem, uniemożliwiają neutralizację automatycznych reakcji i zachowań. Historia kołem się toczy, a nasze myślenie tkwi głęboko w średniowieczu. Dziś zamiast mieczy i toporów mamy rakiety i samoloty.
Przy takim stanie myślenia, sami sobie rychtujemy koniec świata. Pomagają nam przecież wybrani przez nas osoby rządzące. Kogo więc będziemy winić? Jedynie możemy samych siebie. Na zakończenie można śmiało stwierdzić: wierzący niech wierzy w co chce – to jego wybór.
Niech jednak nikogo nie nawraca wbrew jego woli. Niech nie straszy piekłem lub karą boską, bo są to wielkie bzdury.
Intelektualista niech nie udowadnia,że powstaliśmy dziwnym zbiegiem okoliczności, że naszymi kuzynami są małpy,że wyszliśmy z wody, itp. Może również wierzyć w swoich bogów – autorytety.
To indywidualny wybór. Powinniśmy sobie wreszcie uświadomić,że nawracanie nic dobrego nam nie wniosło. Korzysta z tego jedynie grupa tworząca religie.
W spokoju i tylko w spokoju należy rozwiązywać wszelkie problemy dnia codziennego. Wszelkie nowe zjawiska obserwujmy w spokoju, nie twórzmy obrazów tragicznych./Myśl tworzy!/ Nasz spokój „podpowie” najlepsze rozwiązanie. Nie istotne są plany polityków i przywódców religijnych.
SZUKAJMY DRUGIEGO CZŁOWIEKA , KTÓRY OBOK NAS ISTNIEJE !!
Człowiek bez człowieka – człowiekiem nie jest ! Może być jedynie wyznawcą. Z czym się utożsamia, tym się staje. Pomagajmy sobie nawzajem, ale bez chęci narzucania naszej „dobroci”. Pomagajmy sobie w zrozumieniu siebie samego i korzystajmy z dorobku, który gromadziliśmy wiekami. Celowo broniono nam dostępu do siebie samego.
POZNASZ SIEBIE – POZNASZ CAŁOŚĆ ! To jest naprawdę proste i zrozumiałe dla każdego.
Tylko „ruszyć z kopyta”!

Człowiek

... ciało rozluźnij ...

2011-05-26T16:57:00.000-07:00

Kiedy potrzebujesz się rozluźnić, kiedy potrzeba ciszy w Tobie ,,,

ta muzyka, relaksacyjna muzyka - z pewnością pomoże ______________:

Przykład, w jaki sposób relaksację sobie przeprowadzić :

połóż się, niech nic nie przeszkadza,

czy to z zewnątrz (odgłosy jakieś) czy pasek od spodni ,,,

oczy zamknij i rytmicznie i w miarę głęboko oddychaj,,, myśli swe nie oceniaj tylko obserwuj .

Gdyby pojawiło się dużo myśli, różnych myśli, nic to - tylko obserwuj, przeczekaj .

Pozwól sobie na odpoczynek (jeśli zaśniesz, nic się nie stanie) ,,,

Ten czas jest tylko dla Ciebie .

Po czasie pewnym, kiedy już się oswoisz z tym stanem ,

powiedz sobie (mentalnie, myślowo) że spokojny i wyciszony jesteś ,

że przychodzą do Ciebie radosne chwile ,,,

Odpoczywaj, a kiedy uznasz (podpowiedzią może być koniec tego utworu) -

że to wystarczy, powoli oczy otwórz i równie spokojnie wstań .

DARek

Zmieniając Świat ___ ?

2011-05-22T17:25:00.000-07:00

Kiedy, jeśli już się przebudzisz, przestajesz być niczym pojemnik zamknięty ,

pojemnik z uwięzioną świadomością swą .

Już tak jest, iż umysł nas przekornym bywa i do tego wypełnionym wyobrażeniami czy przekonaniami różnymi, te zaś wpływają na sposób w jaki siebie i rzeczywistość postrzegamy ...

Rodząc się na tej planecie przejmujemy przekonania, wierzenia czy jakieś dogmaty i traktujemy je jako własne, tkwimy w nich przez całe życie swe ...

Nie dostrzegamy, iż tkwimy w świecie iluzji, która żyje ponieważ nieświadomie utożsamiamy się ze światem naszych wyobrażeń, przekonań ...

Nasze myśli czy przekonania wpływają na nasze widzenie świata tego,,, zatem wystarczy nasza decyzja, uświadomienie sobie mechanizmu tego/ zależności tej .

Kiedy świat odbierasz w "czarnych barwach", kiedy stajesz się pesymistą to docierają do Ciebie obrazy potwierdzające to widzenie/ myślenie - widzisz więc biedę ,

"swoją" słabość,,, widzisz tzw. wady, słabości ludzi innych i w najdrobniejszym detalu dostrzegasz je .

Denerwuje Cię zachowanie Innych ludzi, a Ich świata pojmowanie czy samo ich życie jest dla Ciebie niezrozumiałe .

Kiedy udasz się do lasu nie zobaczysz, nie odczujesz go, a miast tego ujrzysz trawy kłujące czy robaki jakieś .

Nie wspominając o pyłkach, przecie możesz być uczulony ,,,

kurcze, a do tego jeszcze ta temperatura; raz za wysoka innym zaś razem za niska ...

Wrócisz do domu i usłyszysz, zobaczysz polityków, ohydnych polityków, okrucieństwo świata tego i w ogóle same niesprawiedliwości ...

Kładąc się spać, ktoś Cię gonić będzie, coś złego się stanie .

Kiedy tak właśnie świat widzisz, kiedy tak myślisz, psychicznie wpadasz w tzw. huśtawkę nastrojów a fizycznie czujesz się coraz gorzej .

Pojawiają się nowe dolegliwości, odczuwasz brak energii

a kończy się to najczęściej ciała chorobą .

Tworzysz nieświadom tego myśli emanujące energię destrukcji i powiadasz: to jest złe ...

Tkwiąc w myślach tych, takich obrazach, przyciągasz jak magnez do siebie osoby podobnie myślące, które utwierdzają Cię w tym "obłędzie" .

Podobnie ma się to z codziennymi doświadczeniami,,,

doświadczasz więc niemożności i siły już nie masz .

Myślę, że w takiej sytuacji pomóc może doświadczenie, zmieni ono widzenie a także całe życie Twoje .

Kiedy rano wstaniesz, kiedy nawet nie będziesz czuł się najlepiej, powiedz sobie: przede mną dzień piękny i radosny .

Spotykając człowieka innego na swej drodze, który prawdopodobnie Cię irytuje postaraj się nie oceniać Go, raczej postaraj się zobaczyć co Cię w nim przyciąga .

Nie reaguj jak zwykle, jak automat-robot , miast tego oddech głęboki weź i uśmiechnij się .

Skup się na tym oddechu, poczuj go, nie uciekaj. Kiedy bowiem uśmiechasz się, zmieniasz , podnosisz wibrację swoją/ myśli swoje, a poddenerwowanie znika .

Każda Twoja nie przemyślana reakcja tworzy stany lękowe, budzi gniew, złość, ten zaś znaczy osłabiający Cię energii ubytek .

Czując w sobie złość, miast wejść w tory stare, o czymś przyjemnym pomyśl ,

o tym co lubisz i uśmiechnij się. Istotnym jest to jest ...

DARek

Rozwój duchowy, czy rozwój świadomości? __

2011-05-18T14:41:00.000-07:00

Świadomość człowieka rozwija się od momentu urodzenia. Wpływają na nią rodzice, nauczyciele, całe środowisko, w jakim dojrzewa człowiek. Gdy młody człowiek dorośnie ma szansę, że sam zaczyna kształtować swoją świadomość. Jest to jednak zależne czy podejmie trud samodzielnego myślenia, czy zda się na treści głoszone przez autorytety i wpadnie w tryb automatyzmu ludzkiego życia. Większość ludzi nie wyobraża sobie życia bez wskazań autorytetu. Dlatego też ich świadomość przez większość życia pozostaje na jednym, niezmiennym poziomie. Można tu mówić o nieświadomości, stanie uśpienia, który trwa aż do opuszczenia ciała. Zdając się na gotowe programy, człowiek skazuje siebie na bycie marionetką, sterowaną przez autorytet grupy, z którą się utożsamia, przez cały swój fizyczny żywot. Tym samym rezygnuje z własnego sposobu rozumienia świata, a skazuje się sposób pojmowania rzeczywistości narzucony przez kogoś innego. Niewielu osobom udaje się wyjść poza schematy i tworzyć swoje życie zgodnie z własnymi potrzebami, a nie oczekiwaniami, czy wyobrażeniami innych osób. Gdy człowiek zaczyna myśleć samodzielnie, staje się wówczas świadomy swojego istnienia i zadania, jakie ma do wykonania na Ziemi. Dąży do jego realizacji. Życie zostaje oparte na własnym doświadczeniu, a nie na przekonaniach i pragnieniach innych osób. Poprzez doświadczanie życia bezpośrednio, pozyskuje wiedzę, która poszerza świadomość. Nie porusza się utartymi koleinami myślenia, po których podąża większość, co umożliwia mu poznanie rejonów siebie i Wszechświata dla innych niedostępnych: budowy energetycznej człowieka i mechanizmów, jakim podlegają wszystkie elementy istoty ludzkiej. Wiedza zdobyta w procesie bezpośredniego poznania jest wiedzą żywą, różni się zasadniczo od wiedzy tzw. naukowej, przyswajanej przez intelekt. Zasób wiedzy intelektualnej nie ma nic wspólnego z rozwojem świadomości. Rozwój zdolności intelektualnych może stać się ogromną przeszkodą w jej rozwoju, co często można zaobserwować u tzw. intelektualistów, naukowców, którzy nie dopuszczają innej od naukowo udowodnionej wersji świata. Utożsamienie się z poglądem, dogmatem naukowym sprawia, że umysł odrzuca wszystko, co nie pasuje do obrazu świata, z którym jest utożsamiony. Intelekt, posługując się analizą odrzuca i neguje, to z czym się nie zetknął lub to, co jest sprzeczne z przyswojonymi przez niego informacjami. Dzisiaj świadomość ludzka jest na tak niskim poziomie, bo została ukształtowana z jednej strony przez religie z drugiej przez naukę. Zarówno jedna, jak i druga przekazują zafałszowany obraz rzeczywistości.

Wiele osób twierdzi, że rozwija się duchowo, co to jednak znaczy? Czy ma to związek z poszerzaniem świadomości? Pojęcie rozwoju duchowego zostało wprowadzone wraz z powstaniem religii i miało doprowadzić do przekierowania myślenia człowieka z tego co materialne, na to, co duchowe. Jednak znów zamiast rzetelnej wiedzy, ludzie dostali fikcyjny obraz świata tzw. duchowego, który posłużył do manipulacji masami ludzkimi. Zamiast konkretów o budowie człowieka, Wszechświata, działania energii i ich wpływu na życie ludzkie, człowiek od religii dostał wizję piekła, raju, aniołów, diabłów. Różnego rodzaju dogmaty religijne, wierzenia wytworzyły schematy myślowe, przekonania, wyobrażenia na temat rzeczywistości. Ludzka świadomość zamiast się rozwijać, poszerzać, obejmować sobą coraz to nowe rejony poznania została na wieki uwięziona w klatce wiary: w wyimaginowanego boga, ducha świętego itp. Ten stan nie dotyczy niestety tylko ludzi wierzących – ale także tych, którzy w boga nie i wierzą i odrzucają energetyczną stronę świata. Wielu ateistów twierdzi, że za ateizmem stoi głęboka duchowość. Na czym ona jednak polega? Czym w ogóle jest duchowość, czy rozwój tzw. duchowy.

Od setek lat istnieje wiele szkół rozwoju duchowego, autorytety religijne twierdzą, że ich religia zapewnia wyznawcom rozwój duchowy. Pojawia się coraz więcej szkół, w których adepci rozwijają swojego ducha. Znacząca większość Ziemian to wyznawcy jakiegoś boga, identyfikujący się z którąś z wielu religii, czy szkołą rozwoju duchowego. Wydawało by się, że świat powinien być coraz lepszy. Im więcej ludzi rozwiniętych duchowo tym mniej konfliktu, agresji, nienawiści, głupoty. Czy jednak tak jest? Nadal mamy wojny, konflikty, terroryzm, fanatyzm religijny. Czy bronienie jakichkolwiek dogmatów, swojej racji, walka w obronie swojego boga, czy religii, nawoływanie do nienawiści świadczy w ogóle o jakimkolwiek rozwoju? Czy wyznawcy różnych religii są rozwinięci duchowo? Jeżeli tak, to jak to się przejawia? Czy walka z drugą osobą świadczy o rozwoju człowieka. Czy człowiek rozwinięty duchowo może być siewcą podziału i konfliktu i utrzymywać je w sobie?

Mamy tu do czynienia z dwoma pojęciami z jednej rozwój duchowy, z drugiej rozwój świadomości. Co znaczy: jestem świadomy? – To stan istnienia który nie jest niczym uwarunkowany – człowiek z nikim, ani z niczym się nie utożsamia, co daje mu wolność myślenia, Człowiek poznaje swoje ograniczenia, dzięki temu może świadomie nad nimi pracować

i je neutralizować. Poszerzona świadomość daje człowiekowi możliwość stania się obserwatorem samego siebie, swoich myśli, reakcji, emocji i neutralizować w sobie, to, co uzna, że jest mu zbędne. Istnienie człowieka świadomego nie ogranicza się do fizycznego wymiaru, ale do całości jego przejawu. Wie, że jest częścią Całości ,jaką jest Wszechświat i ma wpływ na jego kształt. Innych traktuje jak siebie, niezależnie, jaką mają fizyczną postać, ponieważ wie, że bez drugiego człowieka nie jest człowiekiem i ze wszystkim co istnieje stanowi jedność.

Wraz z rozwojem świadomości człowiek staje się coraz bardziej neutralny, wychodzi poza wszelką ocenę, znika potrzeba ustosunkowywania się do wszystkiego. Człowiek przestaje walczyć i udowadniać swoje racje. Staje się neutralny do ludzi inaczej myślących, szuka jedynie porozumienia. Nikogo nie przekonuje do zmiany swoich poglądów. By uzyskać stan neutralności, konieczne jest poznanie siebie, zapisów w podświadomości i ich rozkodowanie. Podświadomość jest jak dyskietka. Od początku naszego życia materialnego była zapełniania różnymi programami, które ukształtowały naszą osobowość. Gdy człowiek staje się świadomy, sam może zmieniać oprogramowanie. W zależności od tego, jakie są jego bieżące potrzeby. Poznanie swoich ograniczeń, które wynikają z podświadomych przekonań i ich neutralizacja otwiera drogę do rozwoju świadomości. Impulsem pobudzającym jej rozwój może być wszystko, jeżeli tylko człowiek chce nad sobą pracować. Spotkanie z drugim człowiekiem, wyciąganie wniosków, choćby z błahych pozornie sytuacji, obserwacja swoich myśli, reakcji, obserwacja świata przyrody. Jeżeli w człowieku jest potrzeba poznania, sam przyciąga do siebie doświadczenia, które mu to ułatwią.

Rozwój świadomości ludzkiej nie kończy się nigdy, tak jak życie we Wszechświecie trwa wiecznie. Możemy mówić o etapach, cyklach rozwoju cywilizacji, czy planety, ale nie o końcu rozwoju. Tak jak nie można powiedzieć o końcu życia człowieka. Wprowadzone pojęcie śmierci stało się hamulcem dla rozwoju świadomości. Utożsamienie z ciałem fizycznym, sprowadziło człowieka jedynie do ciała fizycznego i odcięło go od wiedzy o światach pozamaterialnych, a tym samym zapomniał, że po opuszczeniu ciała fizycznego istnieje nadal. Enigmatyczne określenia świata „duchowego” przedstawianego przez wiele religii, nijak ma się do rzeczywistości. Świat energii jest równie konkretny, jak ten który postrzegamy zmysłami. Lęk przed śmiercią i tym, co po niej nastąpi nie ułatwia sprawy. Straszenie piekłem za złe uczynki nie prowadzi do rozwoju świadomości, a tym samym człowieka, jedynie utrwala zapisy w podświadomości i czyni świadomość ludzką jeszcze bardziej ograniczoną i prymitywną. Człowiek zamiast sam poznawać świat energii zdał się na autorytety, którym nigdy nie zależało na samodzielnym myśleniu ludzi, a utrzymaniu ich w podporządkowaniu. Tak było przez wieki. W przeszłości, na Ziemi było wiele jednostek, które przeciwstawiały się autorytetom i obowiązującej wizji świata. Wiele z nich było publicznie torturowanych i zgładzonych. Publiczne tortury służyły do utrwalenia zapisów w duszy: „Nie sprzeciwiaj się obowiązującym dogmatom i autorytetom. To wiąże się z cierpieniem, bólem i śmiercią” (ten kod nadal funkcjonuje u większości Ziemian). Jednak wielu z nich wytrwało w swoich poglądach i nie dało się złamać, mimo potwornych cierpień, przez jakie przechodzili. Dzisiaj nie jesteśmy torturowani, co najwyżej myślący są napiętnowani przez jedyną słuszną religię. Mimo to, na własne życzenie, bez przymusu ulegamy różnej maści autorytetom, dogmatom, tradycji i trwamy w stanie uśpienia. By się obudzić trzeba wyzwolić się z wielowiekowej niewoli, w jakiej przebywały nasze umysły i świadomość. Stać się obserwatorem i zacząć samodzielnie myśleć. Niech dzisiaj każde przemyślenie, każda samodzielna myśl, każda chwila zrozumienia będzie hołdem i zapłatą dla tych, którzy cierpieli i ginęli za wiedzę i wolność myśli.

Człowiek

Nauka i Religia _______

2011-05-17T06:50:00.000-07:00

Człowiek styka się z autorytetami od pierwszych momentów życia fizycznego. Pierwszym autorytetem jest rodzic, który opisując dziecku rzeczywistość, przekazuje mu swoje wyobrażenia, a wraz z nimi lęki na temat świata. Młody człowiek tworzy jego obraz na wzór i podobieństwo wyobrażeń rodziców, a następnie kolejnych osób mających wpływ na kształtowanie jego świadomości. W ciągu całego życia, po wielu doświadczeniach, umysł przyswaja sobie sposób funkcjonowania oparty na czyichś doświadczeniach i wiedzy. Z czasem jednostka ludzka tak ulega autorytetowi, że nie sprawdza już podawanych zaleceń. Zaczyna postępować według narzuconych schematów. Idee, teorie, dogmaty stają się gotowymi formułami postępowania, schematami do stosowania w życiu. Przez stulecia ludziom kodowano lęk i posłuszeństwo wobec określonego autorytetu, idei, dogmatu. W ten sposób zablokowano człowieka na to, co nowe i nieznane, a co mogłoby poszerzyć jego rozumienie i pogłębić wiedzę.

Otwarcie się na program autorytetu to np. zachwyt nad teorią czy osobą, entuzjazm, czy lęk przed kimś – dodatkowo utrwala siłę kodu. Stąd wszystkie autorytety zabiegają o to, by utrzymywać w psychice stałe napięcie emocjonalne. Samo skupianie emocjonalne uwagi na autorytecie już zasila osobę, instytucję, powiększając jego możliwości oddziaływania na masy ludzkie. Skupienie uwagi – to skupienie energii. Stojący na czele grup ludzkich zawsze działają podobnie, według prostego schematu: 1. skupić na sobie uwagę, 2. spowodować otwarcie się człowieka, ludzi, 3. wzbudzić emocje i wprowadzić w nich program lub utrwalić już istniejący.

Przy użyciu sugestii (słowo, symbol, przedmioty kultu) jednostki wprowadzane są w stan uniesienia, podobny do hipnozy. Osoby hipnotyzowane skupiają się na danym przedmiocie, symbolu i jednocześnie ich podświadomość odbiera sugestię. Przy powtórnym hipnotyzowaniu, już sam symbol, słowo działa tak jak sugestia i osoba odruchowo popada w trans, nie zdając sobie z tego sprawy.

Świadomość ludzka od wieków kształtowana jest przez dwa nurty programowe: materializm i idealizm, na bazie których powstawały różnorodne ideologie. Największy wpływ na myślenie człowieka miały religia i nauka. Pierwsza, głosząca boskie pochodzenie człowieka i świata, druga – przypadkowość życia.

Religia, wprowadzając postać stwórcy – odcięła człowieka od wiedzy o nim samym. Równocześnie człowiek dowiedział się, że: jest niedoskonały, ułomny i ograniczony, a cierpienie jest nieodłącznym i koniecznym elementem życia, by uzyskać zbawienie. Człowiek został postawiony przed wyborem: wierzyć, słuchać i być zbawionym lub być świadomym i być potępionym. Systemy religijne rozwinęły w umysłach ludzkich fanatyzm, a walka w imieniu boga stała się przyczyną śmierci milionów niewinnych istot.

Wiara w boga uniemożliwia człowiekowi poznanie rzeczywistości w pełnym wymiarze, bowiem każdego wyznawcę, niezależnie z jaką związany jest religią, cechuje automatyzm myślenia i reagowania. Poprzez narzucone normy moralne, przykazania, doktryny został zaprogramowany jak komputer. Wszelkie treści niezgodne z zakodowanym programem natychmiast zostają odrzucane, choćby ich rzeczywistość potwierdzały fakty. Wierzący skupiając się na wycinku zafałszowanego obrazu świata, odrzucają całość.

Każda religia działa podobnie jak narkotyk, wykorzystując łatwość przyzwyczajania się psychiki i ciała do długotrwałego wprowadzania podobnych bodźców. Gdy bodźca zabraknie, pojawia się pustka, „głód”- bezsens życia. Wieloletnie kodowanie wykreowanej przez nieliczną grupę boskiej rzeczywistości spowodowało, że ogół przyjął ją za faktyczną. Uzależnienie od ideologii powoduje całkowite odcięcie się od wiedzy o całości i ograniczenie do jednej słusznej prawdy. Ludzie przestali rozumieć siebie i otoczenie. Ogrom cierpienia, jaki na nich spada, traktują jako wolę boga, której muszą się podporządkować. Nie widzą lub nie chcą widzieć, że jest to wola garstki manipulatorów, którym oddali swoje umysły i ciała. Dzisiaj uzależnienie od religii, jest tak ogromne, że człowiek nie zastanawia się nawet, że rzeczywistość może wyglądać inaczej. Przyjmuje wszystko na wiarę – choćby były to największe niedorzeczności. Umysły ludzkie zatraciły umiejętność samodzielnego myślenia – utraciły zdolność wyciągania wniosków z toczących się wokół zdarzeń. Każde z nich jest przez intelekt interpretowane zgodnie z zapisami znajdującymi w podświadomości. Jeżeli religia mówi, że człowiek jest bytem jednorazowym, – to utożsamia się on z ciałem i całą swoją energię kieruje na zaspakajanie jego zachcianek. Jeżeli religia przekonuje, że jedynie ona umożliwia zbawienie – człowiek przestaje zastanawiać się nad własnymi czynami i myślami – bo i tak zostanie zbawiony, jeżeli będzie w to wierzył.

Jeżeli dana religia naucza, że jest jedyną słuszną prawdą – wprowadza w wyznawców nienawiść wobec inaczej myślących, czy wierzących. Odmienne postrzeganie świata wyzwala agresję i natychmiastową obronę wyznawanych wartości. Każdy z nich broni treści zakodowanych w podświadomości automatycznie, nie zastanawiając się nawet nad argumentami drugiej strony. Rzeczywistość jest taka – jak mu wkodowano. Negacja wyznawanych wartości traktowana jest jako zagrożenie własnego istnienia: bo usunięcie zapisów oznacza pustkę, bezsens życia i śmierć.

W średniowieczu autorytety naukowe i kościelne uznały Ziemię za centrum Wszechświata, kobietę za dzieło szatana, a człowieka za jedyną inteligentną, żyjącą we Wszechświecie istotę – stworzoną przez boga. Autorytety kościelne czuwały, by nic nie zagroziło sztuczności podanych do wiary dogmatów. Fałszywa teza o płaskiej Ziemi w centrum Wszechświata miała utrzymać „płaskie” myślenie Ziemian w obrębie tylko jednej planety, wzbudzić egocentryzm, zaszczepić w jednostkach ludzkich wyobrażenia. Autorytety tworzyły tysiące “dowodów” na poparcie swoich fałszywych dogmatów. Pozór legł u podstaw rozwoju matematyki, astronomii, filozofii, a nawet literatury. Wszystko było ze sobą powiązane i wspierało fałszywe tezy. Na straży nauk stało „pismo święte” i strażnicy wiary. Kiedy do człowieka docierały myśli inne niż dogmaty, nasuwały się wnioski wyciągane z faktów –nazywano je herezjami, podsuwanymi przez diabła. Dzięki kolejnym systemom wiar prawdę o istnieniu świata i człowieka zastąpiono fikcją.

Człowiek myślący zawsze był zagrożeniem dla wszelkich ideologii, systemów wiar. Kościół katolicki, jak i inne kościoły, od początku swego istnienia zastrzegł dla siebie przestrzenie pozamaterialne – „nieba”. Świat energii stał się obszarem boskim. Dlatego przez wieki ludzie myślący i sprzeciwiający sie obowiązującym dogmatom byli niszczeni. Człowieka, który nie wierzy w dogmaty, nie ulega doktrynom, myśli samodzielnie – nie można podporządkować ani wtłoczyć w ramy sztucznych programów. Toteż metody tępienia wszelkich przejawów samodzielnej myśli tych ludzi były bezkompromisowe. Hasło „bóg” służyło do wzniecania konfliktów, szerzenia nienawiści, składania krwawych ofiar, wojen religijnych, inkwizycji i niszczenia ludzi myślących. Przeciwstawiający się „boskiej koncepcji”, nazywani przez urzędników boga wysłannikami szatana, pojawiali się w różnych momentach dziejowych, najczęściej wówczas, gdy myśl ludzka i wnioskowanie zamierały. Byli za to torturowani, ośmieszani, kompromitowani, paleni na stosach, mordowani – czyniono wszystko, by tylko nie rozpowszechnił się odmienny od boskiego kanonu sposób myślenia.

Ideologie, religie służą do wywoływania i podtrzymywania silnych emocji, napięć, instynktów, które często doprowadzają do powstania zbiorowych psychoz. Przy ich wprowadzeniu i kodowaniu do podświadomości zbiorowej wykorzystuje się hasła np. patriotyzm, ojczyzna, bóg, miłość itp. Te z kolei mają wywołać ściśle zaplanowane reakcje: wzruszenie, uniesienie, rozgoryczenie, współczucie. Im więcej niejasności, nielogiczności, tajemniczości, niedomówień, symboli – tym większe ich oddziaływanie na umysł i psychikę, większy chaos myślowy i emocjonalny. Umysły i ciała poddają się bezkrytycznie wierze w wymyślony przez siebie lub innych świat. Następuje unifikacja jednostek, znika indywidualność, pojawia się masa ludzka, która nie myśli, a więc nie weryfikuje „prawd” , dlatego łatwo nią sterować. Każdy wprowadzony sztuczny twór myślowy jest przez nią wchłaniany bez sprzeciwu. Bez oporu przyjmowane są nawet coraz bardziej absurdalne treści religijne, groteskowe trendy w modzie, style bycia itp. Od tysięcy lat autorytety ziemskie poprzez dogmaty, „prawdy” religijne utrzymują myślenie większości Ziemian na jednym poziomie energetycznym. W ten sposób uniemożliwiają wyjście myśli zewnętrznej człowieka poza obręb obowiązujących na Ziemi ideologii i trzymają całą ludzkość w ryzach, wyznaczając kierunek jej “rozwoju”. Doprowadziło to do tego, że człowiek zupełnie nie zdaje sobie sprawy, jaki jest sens jego istnienia, a to, co nazywa życiem jest tylko zlepkiem jego wyobrażeń, wkodowanych schematów myślenia i postępowania, stereotypów, interpretacji, cudzych poglądów i racji.

Nauka, tworząc kolejne teorie, wprowadziła umysł w labirynt, z którego od wieków nie może sie wydostać. Wybujały ponad potrzebę intelekt ,wciąż analizuje, porównuje, ocenia, powodując, że człowiek przestał widzieć, słyszeć i myśleć. Narzucone dogmaty, schematy myślowe stale interpretujące rzeczywistość, opisują świat w ograniczony sposób, a ludzie to akceptują. Brak wiedzy i rozumienia sprawia, że człowiek przyjmuje wszystko na wiarę, a nie mogąc sprawdzić przekazywanych informacji ślepo im ufa, mimo, że nijak się one mają do świata realnego.

Nauka zawęziła człowieka do organizmu biologicznego. Ogłosiła, że istota ludzka jest dziełem procesu ewolucji, a inteligencja wykształciła się przypadkiem, w wyniku zachodzących na planecie przemian. DNA człowieka niewiele różni się od szympansa, a więc na tej podstawie wysnuto wniosek, że przodkiem człowieka jest małpa. Życie według wielu autorytetów naukowych pojawiło się na Ziemi przypadkiem, wraz z meteorytem, który przywędrował z głębin kosmosu. Tak wykształcił się w ludzkim myśleniu materializm i utożsamienie człowieka z jednorazowym ciałem.

Odrzucając energetyczną stronę życia, na całe wieki, nauka odcięła umysł ludzki od poznania pozamaterialnych wymiarów istnienia. Zawęziła go do materialnego bytu. Wszystko, czego nie dało się udowodnić – uznawano za wytwór fantazji, a osoby widzące i czujące więcej, za chore psychicznie. I choć dzisiaj naukowcy wiedzą i mają dowody na istnienie życia poza Ziemią – to ogół mieszkańców naszej planety – nigdy się z nimi nie zetknął. Poza tym, te dowody, nigdy nie są wystarczająco “naukowe”, bo to autorytet decyduje które poglądy, odkrycia, wnioski są słuszne. Do świadomości ogółu i tak podawane są tylko te odkrycia, które nie burzą ogólnego obrazu świata, narzucanego przez naukę. To, co znajduje się poza tym obrazem – znane jest tylko nielicznym.

Warunkiem istnienia autorytetu jest niewiedza i związany z nią lęk jednostki, grupy, społeczeństwa. Dlatego autorytety zawsze dążyły do utrzymania mas ludzkich w ciemnocie i strachu. By odciąć ludzi od wiedzy tworzyło się i tworzy fikcje, fałszywą wiedzę, dopuszcza setki wzajemnie wykluczających się teorii. Finansuje się pozorne badania naukowe. Nagradza się i wyróżnia twórców takich odkryć. Zachęca do ciągłych interpretacji, ocen, buduje labirynt wyobrażeń. Tymczasem skuteczność wielu dyscyplin: fizyki, astronomii czy medycyny jest niezbyt duża. Ludzie umierają na raka, choć lek na raka juz dawno wynaleziono. Istnieje wiele metod medycyny naturalnej, skutecznie chroniących przed tą, czy innymi chorobami uznawanymi za nieuleczalne, ale ponieważ na zdrowym człowieku nie można zarobić – przemysł farmaceutyczny nie dopuszcza do upowszechniania tych sposobów. Twórcy, często prostych, a skutecznych wynalazków są poniżani i traktowani jak oszuści , czy przestępcy, choć pomogli tysiącom potrzebujących.

Utrzymanie fałszywego obrazu świata umożliwiają trzy kody – klucze, dzięki którym otwiera się dostęp do podświadomości człowieka: wiara, nadzieja, miłość. Od małego człowiek jest uczony wierzyć, a nie myśleć. Zaszczepianie w młode umysły wiary w boga, anioły, niebo, diabła, piekło odrealnia życie. Nieświadomie wchłaniają kod, że wiara stanowi właściwą metodę poznawania świata. Zamiast nauki samodzielnego myślenia dziecko uczy się poznawania świata poprzez opieranie się na poglądach i wyobrażeniach innych. To początek sterowania jego świadomością.

Egzystencja ludzka toczy się w teraźniejszości, a nadzieja zawsze dotyczy przyszłości, czyli skutków tego, co robi się teraz. Człowiek ma nadzieję, że będzie lepiej, ale nie podejmuje żadnych czynności, które mogłyby zmienić jego sytuację życiową. Ludzie nauczeni żyć nadzieją, zapominają o podstawowym prawie Wszechświata – prawie przyczyny i skutku (co posiejesz, to zbierzesz). Żyjąc nadzieją na zbawienie – pogrążają się w utopii, bo coś takiego nie istnieje. Człowiek zawsze ponosi konsekwencje swoich czynów, niezależnie, czy jest tego świadomy, czy nie. Każdy czyn pociąga za sobą określone skutki. Kiedy wrzucimy do głębokiej wody człowieka, który nie umie pływać, to delikwent utonie. Możemy się tylko łudzić nadzieją, że przeżyje.

Ściśle z wiarą i nadzieją łączy się miłość. Jest to najsilniejszy ze wszystkich kodów – kluczy. Większość mieszkańców Ziemi marzy o wielkiej miłości. Podsycane przez środki masowego przekazu, literaturę, sztukę pragnienie, staje się nakazem dla podświadomości, która przymusza człowieka do poszukiwania obiektu westchnień. Osobowość pragnie posiadania drugiej osoby tylko dla siebie, na własność, bo wówczas czuje się dowartościowana i wyjątkowa. Zakodowany wzorzec życia dla kobiety i mężczyzny: ukierunkowuje myślenie miliardów Ziemian. Wszyscy podążają w wyznaczonym kierunku: małżeństwo i wydanie na świat potomstwa, a o to chodzi sterującym, by masa ludzka stale rosła.

Zazdrość, która jest nieodłącznym elementem ziemskiej miłości (wynikająca z prawa własności) powoduje, konieczność strzeżenia tego, co moje i energetycznego, a często fizycznego izolowania pożądanego obiektu. Człowiek zakochany nasiąka sposobem myślenia partnera, jego widzeniem świata, łatwo poddaje się jego wpływom. Jeśli w związku jedna osobowość jest silniejsza, to bardzo szybko dochodzi do uzależnienia od niej drugiej osoby, która wówczas staje się bezwolna, przestaje samodzielnie myśleć. Zawłaszczenie drugiej osoby z czasem rodzi konflikt. Dwie osobowości, które się spotkały, gdy minie moment zauroczenia i fascynacji, rozpoczynają ze sobą walkę. Jest to stała walka o energię, która na planie fizycznym objawia się jako walka o postawienie na swoim, walka o moją rację. Miłość przeradza się w nienawiść, a chwile uniesień i szczęścia w cierpienie.

**************

- Nie przyjmuj niczego na wiarę. Czas autorytetów i religii, które kształtowały twoją świadomość – dobiegł końca. By być świadomym – myśl samodzielnie i wyciągaj wnioski. Stań się obserwatorem siebie i świata, a nie wykonawcą jednego z programów. Nie utożsamiaj się z żadną teorią, ideologią, religią, drogą rozwoju duchowego. Wszystkie one były dla ciebie jedynie wskazówką, mogły budować twoją świadomość, gdy brałeś z nich, to, co poszerzało twoje rozumienie lub pogłębiało twoją nieświadomość, w przypadku, gdy się z nimi utożsamiłeś i uznałeś, że jest to jedyna słuszna ideologia. Każde utożsamienie odcina cię od całości, zawęża twoją świadomość do bycia wyznawcą. Sam rezygnujesz z poznania.

- Nie broń swojej racji – bo wówczas walczysz, wzmacniasz energię konfliktu na planecie. Walka na poziomie umysłu zawsze przenosi się w wymiar fizyczny i doprowadza do cierpienia.

- Uwolnij swój umysł i podświadomość z pojęć i zapisów: bóg, wiara, nadzieja, miłość, które oddalają cię od rozumienia siebie i całości. Człowiek świadomy zamiast wiary posiada wiedzę, zamiast nadziei odpowiedzialność, zamiast miłości rozumienie, że jesteśmy jednością .

Człowiek

Zablokowana Moc Człowieka _______

2011-05-15T04:21:00.000-07:00

Ostatnio wiele się mówi i pisze o mocy człowieka, sile naszej myśli, mocy działania naszego serca. Co zatem stanowi przeszkodę, aby te moce wykorzystać? Po prostu brak nam wiedzy o nas samych. Niewiele wiemy o konstrukcji energetycznej człowieka (o kluczu wszystkich żywych form pisałem w poprzednich artykułach), a to jest podstawa. Często lekceważymy te informacje, bowiem silniejsze są wprowadzone kody religijne czy naukowe. Co dowodzi, że oddaliśmy nasze myślenie autorytetom i większość populacji nadal im ufa.

Wiedza o budowie energetycznej człowieka i Wszechświata była dostępna od zawsze na Ziemi. Została jednak ukryta i jest wykorzystana od tysięcy lat przez grupę cwaniaków dla własnych interesów i polityki ubezwłasnowolniania człowieka. Niewielka grupa ludzi dzięki tej wiedzy uzyskała niemal absolutną władzę nad ludzkością nie tylko naszej planety.

Podziwiamy na naszym globie wielkie budowle takie jak piramidy. Ogromne bloki precyzyjnie ułożone nie są tylko dowodem kunsztu budowlanego starożytnych. Odkryto, że kształty tych monumentów emanują silną energią, są żywą informacją. A nawet posłaniem do nas współczesnych. Zawierają zapisy o energetycznej strukturze Wszechświata. Odkryto także różne formy energetyczne, które są podstawą wszelkiego istnienia, określane często jako święta geometria. Nie rozumiem dlaczego właśnie święta? Może to ukłon w stronę religii? Ale to inny problem. Wiemy więc, że każda forma emanuje swoistą energią, która wprowadza otoczenie w rezonans.

Polecałbym „odkrycia” min. : Dana Wintera, Alexa Colliera, Davida Wilcocka, Gregga Bradena,

Vincentego Bridgesa, Nassima Harameina, Richarda Feymana, Carla Sagana, Amita Goswami ,

Roberta Huton Wilsona, Carlesa Gilchrista i wieli, wielu innych. Zapoznanie się z prezentowaną przez nich wiedzą daje możliwość uzupełnienia informacji i zrozumienia budowy energetycznej człowieka, a zatem i całości. Wiemy także jakie częstotliwości podstawowe utrzymują Wszechświat, a w tym człowieka i wszystkie formy żywe.

Podstawowa forma geometryczna zamykająca całość Uniwersum jest sześcianem foremnym. Każdy bok sześcianu stanowi podstawę jednej z piramid. Każda piramida jest formą skupiającą energię do rozwoju. Tak skupia się wypracowany trud i doświadczenia wszystkich istot np. na planecie, w galaktyce, w kosmosie. Kształt piramidy skupia w sobie pulę wiedzy i energii, z której mogą korzystać wszyscy. Sześć piramid w sześcianie gromadzi energie w jego centrum. Jest ona przeznaczona na całość rozwoju Wszechświata. Rozwój według tego mechanizmu przebiegał spokojnie, do momentu, w którym dopuszczone zostały programy manipulacyjne. Wzorcowy model tzw. naturalnej piramidy ( tej z sześcianu foremnego, gdzie wysokość piramidy wynosi ½ boku podstawy) został zmodyfikowany przez grupę manipulatorów. Wystarczyło podnieść wysokość piramidy (porównaj piramida w Gizie), by wprowadzić zupełnie inne funkcje bryły. Wprowadzenie nowego modelu piramidy spowodowało, że energia z procesów, toczących się np. na planecie była przechwytywana przez niewielką grupę istot i wykorzystywana do celów tworzenia własnej wielkości. Tak zakłócono naturalny proces rozwój człowieka.

Przyjrzyjmy się piramidom na Ziemi. Nigdzie nie znajdziemy wzorcowej piramidy, która służyłaby wszystkim istotom w równej mierze. Te zmodyfikowane piramidy kumulują energie na szczycie, z przeznaczeniem dla niektórych wybranych. Tak się podkrada innym energię. Ze szczytu

można ją skierować w dowolnym kierunku. Podobnie dzieje się w przypadku jednostki. Ten mechanizm doskonale wykorzystują religie. Po to stworzono boga, niebo itp. Cel twórców ten sam. Większość populacji ziemskiej nie zdaje sobie więc sprawy, że oddaje swoją „krew” pasożytom na Ziemi jak i bogom w kosmosie..

Jak wykorzystuje się energie z wyznawców, np w Mekce ? Proszę przyjrzeć się ceremoniom, jakie tam się corocznie odbywają i zwrócić uwagę na czarny kamień. Właściwością koloru czarnego jest skupianie wszystkich barw (częstotliwości). Wierni obchodzą kamień wielokrotnie w lewą stronę. Czy to przypadek? Ruch wiernych i ich indywidualne energie tworzą „wir”i na fali nośnej kamienia i wywołują rezonans z energiami wszystkich wyznawców i wzmocnione swobodnie płyną do nieba - twórców religii.

Ten sam mechanizm stosowany jest we wszystkich religiach, tylko jest inny rytuał.

W podobny sposób „pobiera” się energie myśli człowieczej poprzez symbole, odpowiednio dobieranych formułach modlitewnych, medytacyjnych itp. One skupiają naszą myśl i energia płynie tam gdzie i o czym myślimy. Dziwimy się, że nic nam nie wychodzi, ciała się starzeją, coraz bardziej słabniemy. Bez energii nic zdziałać nie możemy. Jesteśmy jak samochód bez benzyny . Efekty słabe albo żadne.

Zapominamy również, że pod ogólnym pojęciem „nieba” istnieje równoległy do nas świat

antymaterialny i związane z nami procesy rozwojowe, które tam się toczą. Koniec aktualnego etapu musi się zamknąć równowagą pomiędzy materią i antymaterią. Wiedzą o tym również i bogowie, dlatego starają się opóźniać rozwój ludzkości nie tylko na Ziemi, zakłócając ich świadomy rozwój.

Doszliśmy jednak do momentu, w którym wszelka manipulacja zostaje blokowana przez uaktywnienie praw uniwersalnych, które nie podlegają nikomu, żadnym bogom, bowiem zostały stworzone dla rozwoju ludzkiego przejawu.

Wielu jednak ma jeszcze mnóstwo wątpliwości i szuka tzw. prawdy. A jest to puste słowo, które zostało stworzone, by człowiek wciąż prawdy poszukiwał i miał nadzieję, że ją znajdzie. Wieki mijają a prawda nam stale umyka. Nie widzimy tego co najważniejsze - siebie i drugiego człowieka. Nadal wielbimy autorytety i wierzymy, że doprowadzą nas do prawdy, przez siebie zresztą głoszonej. Tak skupia się wypracowany trud i doświadczenia wszystkich Istot. Dlatego przestańmy szukać, a zwróćmy się do siebie. Zawieramy w sobie odpowiedzi na wszystkie pytania i wiedzę, którą zbieraliśmy wiekami. W niej zawarta jest informacja jak sobie pomagać w tych ostatnich dniach starego procesu. Innej metody nie poznałem, a to co poznałem i sprawdziłem na sobie – z tym się dzielę. Muszę równocześnie podziękować setkom ludzi, badaczom, krnąbrnym i nie posłusznym religiom w docieraniu do poznania rzeczywistości nas otaczającej. Składam głęboki ukłon tym wszystkim ludziom za ich poświęcenie i trud.

Człowiek

Pojednanie_________

2011-05-13T11:07:00.000-07:00

Pojednanie – to określenie, które można rozumieć na wiele sposobów. Każdy zresztą zinterpretuje je na swój sposób. Podobnie dzieje się z każdym innym określeniem. Ile osób tyle interpretacji. Dlatego ludziom niezwykle trudno jest się dzisiaj porozumieć i tak trudno doprowadzić do współpracy nawet jednostek świadomych, bo odmienna interpretacja rzeczywistości często przeszkadza w porozumieniu się. Jest to na rękę różnej maści autorytetom, które wyznaczają kierunek rozwoju, a właściwie od wieków hamują rozwój myśli ludzkiej na Ziemi.
Z autorytetami naukowymi możemy sobie jeszcze podyskutować, mieć inne od nich zdanie, wyrażać swoje poglądy. Natomiast autorytety religijne są dla większości ludzi niepodważalne. Na stawiane pytanie wierny zamiast rzetelnej odpowiedzi usłyszy dogmat stworzony przez autorytet. Praktycznie jest tak, że wierzący nie mają prawa zadawać pytań, nie mówiąc już o odmiennej od obowiązującej wizji świata, którą propaguje dana religia. Skoro człowiek na Ziemi posiada tzw. wolną wolę, to kto ustanowił dogmaty? Skoro bóg dał wolną wolę, to dlaczego człowiek wprowadził zakaz. Czyżby organizacje działające w imieniu boga, miały silniejsze prawa niż sam bóg? Czy kapłani w ten sposób nie utrzymują konfliktu pomiędzy człowiekiem a rzekomym bogiem.
Dłuższe rozpatrywanie tych zagadnień doprowadza do prostego wniosku: „ TO CZŁOWIEK STWORZYŁ BOGA !”, a nie odwrotnie. W innym przypadku człowiek nie miał by prawa zmieniać najmniejszych boskich praw. Dowodem na to m. in jest choćby powstanie Biblii, czy Nowego Testamentu, które były pisane przez ludzi – nie pod wpływem boga, jak jest to sugerowane, a dla interesu kształtującego się Kościoła i ludzi, którzy na jego czele się usadowili.
Ktoś może powiedzieć, że każdy człowiek ma wolą wolę. Może się na coś zgodzić lub nie. Niby tak jest. To jednak powoduje, że w założeniu w człowieku istnieje konflikt i rozdarcie, a to przenosi się na relacje międzyludzkie. Czy możemy mówić w tym przypadku o jakimkolwiek pojednaniu ? Możemy jedynie rozważać, dyskutować, a więc być w stałym konflikcie. Tak dzieje się, jak widać już tysiące lat. Czy możemy mówić o nowych procesach, gdy mamy stare nawyki myślowe i psychiczne, które powodują, że toczymy spory pomiędzy sobą. Jeżeli się ich nie pozbędziemy, dalej będziemy kontynuować stare treści, ubierając je w nowe nazwy, czy określenia.
Jeżeli ktoś ma wątpliwości, co do słuszności bycia wyznawcą tej czy innej religii, niech postawi sobie pytanie: Jak może powstać coś pozytywnego dla człowieka, kiedy wszystkie organizacje religijne w przeszłości, a niektóre także dzisiaj, stosują wymyślne tortury, sprawiające potworne cierpienia? W ten sposób zmuszano wiekami do posłuszeństwa wobec ludzi, którzy siebie wyznaczyli za pośredników boskich. To właśnie poprzez stosowanie przymusu fizycznego i psychicznego uzyskano liczne grono wiernych.
Zastanówmy się chwilę nad słowami wypowiadanymi przez kapłana podczas podniesienia: „Boże nie zwracaj uwagi na grzechy nasze, ALE PAMIĘTAJ ! – że jesteśmy WYZNAWCAMI twojego Kościoła” Kościoła a nie boga ! Kościół to przecież organizacja założona przez ludzi, a nie przez boga. Czy patrząc na „rzeczywistość” jest szansa na pojednanie pomiędzy np. wyznawcami rożnych religii? Choć mówi się o tym od lat, tego pojednania jednak nie widać.

Tworzący religie znali bardzo dobrze „budowę człowieka”, a więc zasadę działania całego Wszechświata i to im dało przewagę nad ludźmi. Stali się panami życia i śmierci. Ich działania przyniosły „owoce”. Większość ludzi nie ma dziś szans na „wydrapanie się” z grzęzawiska dogmatów. Dzisiaj wiele osób może powiedzieć, że wszystko działo się za zgodą wiernych, którzy oddali swoje życie w ręce świętych oprawców. Tworzono fantazje, rożne bajeczki i żądano ich akceptacji i dowodu na to poprzez akt wiary. Podstępnie uzyskano zgodę na te wszystkie manipulacje. Dziś nikt nie może się tłumaczyć niewiedzą, lub czuć się oszukanym. Ludzie oddali samodzielne myślenie na rzecz myślenia zbiorowego. Poddali się pasterzowi (autorytetowi) – który decyduje o wszystkim: co jest dobre, a co złe.
Po co człowiek sam ma dochodzić do poznawania rzeczywistości? Rzeczywistość można sprawdzić, dotknąć, doznać – w religiach musimy wierzyć, że tak jest. Mamy przy tym stopniowanie wiary: najlepsza jest tzw. głęboka wiara. Na czym to ma polegać? Chyba na całkowitym niewolnictwie! Jakiemu bogu potrzebni są niewolnicy? Niewolnik jest potrzebny tu na Ziemi, aby ślepo służyć namiestnikom boskim.

To zaledwie wstęp do zrozumienia czym jest POJEDNANIE. Stale należy pamiętać: kim jesteśmy: człowiek to PRZEJAW MYŚLI! Naszym zadaniem jest współpraca z drugim człowiekiem w tworzeniu wspólnego dobra, a nie oddawanie swojej energii tym, którzy żywią się ludzkim cierpieniem.
Jak pokazuje historia Ziemi nasuwa się prosty wniosek: tylko człowieka żyjącego w zgodzie z drugim można określić CZŁOWIEKIEM, a osoba oddająca cześć bogu jest jedynie wyznawcą. Często stając się wrogiem dla drugiego, stawiając na pierwszym miejscu swego boga, a nie bliźniego. Z takim balastem wejść w Nowe jest absolutnie niemożliwe.

Lata 80-te to początek wielkich przemian zarówno na planie materialnym, jak i antymaterialnym. Rozpatrując budowę Wszechświata widzimy przestrzeń kuli podzieloną na dwie części (tak jak w magnesie: plus i minus). Jedna część to „nasz” świat – form fizycznych, druga – równoległy z naszym, ściśle z nami związany, co znajduje odwzorowanie w powiedzeniu„ jako w niebie, takoż i na Ziemi” Przy obecnym stanie „rozwoju” materii i antymaterii, widzimy różnicę celów w rozwoju istot w Antymaterii i Materii. Tak jak pomiędzy Ziemianami, tak pomiędzy materią i antymaterią istniał konflikt interesów, który doprowadził do sytuacji, jaką dzisiaj obserwujemy na Ziemi. Dziś przy końcu doświadczeń po obu stronach, winniśmy podzielić się wiedzą i wspólnie rozpocząć kolejny etap. Przy zmianach cyklicznych, taka możliwość istniała, jednak do współpracy nie doszło. Grupa istot z antymaterii poprzez istoty z różnych wymiarów usiłowała przejąć całkowicie kontrolę nad Ziemianami (co im się po części zresztą udało). Tym samym przypieczętowali swój los.
Lata 80-te to także początek procesu, który można śmiało nazwać pojednaniem narodów. Od tego okresu budzący się ludzie zaczęli intensywnie dzielić się wiedzą. Gwałtownie zaczęło wzrastać rozumienie rzeczywistości. Szczególny udział w tym procesie miały osoby z wielu krajów Europy.
Dziś śmiało już można powiedzieć, że stary proces ostatecznie został zamknięty. Choć jest to trudne do przyjęcia, gdy obserwujemy zewnętrzny świat. Pamiętajmy jednak, że jest to projekcja umysłów, którą jeszcze przez pewien czas będziemy postrzegać.
Dzisiaj najważniejsze jest jednoczenie jednostek ludzkich do wspólnej pracy w tworzeniu nowego świata. Do procesu tworzenia niezbędni są ludzie świadomi – przede wszystkim siebie jako całości i swoich możliwości .
Na dzień dzisiejszy pozostał jedynie plan przemiany form na „nowe”, czyli zmiana częstotliwości ciał fizycznych. Planeta jako przykład żywej istoty, również podlega tym samym procesom. Dlatego obserwując ludzkie reakcje, z całą pewnością można przewidzieć reakcje planety. Nie potrzeba być jasnowidzem. Wystarczy uważna obserwacja, by uzyskiwać na bieżąco informacje o zjawiskach, jakie w najbliższym czasie zaistnieją na Ziemi. Zdolności jasnowidzenia, jasno słyszenia będą pomocne w najbliższym okresie. Dlatego niezwykle ważne jest dzielenie się wszelkimi informacjami, które otrzymujemy, nawet jeżeli wydają nam się fantazją. Często okazuje się, że nawet z pozoru niedorzeczne informacje, po tygodniach, miesiącach stają się rzeczywistością i mogą pomóc wielu. Należy przezwyciężyć lęk przed ośmieszeniem, czy oceną. Wiele osób często boi się odpowiedzialności i popełnienia tzw. błędu. Jeżeli będziemy się bać – nie ruszymy do przodu. A czas najwyższy, by wiedza stała się praktyką. Co robić? BYĆ, poznawać i zmieniać siebie. Obserwacja umożliwia poznanie siebie i wyeliminowanie, to co nam przeszkadza. Teraz wiedzę należy przenieść w praktykę i nowego „działania”nauczyć własny umysł i ciało. Ono chętnie się uczy, bo chce żyć! Doświadczajmy! Nikt za nas tego nie zrobi! Nie wystarczy teoria, konieczna jest praktyka.
Świadomość człowieka to nie dar jakiegoś stwórcy, lecz własny dorobek wypracowany w indywidualnej pracy i często bolesnych doświadczeniach. To nasza Księga Żywota i do niej należy często zaglądać. Tam zebrana wiedza ułatwi podejmowanie decyzji i wprowadzanie zmian we własne życie.
Często ludzie uważają, że należałoby stworzyć grupę osób, które informowały by ludzi
o procesach! Z doświadczenie własnego – odpowiadam – NIE! Jest to niebezpieczne, ponieważ automatycznie uruchamia się stary mechanizm stadnego bytu. A tu pojawia się przymus powołania autorytetu. I ponownie wdeptujemy w stare.
Pojednanie istot świadomych odbywa się każdego dnia i jest już faktem. Choć wiele osób nie jest tego świadomych. Nie jest konieczne spotkanie się ze sobą osób, lecz dotarcie do wspólnego RDZENIA – inaczej sumy wiedzy i doświadczeń nas wszystkich. Tak po jednej jak i po drugiej stronie wspólnego nam Wszechświata ! Kontakt z sobą, to również kontakt z wiedzą całości. Nie są konieczne dziś zbiorowe medytacje w intencji tzw. dobra, czy eliminacji tzw. zła. Często ta energia jest wykorzystywana przez byty z innych wymiarów do swoich celów. Często to one też prowokują wspólne medytacje. Skupiona energia myśli wielu osób może stać się łupem dla sterujących procesami na Ziemi. Wystarczy,że podłączymy się pod hasła bóg, nadzieja, wiara, miłość itp. Nie to dzisiaj jest potrzebne ludziom i Ziemi. Najważniejsze jest uzyskanie kontaktu z sobą i stała świadomość – tego kim jesteśmy. Dzięki temu pozyskujemy wiedzę, nie intelektualną, ale całościową, prosto ze skarbnicy Wszechświata.

Człowiek

_ Na rozstajach epok ______

2011-05-06T15:45:00.000-07:00

Na rozstajach epok

stoi człowiek - mężczyzna .

Kiedyś sądził, że bogiem jest ,

bo przez kosmosy mógł gnać .

Jedną dłonią dotykać Jowisza

drugą sięgać Saturna .

Dziś

prędkością światła zatrzymany .

Kiedyś zaprowadzał porządek

z wiarą w swą moc .

Pychę - siostrą swoją ogłosił .

Na piedestał znaczeń się wspiął .

Dziś

samotny, wciąż walczy .

Na rozstajach epok

stoi człowiek - kobieta .

Tyś królewna! - powiedział ktoś .

Uwierzyła i leciała przez życia ,

na szczyt pragnąc się wspiąć .

Dotarła i chłodu oddzielenia zaznała .

Zaczęła akt drugi poznania .

Kto we mnie mówi ?

Pytała każdego ranka :

Kto czucie serca sprawia ?

Kto widzi i spostrzega ?

A kto myśli ? I podpowiada :

Idź wprost ! Skręć w lewo !

Powstrzymaj się od działania !

Ujrzawszy sens głębszy wszystkiego .

Nieśpiesznie zanurza się w siebie .

Kosmos nęci bezkresem, spokojem :

W przestrzeni bez bogów i ograniczeń ,

Trwa bez ruchu, bez czasu ,

Jest galaktyką i drobiną zarazem .

Na rozstajach epok

stoi człowiek - dziecko

Uwolnione z okowów płci .

Rajskie jabłuszko ma w dłoni ,

Ni to zabawka, ni - pokarm

istnień nawykłych do szczęścia .

Dziecko to nowa istota

Co równowagę w sobie ma

bez trosk o minione epoki ,

bez lęku o następny dzień .

Dziecku ciągle pojawia się wróżka ,

Choć bez skrzydeł na księżycu ląduje .

Atlantydę bez łodzi podwodnej odkrywa .

Jego myśli nic nie hamuje .

Rzeczywistość Dziecka z wyobraźni wyrasta ,

Do niego mówią ptaki i drzewa

Szczęście potrafi go unieść w przestworza .

A niebo obłokiem otulić ,

Dla niego grają muzykę dęby i klony .

A Wszechświat tajemnice swoje ujawnia ...

Istota _______________________________

Słowa_____________

2011-05-05T09:59:00.000-07:00

Słowa, słowa, słowa… na co dzień zalewamy siebie i innych całymi ich potokami. Przekonani o tym, że bez słów nie byłoby możliwe porozumiewanie się ludzi, przekazywanie informacji, wiedzy, że zostałby zahamowany rozwój człowieka, i jego świadomości .
Minęło parę tysięcy lat rejestrowania ludzkiego myślenia, działania za pomocą mowy lub pisma. Z każdą kolejną epoką przybywa nam słów i języków. Dzisiaj nie wiadomo czy cieszyć z tego bogactwa czy martwić ciężarem zbędnych określeń, terminów, zagmatwanych definicji .
Współczesne pokolenie poza słowną spuścizną przodków zyskało jeszcze języki komputerowe, nowych dyscyplin technicznych, ekonomicznych nie wspominając już o wciąż tworzących się na żywo slangach różnych grup kulturowych .

I tak suma summarum pewnie każdy zwyczajny człowiek dźwiga w swoim umyśle kilkanaście do kilkudziesięciu tysięcy zapisów słownych .

Erudyta tzn. osobnik wykształcony, uważany za światłego w jakiejś dziedzinie, poliglota, posługujący się kilkoma językami, specjaliści różnej maści pomnażają i pomnażają zbiornicę słów . I ci dopiero mają napakowane i opuchnięte mózgi .

Czy wielość słów, jaką rozporządzają na pewno ich wzbogaca ?

A może utrudnia komunikację z innymi ?

Pomijając zwykłego Kowalskiego, który dawno zagubił się w nawałnicy współczesnego słownictwa, wiadomo, że gąszcz specjalistycznych terminów, czy zawodowych slangów nie uszczęśliwia: Fizyk nie rozumie biologa, polityk – lekarza, humanista – inżyniera. Mężczyzna nie pojmuje świata kobiety, rodzice nie rozumieją swoich dzieci .

Alienacja, czyli wyobcowanie jednostki, bez względu na to, kim kto jest i co sobą reprezentuje stało się faktem .

Słowa, choć dziś tyle ich mamy do dyspozycji nie łączą, lecz dzielą ludzi, skłócają społeczeństwa, konfliktują narody .
W zamierzchłej przeszłości, gdy Ziemianin pojawił się na planecie, rozległa przestrzeń, obfitość dóbr naturalnych wpływała na zachowania wspólnotowe.

Człowiek bliski przyrody, zwierząt, funkcjonujący bez pośpiechu był istotą milczącą.

Co nie oznacza, że nie porozumiewał się ze współplemieńcami .

Swoje stany i intencje przekazywał gestem, mimiką. Ale najważniejsza była komunikacja myślowa. Współczesnym prawie nieznana Bo w rozgadanych, pełnych intryg,manipulacji społeczeństwach nikt nie pamięta, że myślą można się porozumiewać z drugim człowiekiem .
Gdy relacje są proste, a takie były na początku ludzkiej wędrówki na Ziemi, słowa powoływane były do istnienia, by dokładniej opisać jakąś rzecz fakt, przekazać odczucie. Słowa wówczas miały moc sprawczą .

Nie gadało się po próżnicy ,nie rzucało słów na wiatr .
Przed wiekami Słowianie słynęli z małomówności, choć pogardzani przez bardziej wygadane i rezolutne ludy zachodnie, konsekwentnie pielęgnowali w sobie milczenie.

Jeśli już zabierali głos, każde ich słowo miało swoją wagę .
Dawać słowo – niegdyś wśród słowiańskich wspólnot oznaczało – zaświadczyć prawdzie, bez przysięgi, bez świadków. Było też równoznaczne np.z deklaracją lojalności , zobowiązaniem do zachowania tajemnicy. Danie słowa równało się spełnieniu konkretnego przyrzeczenia. Nawet jeśli realizacja zobowiązania wymagała ofiary. Żadną ceną nie można było sprzeniewierzyć raz danego słowa .
Dzisiaj słów zamiast do opisu zazwyczaj używa się do tworzenia faktów, co gorsza, nie zawsze zgodnych z prawdą. Manipulowanie rzeczywistością i innymi za pomocą wielosłowia i wieloznaczności sprawiło, że zatracone zostało pierwotne znaczenie i moc niegdysiejszych określeń . Większość ziemskiej populacji niczym podłączona do automatu nieustannie gada i gada, jeśli nie z kimś to ze sobą. To , co się wyprawia w ludzkim umyśle ociera się częstokroć o paranoję. Te nieustanne monologi, powtarzanie wspomnień, myślowe modelowanie przyszłości, ustawianie życia innym, wyobrażeniowe dyskusje z przyjaciółmi i wrogami, intrygowanie. W sumie pole walki, na którym ktoś albo zwycięża, albo ponosi klęskę. A rzeczywistość i tak przynosi inne rozwiązania.

Człowiek pozostaje z bólem głowy od nawałnicy przetoczonych słów. Składamy wiele obietnic sobie, innym. Spełniamy nieliczne deklaracje. Z użycia więc, jako zbędne wyszło przyrzeczenie słowa. Bo cóż teraz znaczą słowa ? Ale zawsze tak się dzieje , gdy jakość zastępowana jest ilością ?
Dlaczego tak się dzieje ? I czy można przywrócić wartość wypowiadanym słowom ?

By na te pytania odpowiedzieć – trzeba sobie uświadomić, w jakim celu człowiek pojawił się na planecie .
Otóż zadaniem Ziemianina epoki materialnej (zresztą nie tylko Ziemianina) był rozwój indywidualny. Co wiązało się z kształtowaniem się jednostkowych cech, reakcji ,talentów osiąganiem doskonałości w różnorodnych dyscyplinach. W procesie materialnym aktualnie istniejącego Wszechświata chodziło również o zbadanie zdolności i wytrzymałości zarówno pierwiastka materialnego jak i tworzącej się ludzkiej psychiki i umysłu .
Geneza człowieka materialnego rozpoczęła się od istoty energetycznej po wyłonieniu się z jednej wspólnej myśli ludzkiej. Nasze źródło pochodzenia tzn bezkresna, wieczna, jednorodna myśl ludzka jest stanem neutralności. Żeby powołane do istnienia indywidualne byty ludzkie chciały doświadczać, wchodzić ze sobą w nierównoważne relacje, by osiągać doskonałość w jakiejś dyscyplinie niezbędne było wprowadzenie wolnej woli.

To miał być bodziec, zachęta do wspinania się po szczeblach rozwoju materialnego, umysłowego a także psychicznego. Ale też wzbudziło erę wyścigów, konkurencji, gry, walki. Jedni w dochodzeniu do szczytów doskonałości używali siły mięśni, drudzy sprytu, jeszcze inni swoim orężem uczynili umysł i słowo. Era materialna – to bez wątpienia czas wojowników, a po bagażu słów jakim aktualnie rozporządzamy możemy wysnuć prosty wniosek, że na przestrzeni wieków mieliśmy zatrzęsienie wojowników intelektualnych .
Jako że, materia nie jest stanem stałym w istnieniu wszechświata, czego dowodzą upadające cywilizacje, rozsypujące się budowle ,znikające lądy itp. to i materia słowna niechybnie ulegnie redukcji. Taka jest bowiem konsekwencja wyrównywania potencjału energetycznego w funkcjonowaniu planety czy kosmosu. Na razie zewnętrznie nie zdajemy sobie sprawy z takiej konieczności, bo przez wiekowe namnażanie materii odcięliśmy się od przestrzeni energetycznych. A negując ich istnienie, nie sięgamy do istotnych informacji o człowieku jako całości . Jeśli ta wiedza jest otwarta dla człowieka, to staje się oczywiste, że nagromadzone miliardy słów w umysłach ludzkich na Ziemi oznaczają gruzowisko, uniemożliwiające łączność i wzajemne rozumienie się ludzi .
Od kilkunastu, a właściwie od kilkudziesięciu lat coraz silniejsza jest na Ziemi tęsknota za zmianą dotychczasowej rzeczywistości , wyraża się poprzez budzenie się nowych trendów myślowych, powstawanie różnych stowarzyszeń, grup duchowego rozwoju.

W mieszkańcach Ziemi samoistnie otwiera się wiele predyspozycji jak: jasnowidzenie, umiejętność kontaktowania się ze światem zmarłych , czy z istotami z innych planet.

I o dziwo, gdy dochodzi do takich kontaktów niepotrzebna jest znajomość języków obcych , ani nawet używanie mowy. Porozumiewanie się przekazem myślowym jest proste, stokroć szybsze i pozbawione niedomówień. Żeby jednak korzystać z takiego łącza niezbędna jest umiejętność wchodzenia w milczenie umysłu. Niby jasne, ale o ile można zamilknąć zewnętrznie i nie wypowiadać na głos słów, to uzyskanie ciszy umysłu nie jest już takie łatwe. By poskromić gadulstwo wewnętrzne trzeba nie lada wysiłku. Nosimy w sobie wielowiekowe nawyki, że taki terkot umysłu zaświadcza o intensywnej pracy myślą. A tu nagle odkrywamy zupełnie inna prawdę. Zaczynamy pracę nad sobą tzn. eliminujemy gry umysłu, uczymy się ciszy wewnętrznej i z każdym dniem coraz częściej spostrzegamy jaką wartością jest milczenie .
I dopiero wówczas zdajemy sobie sprawę, jaki ogrom pracy ma istota ludzka, jeśli chce znaleźć się w innej nowej rzeczywistości .
Nowe wynika z ludzkiego myślenia i postępowania .

Najpierw trzeba od podstaw zmienić samego siebie. Generalnie trzeba zapomnieć o walce i zwyciężaniu, wyłączyć współzawodnictwo w wyścigu po indywidualne satysfakcje. Zrezygnować z przeróżnych gier, zagrywek dających poczucie wyższości w środowisku prywatnym, czy zawodowym. Trzeba uwolnić się od wszechobecnej oceny oraz od poczucia własności osób i przywiązania do rzeczy takoż. Dopiero wówczas można przystąpić do nauki współpracy z innymi bez względu na to, czy jesteśmy z nimi kompatybilni myślowo, czy nam się podobają zewnętrznie i czy odpowiadają nam się ich cechy i reakcje. Zaprzyjaźnić się z ciszą . To jedyny sposób na wygaszenie dawnych programów. A więc milczenie, gubienie słów itd. …itd… Jak to zrobić ?
Każde działanie w codzienności może stać się pretekstem do nauki ciszy.

Np. wchodzisz do łazienki, myjesz zęby trzy minuty i już spostrzegasz, że umysł kłębi się od natłoku myśli, obrazów. Żeby przerwać ten tok myślowy przenieś uwagę, na czynność, którą wykonujesz, czyli na mycie zębów. Odczuj smak pasty, nacisk szczoteczki i wszystkie odczucia, jakie towarzyszą tej prostej czynności. Jeśli ten typ zachowania będziesz powtarzać przez kolejne dni, wkrótce okaże się, że podczas mycia zębów, w twoim umyśle panuje cisza. Dotyczy to każdej czynności np. obierania marchewki, spożywania posiłku. Niech cała twoja uwaga, a więc i świadomość będzie obecna w tym, co robisz. To jest pierwszy krok do utrzymania ciszy i nauki koncentracji .
Jedziesz autobusem, siedzisz i patrzysz przez okno. Twój umysł pracuje na najwyższych obrotach. Znów spostrzeżenia bieżące mieszają się ze wspomnieniami. Skaczesz z tematu na temat lub emocjonujesz się jakimś zdarzeniem. Co zrobić ?

Przenieś uwagę na oddech. Stań się świadomy, że jesteś w tym momencie, w autobusie. Spokojnie oddychaj i obserwuj swoje reakcje, co się z tobą w tej chwili dzieje. Złapałeś na chwilę ciszę, ale umysł nawykły do terkotu znowu podsuwa kolejny temat do rozważań. Ponownie skup uwagę na oddechu i go obserwuj. Przenoszenie uwagi z dziania się w umyśle na chwilę obecną z czasem stanie się nawykiem. I coraz częściej będziesz doświadczał stanu ciszy. Z czasem przekonasz się, że cisza nie jest nudna, a jest naturalnym stanem każdego z nas .
Dodatkowo, by wzmocnić umiejętność trwania w ciszy możesz wykonać proste ćwiczenie. Usiądź wygodnie z prostym kręgosłupem, nie krzyżuj rąk, ani nóg, zamknij oczy, by skupienie było pełniejsze i obserwuj swój umysł i myśli, które się w nim pojawiają. Przenieś uwagę na oddech. Obserwujesz go: powietrze wpływa, wypełnia płuca i jamę brzuszną i wypływa. Śledzisz uważnie ten proces. Gdy mimo tego, pojawi się jakaś myśl, czy obraz, znów spokojnie wracasz do obserwacji równomiernych oddechów.

Wykonujesz ćwiczenie 15 minut każdego dnia. Proste ?

Człowiek

Rzeczywistości Tworzenie__________

2011-05-01T06:54:00.000-07:00

Już mentalność taką mamy, iż tworzyć i to prawie zawsze nieświadomie zaczynamy

rzeczywistość i nie tylko tą fizyczną ...

Otaczamy się własnymi i cudzymi przekonaniami, scenografię tym samym stwarzamy ...
I nie tak ważnym jest to, na ile sami to czynimy czy też to, ile od innych przejmujemy ,
ważnym tu mechanizm / to w jaki sposób to działa ...

Tworzymy tak więc w umyśle obrazy,

które to, następnie zaczynają kształtów materialnych nabierać ...

Poprzez nieustanne powtarzanie sobie "prawd pewnych" (w zgodzie z ego naszym) ,

które to naszą rzeczywistością się stają, tak to widzimy, tak odczuwamy ...

Rzeczywistość stworzona w ten właśnie sposób, a następnie odbierana przez ciała nasze ,
częstym powodem buntu i niezrozumienia bywa .
Zdziwieni następnie jesteśmy i pytania w rodzaju "dlaczego tak się stało, skąd to"

sobie zadajemy ...

By zrozumienie móc odnaleźć, by ego nasze pojąć mogło mechanizm tu rządzący ,
wystarczy w sposób prosty ciało nasze wyciszyć ...
Umysł obserwować, bez oceny siebie i tego, co nas otacza ,
wsłuchać się w siebie, pozwolić emocjom odejść ...
One to bowiem wpływ największy mają na nasz odbiór rzeczywistości ,
kierując się nimi pobłądzić możemy,

by następnie w stan nieświadomości zewnętrznej popaść .
W mentalnym chaosie w naszych głowach a podsycanych przez obrazy zewnętrzne ,

strach narodzić się może, obawa, która tak naprawdę powstaje z niezrozumienia .
By uniknąć tego, by siły to takiej nie miało, wystarczy nasza decyzja,

decyzja i ciała wyciszenie .
Decyzję podejmujemy mentalnie, w umyśle tworzymy aktualnie obraz nam potrzebny ,
ciało zaś poprzez oddech, głęboki i spokojny wyciszamy .
W trakcie ćwiczenia tego, przy tzw.wydechu, myślowo ciszę i spokój - kodujemy ,
wyobraźnia pomóc może - las zobaczyć, a w nim polanę, zieleń, dużo zieleni ,,,
a na efekty czekać długo nie będziemy ...
Codzienne praktykowanie ćwiczenia tego zrozumienie siebie i świata tego przyniesie .

Odkrywczy tu nie będę, mówiąc iż to człowiek wydarzeń jest autorem, które to na swej drodze życia spotyka .

Warto więc może pytanie sobie samemu zadać w rodzaju :
" do czego te doświadczenia na mej drodze służyć mają, co dać, pokazać nam mają ? " .

To, co właśnie przeżywamy, w czym uczestniczymy, przypadkowe przecie nie jest ,
a zatem coś może pomijamy, czegoś nie dostrzegamy czy bagatelizujemy znaczenie ,,,
,,, by tak właśnie się nie działo, by zrozumieć siebie i świata rzeczywistość ,
warto wsłuchać się głosu z wewnątrz płynącego .

DARek

Nastał czas Armagedonu_________

2011-04-26T05:23:00.000-07:00

Temat, na który piszę, może poruszyć każdego. A przyczyna ? Jak zwykle tkwi w podświadomości. Długo kodowano nam koniec świata, walkę dobra ze złem itp. i inne podobnego typu historie, które umożliwiły autorytetom sterowanie naszym myśleniem i codziennym życiem. Nic więc dziwnego, że dzisiaj większość ludzi można porównać do robotów. Wystarczy nacisnąć odpowiedni przycisk i uzyskuje się zaplanowaną reakcję.
Jak uwolnić się od zapisów, czy w ogóle istnieje taka możliwość i dlaczego dzisiaj jest tak ważne?
W szeregu artykułach starałem się w sposób bardzo przystępny i prosty przekazać swoje doświadczenia,wnioski oparte również na doświadczeniach tysięcy ludzi. Ludzi myślących, a nie wierzących. Ktoś może czuć się dotknięty, słysząc, że rozdzielam: myślący i wierzący.
Wytykano mi wielokrotnie, że osoba wierząca jest również myśląca. Większość ludzi na Ziemi jest wierząca, ale czy myśli samodzielnie, czy wykonuje wskazania autorytetów? Osoba zniewolona przez jakąkolwiek teorię jest podatna na wszelkie formy sterowania, których zadaniem jest wywoływanie w ludziach ściśle określonych reakcji. Te nigdy nie powstają same z siebie, zawsze są wywołane jakimś bodźcem, który uruchamia program w podświadomości.
Jeżeli nie mamy w podświadomości zapisów, reakcja w nas nie powstanie. W takiej sytuacji, cokolwiek się dzieje, z czymkolwiek się stykamy potrafimy utrzymać spokój. Wszelkie zapisy na poziomie podświadomym działają automatycznie. Bodziec – reakcja. Jeżeli coś nie zgadza się z moim sposobem myślenia – następuje atak, a więc walka. Nasze lenistwo często sprawia, że nie szukamy potwierdzeń, lub zaprzeczeń, tylko automatycznie reagujemy: to nie jest tak! Zjawisk, które wywołują w nas protest najczęściej nie badaliśmy, bo kod zaufania do autorytetu, utwierdził nasz własny pogląd, czyli podbudował nasze prawo własności. A własności się broni. Kod własności, który został „sprowadzony” z innych przestrzeni Wszechświata wraz z religiami, nieświadomie uznaliśmy za coś naturalnego i własnego. Dziś już nie ważne o co, walczymy, ale liczy się sama walka, która bierze górę nad myśleniem. Co jest tego przyczyną ? Pisałem już o tym wielokrotnie. Zmiany, jakie występują aktualnie np. w Układzie Słonecznym jak: np. zanik pola magnetycznego Słońca, czy coraz potężniejsze na nim wybuchy, nieznane dotychczas Ziemianom energie, które stale napływają z głębi Galaktyki robią swoje. Pobudzają zakodowaną podświadomość, a nas przymuszają do jej oczyszczenia. Czy to zrobimy, czy nie, to już zupełnie inna sprawa.
Wszystkie te zjawiska równocześnie doprowadzają do równowagi pomiędzy materią i antymaterią, inaczej – pomiędzy naszymi zapisami, które uważamy za stałe i niezmienne, a rzeczywistością i życiem Wszechświata.
Jest takie powiedzenie : „ZABRAĆ LUDZIOM POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA – A WSZYSCY STAJĄ SIĘ ZWIERZĘTAMI”. Energie te właśnie mają takie działanie. Wiele osób traci grunt pod nogami. Wizja świata, jaką sobie stworzyli się rozpada. A to boli. Odzywają się wtedy reakcje stadne i chęć walki o przetrwanie za wszelką cenę. To olbrzymi sukces religii, które z człowieka świadomego uczyniły nieświadomego członka stada. Religie narzuciły ludziom obraz świata, który powstał w oparciu o wymyślne teorie, a ludzie to zaakceptowali.
Wyjść z tej zamkniętej klatki nie jest łatwo. Jest to tylko wówczas możliwe, gdy poznamy siebie i mechanizmy, które nami sterują. Rozkodowanie podświadomości jest równoznaczne z odzyskaniem wolności! W klatce zawsze będziemy się zachowywać jak ranne zwierzę i bronić będziemy naszych treści, aż do zgonu. Żadne już argumenty nie pomogą.
Przyspieszenie, które staje się coraz bardziej widoczne, nie pozwala na szybką zmianę myślenia. Już w Starym Testamencie napisano, że przy końcu świata, jedni muszą przejść na lewo, drudzy na prawo. Dzisiaj to staje się faktem. Powracamy do źródła pochodzenia materii. I znów kłania się budowa magnetyczna człowieka i Wszechświata. Nic w nim nie ma tajemniczego i jeżeli się tylko chce, łatwo dotrzeć do mechanizmów, które nim kierują.
Nie zwracamy uwagi na to, że dzisiejsze teorie mówiące o człowieku, to zaledwie : 1/4 przejawu Myśli! Posiadamy ogromne luki w wiedzy o nas samych jako przejawie całości istoty ludzkiej. Nie należy zatem dziwić się naszym reakcjom. Ilu ludzi zechce obecnie, w dość trudnych warunkach, jakie panują na Ziemi, pracować nad swoim fizycznym przejawem? Ile osób chce wziąć za siebie, swoje życie pełną odpowiedzialność, a nie doszukiwać się winy w innych?
Wszelkie przemiany, jakie dokonują się w człowieku i na planecie są pilnie obserwowane przez tzw. autorytety wszelkich religii, które usiłują ludzkie myślenie ukierunkować w wygodnym dla siebie kierunku. Podobnie działo się w poprzednich cyklach. Dla przykładu nadmienię, że obecnie dokonują się zmiany w systemie i organizacji tzw. Legionów Chrystusa” w Watykanie. Przypadek? Zaczną się zatem mobilizacje w celu tworzenia oddziałów i zwiększania liczby członków w obronie wiary. Wiernych bojowników! Czym zatem będziemy różnić się od Talibów ?
To co się dzieje obecnie w Polsce, przed Pałacem Prezydenckim jest doskonałym przykładem reakcji ludzi zaprogramowanych, gotowych bronić za wszelką cenę swoich przekonań. Nie należy się temu dziwić, ponieważ wszyscy jesteśmy temu winni. Wieki całe przymykaliśmy oczy i wierzyliśmy, że się to jakość samo „ułoży”. Zapominamy, że jesteśmy jednym organizmem i to, co dzieje się w jednej komórce, wywołuje skutki w całym organizmie.
Kiedy utożsamiamy się z ciałem i naszymi zapisami, będziemy się bronić od odpowiedzialności za to co się dzieje. Nieświadomie zamykamy się jeszcze bardziej w swojej klatce i zaczynamy gryźć jak zwierzę. Nic dodać nic ująć. Pod wpływem podświadomych zapisów, będziemy uważać, że to inni są winni tego, co dzieje się na Ziemi. My nie mamy z tym nic wspólnego.
Jesteśmy w bardzo trudnym, przełomowym momencie i szukanie przyczyn mija się z celem.
Spokój, opanowanie reakcji i myśli, to jedyny sposób, aby się nie dać ponieść emocjom.
Każdy jest „bombardowany” rodzajami energii, z jakimi jeszcze jego fizyczność nie miała do czynienia, a psychika i ciało błyskawicznie wpadają w rezonans. Pisałem o działaniu kamertonów. Możemy jednak własnym umysłem i ciałem sterować. Spokój i cisza, umożliwia wyszukanie metody, która jest dla nas najlepsza.
Wiem, że swoją „teorią” ciszy i spokoju, ludzi „aktywnych” emocjonalnie denerwuję. Ale nie znam lepszej, sprawdzonej „metody” , aby spokojnie przetrwać zbliżające się ciężkie chwile. Nie bierzemy również pod uwagę, istotnej sprawy, że Polacy „znajdują „ się na czakramie świadomości
planety i w pierwszej kolejności muszą dokonać zmian w myśleniu, albo „polec”. To, co dzisiaj obserwujemy w Polsce i przejawia się jako gwałtowne reakcje, może w skrajności doprowadzić do wojny domowej, a ta z kolei spowoduje „rozlanie się po Europie” i dalej ( to tylko czarny scenariusz).
Uzyskany przez nas spokój i zrozumienie pomoże innym w opanowaniu reakcji i spokojne przygotowanie się do transformacji naszej świadomości w nową formę w Nowej Rzeczywistości.
Proces, który już się rozpoczął, religie określiły Armagedonem. Dlatego postarajmy się widzieć całość, a nie tylko fragmenty, jak np. pojęcia dobra i zła. Mamy zakodowane tak mocne te dwa pojęcia, że często życie rozpatrujemy jedynie pod tym kątem. Całość nam umyka. A szkoda !!
Uważam dziś, że wszelkie „nauki” są już zbędne. Jeśli nie dotarliśmy do siebie samych, naszej wiedzy zdobywanej wiekami, będzie nami miotało jak g… w przeręblu.
Przepraszam, jeśli kogoś uraziłem, nie to było moim celem. Jeżeli komuś pomogłem, to dla mnie wielka radość.
Na zakończenie naszych rozważań o człowieku, podam proste, ale wielce skuteczne ćwiczenie w poznaniu i opanowaniu swoich reakcji i utrzymaniu spokoju.
Po pierwsze: zanim podejmiemy jakiekolwiek działanie, uspokójmy umysł i ciało.
Po drugie pamiętamy: że myśl tworzy.
Po trzecie pamiętamy, że jesteśmy tam, gdzie nasza myśl.
Po czwarte: rozpoczynamy „dzieło naprawy swojego przejawu”.
Jest dwanaście przestrzeni (poziomów), które na nas oddziałują i z których docierają do nas bodźce. Nazywane są często piętrami, przestrzeniami, poziomami. Na każdej przestrzeni działają swoiste częstotliwości, które wywołują ściśle określone reakcje.
Weźmy więc w swoje „ręce” nasze ciało i świadomie wprowadzajmy poszczególne energie w/w poziomów. Jak to uczynić ?
Po wyciszeniu ciała ( około 10 sek) wyobrażamy swoje ciało jak oblepione jest skorupą (to różnego rodzaju myślokształty, emocje, które są jak infekcje i utrzymują niską wibrację ciała).
Zaczynamy licząc od 1 – do 12 i przenosimy nasze ciało na wyższy poziom (z parteru) na pierwsze piętro budynku, składającego się z 12 pięter. Unosimy w ten sposób naszą świadomość zewnętrzną (ciała) w nową częstotliwość. Po doliczeniu do dwunastu, przenosimy nasze ciało na następne piętro i tam trwamy również licząc do 12 – u.
Po kolei przenosimy się na następne piętra, aż do dwunastego. Zmiana częstotliwości na poszczególnych „piętrach” zmienia „środowisko” dla naszych „infekcji”. Odpadają więc kolejno na następnych piętrach. Na dwunastym, jesteśmy już pozbawieni wszelkiego balastu. Najlepiej byłoby stale utrzymywać świadomość na 12 piętrze. Z uwagi jednak na bieżące wydarzenia, które ściągają naszą uwagę w dół, starajmy się jak najczęściej przypominać ciału, że jesteśmy na 12 piętrze i ta przestrzeń chroni nas od niekontrolowanych reakcji. Cokolwiek robimy, czynimy, powinniśmy stale pamiętać, że nasza myśl jest na najwyższym piętrze. Ciało bardzo szybko nauczy się jak to pogodzić z czynnościami życia codziennego. Zaufajmy sobie! Świadomie ćwiczmy tyle razy, ile uznamy to za konieczne. Nie ustalajmy czasu ćwiczeń. Sami stwierdzimy, kiedy ciało nauczyło się naszych poleceń.
Życzę szybkich efektów! I to by było na tyle.

Człowiek

Kim jestem? – oto jest pytanie______

2011-04-23T03:03:00.000-07:00

Przeglądając strony www, blogi – można zauważyć różne określania jakimi człowiek określa samego siebie, np. jestem mesjaszem, uzdrowicielem, mistrzem duchowym….itp.
Nigdzie nie spotkałem określenia – jestem człowiekiem. Przez wiele wieków trwało kodowanie, aż człowiek przestał postrzegać siebie jako istotę ludzką, a utożsamiał się z pojęciem o sobie lub : autorytetem, Bogiem, Jezusem, czy dogmatami, teoriami, filozofią, naukami….
Człowiek przestał być sobą, a stał się przedstawicielem ruchów religijnych, społecznych, profesji. To utożsamianie dało mu poczucie inności, często wyższości w stosunku do innych ludzi, a także poczucie bezpieczeństwa wynikające z przynależności do grupy. Dało mu pewność, że myśli i postępuje dobrze, bo podobnie do innych. Człowiek – wyznawca nie szuka człowieka, ale osoby o podobnej profesji, poglądach, zainteresowaniach, wyznaniu. Oddziela się od innych, od całości przekonany, że obraz świata, jaki został wkodowany w jego umysł jest rzeczywisty. Nie zastanawia się nad przyczynami i skutkami w swoim życiu, bo ich nie dostrzega, a to dlatego, że przyjął za pewnik narzucony przez autorytet dogmat. Każda grupa wyznaniowa, ideologiczna to zamknięta pula energii. Można ja zobrazować jako sześcian. Jeżeli człowiek utożsamiony jest z religią, czy jakąkolwiek filozofią, to staje się realizatorem sposobu myślenia narzuconego przez autorytet danej grupy i jego energia zostaje zamknięta w sześcianie. Wyznaje zasady i normy życia ustalone przez autorytet danej grupy. Rozumienie człowieka zawęża się, a wiara w dogmaty, niezależnie czy tworzą je treści religijne, czy naukowe zastępuje samodzielne myślenie. Rozwój świadomości zostaje wówczas zablokowany. Świadomość człowieka może być podłączona do więcej niż jednego sześcianu. Wszystkie teorie, ideologie, grupy, z którymi człowiek się utożsamił więzią jego umysł w obrębie zamkniętej puli energii. (sześcianu). Umysł człowieka utożsamionego z ideologią, grupą zamyka się – i zamiast poznawać całość i różnorodność, która ją wypełnia, jedynie przetwarza dane, które wypełniają sześcian ideologii. Umysł człowieka wchodzi w stan bezruchu, psychika wciąż powiela podobne stany emocjonalne, a ciało staje się coraz słabsze. Człowiek -wyznawca broni tego z czym się utożsamia, często próbuje przeciągnąć na swoją stronę innych, bo przymusza go do tego program grupy. Kolejni wyznawcy, to większa ilość energii, która zostaje zagospodarowana przez autorytet.
Komu to wszystko było i jest potrzebne? Rozpatrując życie ludzie i życie w ogóle, rzadko kto uwzględnia procesy energetyczne, które są nierozerwalnie związane ze światem materialnym. Przestrzenie pozamaterialne dla ogółu populacji ziemskiej były i są niedostępne. Doskonale jednak o działaniu energii wiedzą tzw. bogowie – jednostki kontrolujące Ziemię i Ziemian od tysięcy lat i pośrednicy, których ustanowili na Ziemi.
Wszystko jest energią, mniej lub bardziej „zagęszczoną”, ale ponieważ człowiek ma zablokowane 9/10 mózgu, to nie dostrzega ogromu rzeczywistości o wyższych częstotliwościach, nierejestrowanych przez ziemskie zmysły. Dlatego dzisiaj tylko niewielki procent ludzi zdaje sobie sprawę z tego, w jaki sposób ludzka energia jest wykorzystywana przez małą grupę rządzących i jak umożliwia ona sterowanie całą ziemską populacją. Zapomnieliśmy stare powiedzenie: na co kierujesz swoją myśl – tam jesteś i tym się stajesz. O czym myślisz, tam kierujesz swoją energię. MYŚL LUDZKA TWORZY i jako twórcza energia jest wykorzystywana przez niewielką garstkę rządzących, umożliwiając im wygodne życie w warunkach ziemskich, a równocześnie kontrolę nad Ziemianami. Ten proces toczy się od tysięcy lat, nie tylko na Ziemi, ale także na innych planetach. Grupa istot z poziomów pozamaterialnych objęła wiele ziemskich ciał, a energia emocjonalna Ziemian jest im potrzebna do życia. Tak jak w świecie materialnym ciało potrzebuje pożywienia, by żyć – tak w świecie energii – forma by przetrwać potrzebuje energii. Emocje, lęk, uniesienia, cierpienie – to różne częstotliwości energii, które dla najeźdźców są pokarmem.
Jak to się stało, że Ziemianami można tak łatwo manipulować i doprowadzić do sytuacji, że cudze poglądy uznali za własne, a fikcja stała się dla nich rzeczywistością? Co umożliwiło przybyszom z przestrzeni pozaziemskich zniewolenie Ziemian? Odpowiedź jest bardzo prosta. Wiedza, jak działają poszczególne składowe istoty ludzkiej. Ta wiedza, to klucz do sterowania wszystkim. Została ona zapisana w różnych symbolach, które min .zostawiły po sobie starożytne cywilizacje. Przeciętny człowiek nie ma jednak pojęcia o ich prawdziwym znaczeniu. Wiedza została zarezerwowana i przejęta przez tzw. wtajemniczonych, którzy skupili się w tajnych organizacjach, które są szczeblami w piramidzie skupiającymi i kierującymi energię do tzw. bogów.
Proszę uważnie przyjrzeć się rycinom, malowidłom np.w Egipcie, na sarkofagach, budowlach.
W wielu miejscach widnieje klucz egipski – ankh. Każdy z bogów trzyma w ręku klucz, co wyraźnie wskazuje na jego duże znaczenie.
W kluczu zapisana jest informacja o budowie człowieka i Wszechświata, jak i wszystkich
form. Cztery elementy – cztery plany istnienia. Dwa ramiona : dodatnie i ujemne. Dodatnie w symbolach wtajemniczonych, to przejaw energii męskiej. Ujemne – żeńskiej, uznawanej przez nich za opozycję, czyli gorszą część ludzkości. Strefa neutralna (długie ramię – ludzka osobowość i czwarty element – przejaw całości.
Symbolem przejawu 3 elementów jest trójkąt równoboczny, tak w materii jak i antymaterii , co symbolizuje tzw. Gwiazda Dawida. symbol znany w Egipcie, Indiach i u prapra Słowianach..
Trzy elementy razy 4 daje 12 podstawowych przejawów, cech i reakcji człowieka. Z systemem dwunastkowym spotkamy się właściwie wszędzie. Mamy dwanaście miesięcy, dwanaście znaków zodiaku, 12 czakramów. Podstawowy układ embrionalny inaczej układ słoneczny składa się z 12 planet. Ich energia skupia się w słońcu, które następnie emituje ją do wszystkich planet. To swoisty akumulator energii, a wraz z nią informacji, które docierają wraz ze światłem słonecznym na poszczególne planety. Mamy więc do czynienia z 12 planetami i centrum skupiającym energię, czyli w sumie 13 elementów, tworzących jakąś zamkniętą całość, umożliwiającą wszelkie procesy życiowe. Wiedza o systemie dwunastkowym (i trzynastym elemencie – centrum) została wykorzystana jako mechanizm ściągający energię z mas. System dwunastkowy spotkamy także w religiach. Wedle tego schematu wprowadzano w ziemskie umysły kolejnych bogów. Przyjrzyjmy się pokrótce jak to wyglądało: np.: Horus – Bóg Słońca narodzony w Egipcie, z dziewicy – Izis, Marii dnia 25 grudnia.
Trzej królowie oddali mu cześć, w dwunastym roku był nauczycielem,
W 30 tym roku został ochrzczony przez Anupa,
Miał 12 uczniów, czynił cuda, uzdrawiał, chodził po wodzie.

Baranek Boży.
Został zdradzony przez Typhona, ukrzyżowany, pochowany na 3 dni a potem zmartwychwstał.
Na tej samej zasadzie powołano bogów, m inn : Attisa z Frygi, Krisznę z Indii, Dionizosa
z Grecji, Mitrę z Persji, .
Na tej samej zasadzie i zgodnie z układem gwiazd – powołano do życia następną postać, dziś uważaną za prawdę historyczną. – Syna Bożego – Jezusa. Syn z dziewicy Marii – urodzony 25 grudnia w Betlejem. Nauczał 12 u uczniów, jako 12 letni chłopiec nauczał. W wieku 30 lat przyjął chrzest. Czynił cuda uzdrawiał chorych, chodził po wodzie. Nazywany: Król Królów, Syn Boży, Światło Świata, Alfą i Omegą, Barankiem Bożym.

Został zdradzony przez swego ucznia – Judasza. Został skazany, ukrzyżowany, złożony w grobie i po 3 dniach zmartwychwstał i wstąpił do nieba.
Sekwencje narodzin jest czysto astrologiczna. Gwiazda na wschodzie to SYRIUSZ, najjaśniejsza gwiazda na niebie,

która 24 grudnia leży w jednej linii z trzema gwiazdami z Pasa Oriona.
Te trzy gwiazdy nazywane dawniej i dziś: Trzej Królowie! Trzej Królowie i najjaśniejsza gwiazda – Syriusz/ wskazuje miejsce wschodu Słońca – 25 grudnia.
Dziewica Maria jest konstelacją Panny, zwanej również Dziewicą Panną!
Mitologiczna bajka tak głęboko weszła klinem w pojęcia ludzi, że uznano ją za rzeczywistość.
Człowiekowi niewtajemniczonemu wszystkie te opowiastki nakazują szacunek i podporządkowanie się bogom, ich przedstawicielom, pośrednikom i wszelkich obrządków z tym związanych. Wszelkie święta, obrzędy – to utrwalacze fikcji.
Jak doskonale znane były prawa kosmosu, to widzimy dzisiaj w działalności wszystkich ziemskich tajnych stowarzyszeń i symbolice przez nie stosowaną.
Dwunastu uczniów i jeden nauczyciel to mechanizm ściągania energii z wyznawców poprzezpośredników do centrum dowodzenia. Doskonała infiltracja członków grupy.

Centrum wydziela odpowiednią ilość energii na cuda i różne zjawiska, potwierdzające słuszność religii.

Czy więcej potrzeba, aby spokojnie dokonać przeglądu faktów i rzeczywistości ?
Klucz ankh zbudowany z czterech elementów – powinniśmy codziennie przed sobą widzieć i przypominać sobie budowę swoją i Wszechświata. Pomoże to usunąć utożsamianie umysłu z religiami, osobami, ideami – powoli pojawi się rozumienie siebie i całości. Stąd już tylko krok do świadomości siebie i swoich możliwości i wiedzy o sobie, że jestem całością, a zarazem jej częścią.. Gdy pojawi się pytanie: kim jestem? A kim nie jestem ?
– nie jestem ciałem, a mam ciało,
– nie jestem duszą, a mam ją,
– nie jestem duchem, ale duchem dysponuję!
Jestem myślą człowieczą, przejawiająca się przez trzy elementy mego przejawu.

To symbolicznie
przedstawić można jako krzyż równoramienny lub kwadrat. Kwadrat materialny i antymaterialny (procesy toczące się po stronie materialnej i materialnej Wszechświata) – to symbol 44. Kwadrat to symbol sześcianu, a w nim sześć piramid, szczytami do siebie. To symbol krystalicznej budowy materii.
Bez wiedzy i rozumienia kim jest człowiek można być jedynie wyznawcą i zdawać się na słowa różnych guru. Dzisiaj uwagę trzeba skierować na drugiego człowieka, nie na bogów, świętych, mistrzów duchowych, bo wówczas wytracamy energię, a o to im chodzi. Zachowajmy energię myśli do tworzenia na nowo siebie i świata.
Nie bójmy się końca świata w roku 2012, czy kolejnych latach, bo jest to kolejny zabieg w celu skupienia uwagi Ziemian i odwrócenia jej od chwili teraźniejszej. Zabieg ten ma także pobudzić lęk w wyznawcach i skupić znów ludzką myśl na Bogu i różnych świętych .
Zbliżamy się do okresu bardzo emocjonalnych zdarzeń. Kryzys finansowy, wzrost agresywności, zbrojenia, walka z terroryzmem, konflikty zbrojne. Nie trzeba być jasnowidzem,
aby przewidzieć w jakim kierunku potoczą się zdarzenia na Ziemi i jakie są plany rządzących.
Różne byty, które objęły ciała ziemskie, uważają, że Ziemia jest ich planetą i planują przejąć nad nią pełną kontrolę. Ich zamiarem jest uczynienie z Ziemian jeszcze bardziej posłusznych i całkowicie zniewolonych.
Przygotowania do tej końcowej fazy trwały przez całe wieki. Jednak wszystkie te byty, niezależnie skąd pochodzą i jak długi jest ich rodowód nie stanowią przeszkody w rozpoczęciu nowego etapu. Mogą próbować blokować, podejmować różne działania zniewalające, ale największą przeszkodą jesteśmy my sami. Jedność Ziemian została rozbita poprzez różne teorie, religie i wprowadzone przez nie podziały. Postrzegamy siebie jako wyznawcy takiej, czy innej religii, teorii, światopoglądu. Zapomnieliśmy, że kiedyś stanowiliśmy wspólnotę istot. I by przetrwać musimy powrócić do stanu, gdy najważniejszy był drugi człowiek, gdy rozumieliśmy siebie nawzajem i wzajemnie sobie pomagaliśmy.

Człowiek

Dlaczego warto myśleć – Nowe ! ______

2011-04-20T11:01:00.000-07:00

Zbliża się rok 2012 i coraz więcej ludzi mówi o końcu świata .

Coraz częściej słyszy się o przygotowaniach do kataklizmów, jakie mają przetoczyć się przez Ziemię, czy III wojnie światowej, która według wielu osób jest nieunikniona. W wielu miejscach na Ziemi powstają odizolowane od skupisk ludzkich specjalne ośrodki. Usytuowane są one często wysoko w górach, w niektórych miejscach drążone są korytarze, siedziby przetrwania powstają także w grotach. Miejsca te mają gwarantować osobom, które w nich zamieszkają przetrwanie i przejście w kolejny etap. Jest wielu naiwniaków, którzy są gotowi zapłacić ogromne pieniądze, byle tylko przetrwać. Nabywają więc ziemię i tworzą „oazy przetrwania”. I na nich żerują osoby, które stały się autorytetami w sprawach przemian na Ziemi. Żadne miejsce, ani żadna osoba nie może drugiej zagwarantować przejścia w kolejny etap. Jest to wysiłek indywidualny każdego człowieka. Jeżeli ktoś zapewnia: pomogę ci przejść w Nowe, wskażę ci drogę – to oznacza, że jest oszustem. Cóż z tego, że będziemy w bezpiecznym miejscu, gdy Ziemia powiększy swoją objętość od 3 do 5 razy? Możemy jedynie dzielić się informacjami na temat przemian, przekazywać wiedzę i indywidualne doświadczenia, ale i tak każdy sam musi dokonać wysiłku i przygotować siebie – do NOWEGO! Przejściu w NOWE towarzyszyć będzie przede wszystkim ogromny skok wibracyjny. I tą zmianę wibracji każdy odczuje w sobie. Na nic wówczas zda się nawet najbezpieczniejsze miejsce, gdy człowiek nie będzie w stanie poradzić sobie z naporem energii, która niczym ogromna fala wtargnie w jego pole energetyczne, by dokonać przestrojeń. Przejście w NOWE to całkowita przebudowa składowych człowieka, oczyszczenie jego podświadomości ze wszelkich starych zapisów. Coraz więcej będziemy obserwować w sobie i innych gwałtownych reakcji, aż do ich wypalenia. Dla wielu osób (szczególnie problemy będą mieli z tym mężczyźni) będzie to trudne, bo rozpadać się będą konstrukcje mentalne, które miały wpływ na postrzeganie świata. Tu mogą mężczyznom bardzo pomóc kobiety. Szybciej od mężczyzn „budzą się” i łatwiej im dostosować się do nowych warunków. „Obudzone” z hipnotycznego wielowiekowego snu kobiety (a takich jest już wiele na Ziemi) świadomie już uczestniczą w tworzeniu Nowego. To mężczyźni w mijającym procesie nadawali bieg zdarzeniom. Teraz przychodzi kolej na energie żeńskie. Sam wiele zawdzięczam kobietom i ich predyspozycjom. I za to chylę przed nimi czoło. Dziękuję wszystkim kobietom i nadal proszę o pomoc i współpracę.

Panie pomagajcie panom !
Z dnia na dzień wzrasta wrażliwość. Dlatego coraz mocniej będzie odczuwany rezonans z otoczeniem, zarówno z ludźmi, jak i ze światem przyrody .

A ponieważ wiele struktur się rozpada to wiele osób może odczuwać rozpad, pustkę, wraz z którą może przyjść załamanie, depresja itp. Ludzka psychika przechodzi obecnie ogromne zmiany. Dlatego możemy zauważać u siebie gwałtowne zmiany nastroju. Przemianom podlega także DNA, co już od kilku lat obserwują naukowcy. Rodzą się dzieci z poszerzonym programem DNA.

O zmianach, zachodzących w DNA można poczytać na wielu stronach internetowych. Polecam stronę: www.davidicke.pl/artykuly/45-ewolucja/73-ewolucja1.html – art pt „Ewolucja DNA”.
Jeżeli człowiek wcześniej nie wypracował bazy spokoju w sobie i umiejętności opanowania reakcji będzie miał trudności w przetrwaniu tego okresu. Dlatego tak ważna jest nauka wyciszania umysłu i panowanie nad wszelkimi reakcjami: gniewu, złości, agresji, lęku itp. Wówczas wciąż wzrastająca wibracja wyniesie człowieka i wszystkie jego składowe na wyższy poziom istnienia. Zadzieje się to spokojnie i bez szoków dla psychiki .
Nadchodzących przemian nie ma się co bać! Trzeba się tylko do nich przygotować. Nowe już się tworzy! Każdy z nas ma wpływ na jego kształt, choć nie wszyscy może zdają sobie z tego sprawę. Świat jest sumą naszych myśli i pragnień. I jaki jest zależne jest od nas samych .
Wiele osób nie zauważa i długo zauważać nie będzie przemian, jakie toczą się na Ziemi. Na poziomie ich postrzegania świat cały czas jest taki sam.

Zawsze taki był i taki pozostanie. Dlatego dla znacznej większości ludzi na Ziemi nic się nie zmienia .
W jednej ze scen filmu (nie pamiętam tytułu) z serii „Tajne dokumenty KGB”wyświetlanego na National Geographic pokazano ewakuacje w kosmos, lub jak kto woli „wniebowstąpienie”. Pokazano autentyczne wydarzenie zarejestrowane kamerą filmową. Grupa osób, które zostały wcześniej poinformowane (najczęściej w snach), że zostaną ewakuowane na swoje planety. Na filmie widzimy autobus wiozący ludzi, jakby oczekujących na radosne przeżycie. W odludnym miejscu, w którym zatrzymał się autobus, ludzie po jego opuszczeniu wpatrują się w jeden punkt na niebie. Kamera cały czas pokazuje uczestników, którzy okazują sobie radość, ściskając się,
a niektórzy klęcząc na ziemi wznoszą ręce ku niebu. W pewnym momencie pojawia się małe jasne światło, które gwałtownie rośnie przybliżając

się do tej gromady ludzi. Kiedy światło obejmuje
całą grupę, kamera spada na ziemię, ale na filmie nie widać już ludzi.

Na tym filmie wiele osób rozpoznało swoich bliskich, którzy zniknęli nagle z niewiadomych przyczyn. Wyszli z domu i ślad po nich zaginął. Podobnie będzie wyglądał proces przejścia – to będzie chwila dla naszego zewnętrznego postrzegania. Błysk i jesteśmy w nowym wymiarze i nowej formie. Ci, którzy przechodzą w nowe będą całkowicie świadomi wszystkich przemian. Poszerzona świadomość i postrzeganie pozazmysłowe umożliwią dokładną obserwację przebudowy ciała w bardziej subtelną, a równocześnie wszechstronną formę przejawu myśli ludzkiej. Choć proces ten trwa już od wielu lat, to jego finał – to zaledwie ułamek sekundy. Jak się przygotować ?

Zostawić wszystko i usiąść na trawie w spokoju, wśród przyrody, tak by żadne zdarzenie nie zakłóciło stanu ciszy umysłu, jaki jest konieczny, by dokonał się transfer świadomości. Cześć osób, których świadomość i forma ulegną przestrojeniu powróci na Ziemię, by pomagać tym, którym jeszcze trzeba pomóc w przejściu.
Wiele osób dostaje dokładne informacje o przemianach, także o tym jak NOWE wygląda, czym różni się od STAREGO. Jednak wiele osób wciąż wątpi. Czy na pewno dojdzie do przemiany w 2012. Data nie jest ważna. To proces a nie nagła klęska. „Przejście” uwarunkowane jest obudzeniem się ludzi i uświadomieniem sobie przez nich, kim w rzeczywistości są. To tutaj jeszcze w tym świecie musimy uzyskać świadomość – kim jest człowiek i jakie są jego możliwości. Sama wiedza jednak to za mało, trzeba jeszcze zastosować ją w praktyce. I teraz jest czas na to, by wiedzę gromadzoną i przekazywaną przez różnych ludzi wcielać we własne życie i samodzielnie je kształtować.

By z człowieka nieświadomego, bezwolnego, sterowanego przez przez autorytety różnej maści stać się świadomą wolną istotą. I tego wszystkim czytelnikom tego artykułu życzę .

Człowiek

Dlaczego warto samodzielnie myśleć? – manipulacja _____

2011-04-20T10:48:00.000-07:00

Określenie: manipulacja znane jest od dawna. Każda religia, tajne stowarzyszenia uprzedzają ludzi przed manipulacją, choć sami stosują ją nagminnie, by uzyskać jak największą władzę i kontrolę nad ludźmi. Ci bojąc się manipulacji wpadają w pułapkę zastawioną przez autorytety i sami bezwiednie oddają się w ręce największych manipulatorów. Lęk przed manipulacją jest ogromny, bo ludzie od wieków są kodowani, że manipulacja to najgorsze zło, jakie może spotkać człowieka. W rzeczywistości wszyscy manipulują wszystkimi. Matka od urodzenia przekazuje swojemu potomkowi wskazania na życie, które wedle niej są słuszne. Stosuje „zachęty- nagrody w celu uzyskania odpowiedniego wg. niej zachowania i postępowania dziecka. Proces kodowania jako środek manipulacyjny, matka stosuje już od 4 miesiąca życia płodu. Początkowo robi to nieświadomie.
Podświadomość dziecka – to czysta karta, dyskietka na której zapisuje się treści. Wszystkie stany emocjonalne matki, w tym lęk zostaje zapisany w podświadomości dziecka . A jego przejaw uwidacznia się w okresie późniejszym. Lęk nie jest naturalnym, pierwotnym instynktem człowieka – lecz nabytą, wkodowaną reakcją. Jest on jako środek wykorzystywany na każdym kroku i można to zobaczyć w życiu codziennym .
Czym jest więc manipulacja? By odpowiedzieć na to pytanie musimy ponownie zwrócić uwagę na budowę człowieka jako całości. Człowiek – to czwórnia w jedni: trzy elementy przejawione w czwartym, który określamy osobowością. Właśnie wiedza o budowie człowieka daje kapłanom wszelkich religii, autorytetom władzę „absolutną” nad wyznawcami takiej, czy innej teorii lub religii. W różnych św. księgach czytamy: człowiek został „stworzony” przez stwórcę na jego wzór i PODOBIEŃSTWO. Stwórca zbudowany jest z trzech elementów (+,-,0) które określone są osobami. Mamy więc czwórnię w jedni! Składowe to polaryzacje męskie i żeńskie /plus i minus i zero/ część materialna, antymaterialna i neutralna/. Wszelkie formy Wszechświata są tworzone wg. tego samego wzoru i podobieństwa (patrz:budowa magnesu).
Informacje o budowie człowieka znajdujemy w spuściźnie pozostawionej przez starożytne cywilizacje. Przyjrzyjmy się rycinom w piramidach egipskich. Widzimy bogów, znacząco przewyższających wzrostem ludzi, którzy przy rosłych postaciach bogów i faraonów wyglądają niczym karły. Rysownik przedstawił proporcję wiedzy i mądrości bogów i prostego ludu .
Większość bogów dzierży w dłoni klucz, tzw. ankh. Przypadek? Co oznacza kształt tego klucza? To także wzór budowy człowieka: 4 elementy – 4 składowe człowieka. Symbole o podobnym znaczeniu mamy w krzyżu równoramiennym, kwadracie, jin – yang, a w okresie późniejszym w różnych odmianach krzyża .
Na jednym z rycin w piramidzie jeden z bogów trzyma w dłoni klucz, od niego rozchodzą się
promienie, a na końcu każdego widnieje dłoń. Pokazuje to zgromadzonym ludziom, ale widać niewiele z tego rozumieją. Wiedza o budowie człowieka, jak funkcjonują poszczególne składowe człowieka (nadświadomość, podświadomość, świadomość) daje możliwość manipulacji. Klucz to środek do jej stosowania. Można uzyskać dzięki niemu całkowitą władzę nad człowiekiem. Jak widać przez wieki wykorzystywanie tej wiedzy przynosiło doskonałe rezultaty .
Jak wykorzystywana jest wiedza o budowie człowieka? I w jaki sposób różni „bogowie” sterują jednostką i masami ludzkimi? Otóż bardzo prosto !
Działanie zawsze rozłożone jest na trzy etapy .
Pierwszy etap – skupienie uwagi .
Drugi etap – wprowadzenie programu, informacji- kodu .
Trzeci etap – zastosowanie tzw. utrwalaczy. Tak „uformowany” człowiek sam siebie pilnuje !
Pierwszy etap – skupienie uwagi. W tym etapie konieczne jest wzbudzenie zainteresowanie, uwagi osobą lub treściami, jakie głosi .
Drugi etap polega na wykorzystaniu naturalnego dążenia do wiedzy, poznania, jakie posiada każdy człowiek. W tym etapie wprowadzany jest program, kodowane treści, które zostają zapisane w podświadomości i stają się programem dla umysłu i ciała. Od tego momentu warunkują one sposób myślenia człowieka .

W tym etapie konieczne jest zastosowanie tzw. przeciwwagi, /plus i minus/, czyli w zapisie musi wystąpić „obietnica”, nagroda za stosowanie tego programu i kara, zapobiegająca „wycofaniu”się delikwenta .
W tym momencie wprowadzony wcześniej lęk, zamienia się w reakcje, których człowiek nie jest w stanie opanować. Tak zamknięty w klatce umysł ludzki może jednak „wyrwać się” z tej klatki., np. Jonasz z obrazu Michała Anioła. Aby temu zapobiec stosuje się „utrwalacze”. Czym one są? To wszelkiego rodzaju ceremonie, modlitwy, medytacje, kontemplacje, mantry i wiele różnych obrzędów. Każda ceremonia związana jest z wcześniej zaprogramowanymi treściami. Inne np. w religii katolickiej, inne w buddyjskiej, inne w judaizmie, itd. W taki sposób uzyskuje się posłusznych, bezmyślnych wyznawców, gotowych wykonać wszelkie polecenia autorytetu. Proces kodowania to nic innego jak HIPNOZA. Treści wcześniej kodowane to niezwykle silna sugestia hipnotyczna .
Wiele lat temu w księgozbiorze kolegi znalazłem książkę pod tytułem, bodajże ”Wiedza Tajemna Egipcjan”-

czy kapłanów egipskich, nie pamiętam. W książce podane były praktyki, jakie stosowali kapłani egipscy w procesie uzdrawiania. Wstępnie informowali chorego, że w czasie leczenia uzyskają od bogów wszystkie informacje o chorobie: co to za choroba, jaka jest jej przyczyna, a także jak ją uzdrowić /pierwszy etap/.
Zamykano chorego w ciemnym, bez okien pokoju przy zapalonej świecy i zapachu kadzideł .
Wprowadzali tekst/kod/, informując, że bogowie nigdy nie zawiedli, a więc i w tym przypadku pomogą. Podawali przykłady cudownych uzdrowień innych chorych. Za wyleczenie winien złożyć ofiarę w wysokości. I tu wymieniali kwotę, lub równowartość w przedmiocie/to drugi etap/. Spokojne rytmy muzyki lub intonacji śpiewu wprowadzały chorego w stan głębokiego wyciszenia, relaksu, transu .
Następnie pytano delikwenta, co mu dolega, co było przyczyną choroby i co należy stosować, aby usunąć dolegliwość. W tym stanie można pytać o przyczynę choroby u innej osoby. Ten sposób leczenia stosował m.in. Edgar Cayce. Podobne metody opisywali Lech Stefański i Stefan Manczarski .
Po uzyskaniu informacji, kapłan wizualizował obraz wyzdrowienia, kodował głęboki wypoczynek – i

chorego budzono. Informowano, że bogowie łaskawie powiadomili o przyczynach choroby i podali sposoby, jak chorobie zaradzić./to trzeci etap/. Dziękczynienie bogom – to typowy utrwalacz .
Ten sam system kodowania– klucz stosują wszyscy kapłani, naukowcy, uzdrawiacze itp .
Kapłani, dzięki wiedzy o budowie człowieka stosują długotrwałe utrwalacze.

Efekt jest jak widać długotrwały i utrzymuje wiernych w stałej hipnozie – transie .
Inaczej rzecz ma się z uzdrowicielami. Często po wizycie u uzdrowiciela następuje chwilowa poprawa zdrowia, ale z czasem choroba powraca, jeszcze z większą siłą. Zapewnienia uzdrowiciela , że posiada dar od boga, niewiele zmienia. Bez utrwalaczy efekty będą dość mizerne .
Powracam do manipulacji. Nie wszystkich można zakodować, czy zahipnotyzować. Jest to uwarunkowane indywidualnym dorobkiem człowieka, który zostaje zgromadzony w nadświadomości podczas wszystkich inkarnacji. Jeśli przez wieki człowiek myślał samodzielnie i wyciągał wnioski, nie poddawał się zbiorowemu myśleniu – to dzisiaj żadna sugestia nie jest w stanie wprowadzić go w stan hipnozy .
Byłem kiedyś świadkiem ciekawego zdarzenia podczas spotkania znanego hipnotyzera. Na spotkaniu w zamkniętym kręgu, hipnotyzer wybrał osobę, która była bardzo podatna na hipnozę. Wiele razy bez problemu wprowadzana była w stan hipnozy i wykonywała bez zastanowienia wszystkie polecenia hipnotyzera. Osoba ta była bardzo bogata, a równocześnie znana była ze swego skąpstwa. Po wielu „wprowadzeniach” w stan głębokiej hipnozy wydał polecenie, aby pożyczyła mu 10 tys. zł. Reakcja była natychmiastowa. Przytomna, zerwała się na nogi i w złości powiedziała: a g…no, ci pożyczę, ty oszuście. Nieudana sugestia dokumentnie rozbiła dalsze poczynania hipnotyzera. Okazało się, że program istniejący w podświadomości był dużo silniejszy od sugestii wprowadzonej przez hipnotyzera. I tak jak mógł wprowadzić sugestię w innych rejonach jej osobowości – w tym przypadku okazało się to niewykonalne. Tak, jak nie można zmusić sugestią

hipnotyczną człowieka do dokonania zbrodni, gdy nie ma takiego zapisu w podświadomości.

Stosując powyższe zasady możemy sami wprowadzać zapisy do podświadomości, stosując tzw. autohipnozę. Wprowadzamy zapisy, które uznajemy za właściwe, a usuwamy, te, które uznamy
za zbędne. Zasada jest taka sama jak przy usuwaniu np. plików z dyskietki. Jedne usuwamy, inne zapisujemy. W przypadku podświadomości efekt będzie lepszy, gdy zwizualizujemy jak najwięcej
szczegółów, detali i stworzymy dokładny obraz tego, co chcemy w wymiarze fizycznym uzyskać.
Wiele osób, gdy uświadamia sobie mechanizm manipulacji, szuka winnych i kieruje swój gniew, na manipulatorów. Nie należy nikogo winić, że ktoś nami manipulował, czy manipuluje. To najlepsza ze wszystkich szkół. Te pozorne cierpienia, jakie stały się naszym udziałem w wyniku manipulacji, jakiej doświadczyliśmy miały za zadanie „pchać”nas do poznania siebie i świata i wprowadzenia „poprawek” w siebie samego, bez oceny siebie czy innych .
Dziś w końcowej fazie starego procesu, należy zamknąć wszelkie mechanizmy naszego nieświadomego pobytu tu na Ziemi. Michał Anioł również przedstawił to w scenie Sądu Ostatecznego w Kaplicy Sykstyńskiej..
W centrum starego – rodzi się Nowe. Nowy Człowiek wspólnie i nierozerwalnie jako kobieta i mężczyzna. Nic ze starego procesu zabrać nie można ! Stary człowiek podaje skórę ludzką, lecz
Nowy człowiek, gestem ręki daje znak, że to niemożliwe. Nawet skóra, powłoka winna być inna
choć wyglądem podobna .
Intelektualnie jesteśmy bezradni. Nowy toczy się już w starym, „pochłania” budulec z rozpadających się form. Nowe formy, które powstaną zawierać w sobie będą wszelkie możliwości wypracowane przez ciała ludzkie w obecnym procesie .
Ten proces przebiega coraz szybciej od roku 1984. Terminy związane są z procesem przemieszczania się naszej planety na promieniu Wszechświata, inaczej poziomie dwunastym .
Termin wejścia w Nowe, czyli całkowicie odmienne warunki narzuca niejako zachowanie się
istot ludzkich i przymusza zewnętrzność człowieka do kontaktu z wnętrzem. Tam zawarte są wszystkie informacje, jak się przygotować, aby pominąć śmierć ciała i wejść świadomie bez najmniejszego lęku czy obawy w kolejny etap istnienia .
Ponownie kłania się wiedza o budowie człowieka i jego elementów składowych .
Z dnia na dzień coraz łatwiej dotrzeć do wiedzy o procesach toczących na Ziemi. Wystarczy ją zebrać,wyciągać wnioski i zastosować w praktyce. Pomocne są informacje, które pojawiają się w snach, relaksacji, czy medytacji. Niestety człowiek pod wpływem zapisów w podświadomości często odrzuca napływające informacje i wskazówki, uznając je za wytwór wyobraźni, czy fantazje .
Rodzi się pytanie, skąd przychodzą te podpowiedzi, obrazy, informacje, kto jest ich autorem ?

Religie wprowadziły pojęcia: anioł stróż, mistrz duchowy i tym podobne. Przypominam tu metody stosowane przez kapłanów egipskich, którzy wchodzili w kontakt z częściami składowymi człowieka. Korzystali z wiedzy zebranej przez tego człowieka, choć on zewnętrznie o tym nie wiedział. Osobowość, często określana jako świadomość zewnętrzna, powinna być stale w kontakcie z wnętrzem. Wówczas następuje całość przejawu człowieka. To połączenie – to start w nowy proces .
Dzisiaj śmiało można powiedzieć, że naukę mamy już za sobą. Okres szkolenia i doświadczeń był konieczny, aby świadomość zewnętrzna i wewnętrzna człowieka stały się jednością. I by człowiek wraz z drugim człowiekiem przystąpił do współpracy i świadomego budowania Nowego. Wiedzę i energie każdy z nas gromadził przez całe wieki i nikt nikomu tego odebrać nie może .
Dzisiaj istotne jest zbieranie informacji, pochodzących z rożnych źródeł, od różnych osób – jak cząstek układanki, a uzyskamy precyzyjną całość. Ważnym elementem w dzisiejszych czasach jest spokój, z którym należy podchodzić do wszelkich informacji, neutralnie, bez oceny i negacji. Spokój jest konieczny także w codziennym życiu, niezależnie, co nam, czy innym się przytrafia. Jeszcze raz powtórzę: wystarczy wyciągać wnioski, a wówczas zaczniemy świadomie sterować własnym umysłem i ciałem .

Człowiek

CZAS „ZERO”_______

2011-04-09T15:29:00.000-07:00

Znajdujemy się w energetycznym tyglu.

Z jednej strony jesteśmy pobudzani bodźcami ze starego,
rozpadającego się świata, z drugiej docierają do nas coraz silniejsze impulsy z nowej przestrzeni.

Od lat wiemy, że kończy się cykl materialny i rozpoczyna kolejny proces w naszym istnieniu. Na ten moment pojawiliśmy się na Ziemi z różnych przestrzeni Wszechświata, by wesprzeć zachodzące zmiany.
Część z nas zatraciło się w świecie form materialnych przez okres wielu wcieleń i dopiero dzisiaj przypomina sobie,

po co tu jesteśmy. Coraz szybciej odzyskujemy pamięć siebie i utraconą moc. Często jednak wpadamy w pułapkę zastawianą przez umysł,

który porównać można do labiryntu. Jeżeli raz w niego wejdziemy trudno znaleźć wyjście. W trakcie wędrówki po labiryncie wciąż pojawiają się nowe korytarze, prowadzące donikąd. Kręcimy się w kółko, wciąż mając nadzieję, że za chwilę pojawi się wyjście i wchodzimy w kolejny korytarz. Dopóki nie przeniesiemy świadomości poza poziom umysłu będziemy błądzić.

Odkrywając iluzję, w której żyją mieszkańcy Ziemi i rozpoznając mechanizmy zniewalania, zdarza nam się wpaść w sidła manipulacji, jaką posługuje się nasze ego. Wraz z poszerzaniem świadomości uruchamia się energia serca, która w przeciwieństwie do umysłu jest energią scalającą, energią jedności.

Nie istnieje dla niej rozróżnienie i podział, który wprowadza umysł.

Dlatego też ego usiłuje za pomocą umysłu
kontrolować przejaw tej energii.

W tym celu przykuwa naszą uwagę do informacji, zdarzeń, wywołujących w nas emocje, tworzy wciąż nowe teorie, jest za albo przeciw, walczy o swoje racje.

Stale wchodzi w rezonans z niskimi wibracjami: konfliktu, lęku, walki.

I błąkamy się po labiryncie, osaczeni swoimi i cudzymi lękami, niepewnościami, wątpliwościami.
Tak działa również cały system kontroli na Ziemi:

za wszelką cenę chce utrzymać ludzką świadomość
w niepewności, strachu,

walce i uniemożliwić pełny przejaw energii serca.
Gdy tylko wzrasta jej moc na planecie – następuje atak ze strony systemu kontroli, by nie dopuścić do podwyższenia wibracji
świadomości ludzkiej i planetarnej.

Etap, który dobiega końca – był etapem w rozwoju Wszechświata,

podczas którego badane były wszelkie skrajności.

Doprowadzają one zawsze do walki. I tak działo się w
mijającym procesie.

Walka została wbudowana w ludzką egzystencję i stała się niemal
naturą wszelkiego istnienia. Dzisiaj dla wielu osób jest zupełnie normalne, że człowiek rywalizuje z innymi, zdobywa, toczy wojny, zabija. Taki sposób funkcjonowania istot ludzkich nie jest jedynie związany z Ziemią. Podobnie działo i dzieje się na wielu planetach,
gdzie toczą się boje pomiędzy „dobrymi” i „złymi” rasami kosmicznymi: przedstawicielami tzw. światła i ciemności.

Jedni chcą chronić, drudzy niszczyć i podporządkowywać innych.

Cały ten schemat odwzorowany jest w każdej istocie. Jesteśmy stale pobudzani myślami, które popychają nas w jedną, albo druga stronę.

Odwieczny konflikt pomiędzy miłością – nienawiścią,

światłem – ciemnością. Wszystko, co istnieje we Wszechświecie

zbudowane jest na tych samych zasadach.

W wędrówkach inkarnacyjnych badaliśmy wszelkie możliwe
skrajności i pozostał w nas ich ślad w postaci nagromadzonej wiedzy, wniosków i umiejętności. Dzięki poznaniu jednego, jak i drugiego bieguna, dzisiaj może zaistnieć w nas trzecia jakość. Podobny proces toczy się we Wszechświecie,
gdzie ścieranie się przeciwstawnych sił doprowadza do wykrystalizowania trzeciej jakości
– stanu neutralnego, w którym znikają wszelkie skrajności,
a wraz z nimi podziały. Neutralność nie oznacza obojętności – jest wyjściem na wyższy poziom, na którym kończy się walka, a zaczyna rozumienie i pełna świadomość. Dzisiaj jesteśmy świadkami krystalizowania się stanu neutralnego,
w którym istota ludzka staje się w pełni świadoma i wolna
od wszelkiego rodzaju manipulacji i sterowania.
I choć zdawać się może, że na Ziemi
tzw. „zło” zwycięża, bo obserwujemy coraz więcej katastroficznych zdarzeń, a ludzie są dociskani ze wszystkich stron przez system
kontroli i zniewalania.

Przyjrzyjmy się pokrótce sytuacji na Ziemi.

Obce rasy, które opanowały Ziemię traktują Ziemian jak niewolników

i pożywienie. Szaraki, będące na ich usługach, robią eksperymenty na ludziach. Rządcy w największej tajemnicy pracują na rzecz obcych, którzy przejmują ciała rządzących i religijnych przywódców i mają całkowitą kontrolę nad wszystkimi dziedzinami ludzkiego życia.
Całe miasta pod powierzchnią ziemi zamieszkują reptlianie,
gdzie przetrzymują porywanych ludzi. Iluminaci zajmują najwyższe stanowiska i podejmują decyzje skierowane przeciwko ludzkości. Korporacje farmaceutyczne lekarstwami i szczepionkami zamierzają zmniejszyć populację Ziemian.
Klimat jest używany jako broń masowej zagłady ludzkości.

Modyfikowana żywność powoli obniża odporność ciał
i powoduje ich śmierć.

Chipy mają zostać wszczepione każdej osobie na Ziemi. Chemiczne opryski z samolotów zatruwają nas i Ziemię. HAARP wpływa na nasze nastroje, wywołuje depresje, myśli samobójcze, kontroluje nasze umysły. I w tym wszystkim zaprogramowani, bezwolni ludzie, jak automaty wykonujący polecenia z góry.

A poza Ziemią – jeszcze gorzej niż u nas.

Od setek tysięcy lat trwają niekończące się wojny galaktyczne,
Księżyc, Mars i inne planety opanowane są przez zmilitaryzowane, wrogie Ziemianom rasy kosmiczne.
Nibiru – planeta zagłady, zbliża się do Ziemi.

UFF!!! Gorzej niż w najgorszych horrorach.

Nic dziwnego, że obecna sytuacja na Ziemi w wielu osobach
wywołuje niepokój, czy lęk.

Patrząc na nasilenie katastroficznych zjawisk na Ziemi,

niektórzy zaczynają obawiać się, że proces przemian może zostać zatrzymany, a człowiek całkowicie zniewolony

przez pozaziemskich „bogów”.

Są to jednak tylko pozory i czas powiedzieć temu wszystkiemu: dość!

I przestać zasilać przemijający świat.

Pojawiliśmy się na Ziemi, by raz na zawsze zakończyć proces ścierania się skrajności, walki, przemocy.
Nie jesteśmy tu, na tej cudnej planecie, żeby znów walczyć. Przybyliśmy, by uruchomić w sobie pierwotną siłę stwórczą – energię serca i rozpocząć kolejny etap w istnieniu Wszechświata.

Jesteśmy na Ziemi,
bo mamy w sobie zamysł dla nowego świata
i człowieka. Każdy z nas ma w sobie cząstkę tego zamysłu.

Dokonując zmian w sobie, otwierając energię serca, oczyszczając podświadomość, dokonujemy transformacji świadomości, nie tylko indywidualnej, ale także Wszechświata. Suma świadomości wszystkich istot tworzy świadomość Całości.
Im więcej istot uzyska stan neutralny, w którym człowiek istnieje poza wszelkimi programami – tym szybciej dokona się transformacja wszystkich poziomów istnienia. Dlatego coraz mocniej ujawniają się blokady mentalne i emocjonalne, tkwiące w naszym systemie energetycznym, często od tysięcy lat.
Są one przyczynami chorób ciała, psychiki, umysłu, ograniczają możliwości twórcze i rozwój człowieka. Ich neutralizacja umożliwia dokonanie przeskoku świadomości na wyższy poziom i uzdrowienie ciała. W wielu przypadkach blokady te przybrały postać samoświadomych tworów energetycznych. Ich działanie można porównać do wirusów, które zakłócają pracę całego naszego systemu energetycznego.
Podobny proces toczy się w skali globalnej i w podświadomości zbiorowej.Rozpoznanie przez nas wszelkich mechanizmów manipulacji,
ich neutralizacja w sobie, czyli wyzwolenie się spod ich wpływów, oczyszcza podświadomość zbiorową Ziemi i całego Wszechświata.
Proces ten przebiega obecnie bardzo intensywnie.
Energia serca neutralizuje najsilniejsze programy destrukcyjne istniejące we Wszechświecie i byty,
które te programy tworzyły i realizowały.

Dlatego nie zastanawiaj się, jak pokonać „siły ciemności”.

Jedno, co masz do zrobienia – to skupić się na sobie

i usunąć w sposób świadomy programy, które ci zaszczepiono, przekonania, którymi nasiąknięty jest twój umysł, wyobrażenia,
które ci zakodowano.

Tak odzyskasz pamięć siebie i połączysz się z całością swojej istoty i całością istnienia. Odkryjesz, że istota ludzka jest niezniszczalna,
a tzw. bogowie i ich pośrednicy okazują się ułomnymi,
zagubionymi istotami, które potrzebują naszej pomocy,

by wyrwać się z kręgu,

w którym tkwią od wieków na własne życzenie.

Gdy połączysz się z sobą i spojrzysz na to wszystko ze źródła istoty,

jaką jesteś, zobaczysz, że wszystko co dzieje się na Ziemi i poza nią –

dzieje się w tobie. Jak to możliwe? W centrum swojej istoty, jesteś bezkresną świadomością, która myślą stwarza wszelkie formy życia.

I jesteś z nimi jednym. Gdy rozpoczynasz tworzenie, wchodzisz w świat podziału. Przyoblekasz coraz bardziej zagęszczone formy, wkraczasz w świat rozdzielenia na tzw. światło ciemność, miłość i strach.

Pojawia się przestrzeń, a wraz z nią odległość, czas, przeszłość i przyszłość. Doświadczając skrajności walczysz i cierpisz.

Gubisz się w świecie form i zaczynasz tworzyć świat umysłem, który zagłusza twoje serce. Przestajesz słyszeć siebie i Wszechświat.

Tak oddzielasz się od całości, siebie i innych. Zapominasz kim jesteś.

Zapominasz, że to ty jesteś źródłem i siłą sprawczą wszelkiego istnienia.

Aż przychodzi moment przebudzenia i wychodzisz z labiryntu umysłu.

Poprzez serce łączysz się ze źródłem swojej istoty.

Łączysz się z całością istnienia.

Dokonuje się to tylko i wyłącznie poprzez skupienie na sobie.

Nikt za ciebie tego zrobić nie może.

I znów jesteś bezkresną, świadomością, która stworzyć może wszystko,

choć nadal jesteś w ciele. Jesteś jak światło, które nic nie musi, niczego nie powinno. Ono zawsze jest. Nie można go zamknąć, uwięzić.

Istnieje, a w nim rozwijają się wszelkie formy życia. I przychodzi moment, gdy odczuwasz całym sobą, każdą cząstką swojego jestestwa potrzebę zmiany istniejącego świata. Nie tylko dla siebie, ale dla wszystkich istot, jakąkolwiek mają formę przejawu. Odczuwasz potrzebę nowego świata, w którym wszystkie istoty żyją w spokoju, w radosnym spełnieniu i w pełni świadomości, a wyrażona w tobie

i w nas wszystkich potrzeba urzeczywistnia się w jednej chwili.

Ewa

CZAS TWORZENIA________________

2011-04-04T16:23:00.000-07:00

Przez wieki wpajano nam, że na początku było słowo.

Słowo to dźwięk, drganie, wibracja powodująca ściśle określone reakcje i zjawiska. Człowiekowi, któremu brak wiedzy na temat świata energii, niewiele to mówi. Rzadko zdaje sobie sprawę, że jego słowa zostawiają w innych ślady energetyczne, które mogą warunkować życie drugiej osoby. Jeżeli dziecku rodzic będzie powtarzał, że jest do niczego, słowa te w podświadomości dziecka staną się programem, który zamanifestuje się przez cały jego ziemski żywot.

Wróćmy jednak do słowa. Czy rzeczywiście słowo było na początku?

Czy od słowa zaczyna się tworzenie? Rozpatrzmy prosty przykład.

Stolarz ma stworzyć nowy mebel. Najpierw powstaje projekt myślowy,

będący wynikiem zamówienia złożonego przez klienta. Projekt określa dokładny rozmiar, kształt, rodzaj surowca. Konieczne jest jeszcze zgromadzenie materiału i można przystąpić do realizacji.

Pierwsza w tym przypadku jest myśl, której sprecyzowanie doprowadza do powstania projektu myślowego. Podobnie rzecz ma się, gdy przeniesiemy nasze rozważania na szerszy obszar, jakim jest Wszechświat.

Tu także, gdy rozpoczyna się jakikolwiek proces tworzenia, najpierw powstaje projekt myślowy, w wyniku którego dochodzi do etapu realizacyjnego.

Słowo, czyli dźwięk, wibracja jest dopiero kolejnym etapem procesu tworzenia,

w którym tworzywo wypełniające Wszechświat postaciuje się i przybiera ściśle określony kształt, zgodny z powstałym wcześniej projektem myślowym.

To jednak myśl uruchamia wszelkie procesy tworzenia i cały zestaw energii, potrzebnej do realizacji. Myśl jest czymś w rodzaju kodu energetycznego dla powoływanej formy. To szereg impulsów elektromagnetycznych,

tworzących postać fizyczną. Każde dzieło jest przejawem jego stwórcy.

Kto więc tworzy, kto jest twórcą? Kto, czy co jest siłą sprawczą Wszechświata?

Siłą sprawczą wszelkich procesów na każdym poziomie istnienia jest myśl ludzka. Każda myśl, wcześniej czy później uzyskuje kształt energetyczny,

czy materialny w zależności od poziomu energetycznego, na którym powstaje. Człowiek, nie będąc świadomym, jakie ma potężne narzędzie tworzenia, każdą myślą, intencją, słowem namnaża różnego rodzaju byty, twory w świecie energetycznym, bo tam ich przejaw następuje w pierwszej kolejności.

I tak to ludzie, poprzez swoje myśli, powołują różne byty, postaci aniołów,

demony, diabły itp., z którymi później świadomość zewnętrzna wchodzi w kontakt. Stworzone świadomie, lub nieświadomie byty energetyczne szukają sposobów pozyskania energii, bez której nie mogłyby przetrwać. Czerpią ją ze stanów emocjonalnych swoich twórców i osób wibrujących podobnie.

Wiedza o tworzeniu była przeznaczona dla tak zwanej arystokracji, wtajemniczonych władców i boskich pośredników, skupiających wokół siebie

rzesze wiernych, którzy są doskonałym źródłem energii. Dla mas ludzkich tworzono fikcyjny obraz świata, ukrywając rzeczywisty.

Tak Ziemian odcinano od wiedzy o możliwościach, jakie posiadają.

Musieli uwierzyć, że są bezradni wobec ogromu Wszechświata.

Dzisiaj, bez tej wiedzy, człowiek nie wie, że ma ogromny wpływ na to co się dzieje. Ludziom pozostaje bierne oczekiwanie na koniec świata,

a po nim na nastanie Nowej Ery. Wierni oczekują na przyjście Mesjasza,

a wraz z nim, ery pokoju i miłości na Ziemi. Niewierzący wierzą,

że po śmierci ciała nie ma nic. Na Ziemi, człowiek ma niewielki wpływ na swoje życie i otaczającą rzeczywistość, bo wszystko jest dziełem przypadku.

Każdemu „przygotowano” deskę ratunkową.

Wprowadzone pojęcie: nadzieja działa jak widać dość skutecznie.

Człowiek cały czas ma nadzieję, że jakoś to będzie, uratuje go Bóg, albo kosmici.

I czeka. A, że stał się wykonawcą woli różnych „bogów”, którym zawierzył,

to oddaje im całą swoją energię. Tak został zaprogramowany.

By uwolnić się z programów, jakim podlega ludzkość, należy poznać możliwości tkwiące w człowieku i spożytkować je dla dobra własnego i innych ludzi.

Rozbita jedność ludzka musi zostać ponownie odbudowana.

Niezbędna jest w tym celu świadomość – wiedza, że człowiek jest myślą przejawiającą się przez trzy plany istnienia (duch, dusza, ciało).

Drugim koniecznym warunkiem jest świadomość, że myśl tworzy.

I możemy kształtować świat. I tak jak stolarz, który tworzy projekt mebla,

w myślach możemy tworzyć wszystko, o czym ludzkość marzyła przez wieki.

Jak usunąć niepokój, agresję, walkę?

Jak wspólnie z innym człowiekiem zbudować świat zgody,

przyjazny dla wszystkich istot? Jaki ma być nowy świat?

Jeżeli zaczniemy się nad tym zastanawiać i skupiać myśli na rozwiązaniach, stworzymy projekt myślowy, który się wcześniej, czy później zrealizuje.

Skupianie się na samym problemie, np. to, straszne, że na Ziemi jest tyle zła: wojen, nienawiści, agresji, tylko je potęguje. Nasza myśl umacnia stan istniejący. Zasilmy naszą energią rozwiązanie problemu, czyli – jak ma nowy świat wyglądać.

Początkowo może nie być to łatwe. Każdy człowiek ma inne wyobrażenie tego,

co kryje się pod pojęciem „nowe”. Dla jednych będzie to raj na Ziemi, wśród dźwięków anielskich śpiewów, dla innych możliwość podróży kosmicznych,

dla kolejnych nowe – to era boskości, itd. Aby uniknąć chaosu, konieczne jest rozkodowanie podświadomości i stanie się człowiekiem, który nie utożsamia się

z żadną religią, ideologią, opcją polityczną itp. Wówczas nasze myśli przestaną zasilać stary świat i nowy będzie mógł zaistnieć w wymiarze fizycznym.

Naukę tworzenia myślą potraktujmy na początku jako trening,

który nikomu nie szkodzi. Z czasem tworzenie stanie się tak proste,

jak dla wytrawnego stolarza wykonanie mebla. Tworzenie myślą musi być perfekcyjne. Bierzemy bowiem na siebie ogromną odpowiedzialność.

Co w myśli stworzymy, to zaistnieje.

Zewsząd słyszy się o nowych grupach, które tworzą nowy świat na Ziemi,

lub przygotowują się do nowej rzeczywistości. Najczęściej takie grupy i różnego rodzaju ośrodki są całkowicie odizolowane od rzeczywistości.

Ludzie, skupieni w tych ośrodkach, przygotowując się na przemiany, gromadzą zapasy, budują schrony, by przetrwać wybuch bomby atomowej, potop, czy inne kataklizmy. Czy to ma sens? Dla osób, które głęboko utożsamiły się z ciałem,

tak; ich jedynym pragnieniem stało się zachowanie ciała.

Jednak nie o to chodzi w przygotowaniu do nowej ery.

Tu ważna jest zmiana świadomości, która pociągnie za sobą przestrojenie fizyczności, a nie odwrotnie. Co zmieni zachowanie ciała przy życiu, jeżeli nie zmieni się sposób myślenia? Czy wówczas można mówić o nowym? Nie chodzi o ucieczkę od starego świata: stare przechodzi w nowe i dobrze jest ze spokojem

te przemiany obserwować – wszystko jest całością.

Coraz więcej ludzi budzi się z letargu i dostrzega całkowitą zależność wszystkich dziedzin życia od niewielkiej garstki sterujących procesami na Ziemi.

Coraz częściej ludzie uświadamiają sobie również, że wszelka walka, bunt, rewolucje nie zapobiegną temu. Zbyt wielka siła militarna i administracje różnego rodzaju – są w stanie stłumić wszelki opór. Jedyna pewna i niezagrożona droga,

to poszerzanie świadomości i budowanie w sobie spokoju, którego nic nie potrafi zachwiać. Pamiętajmy o ogromnej sile, którą posiadamy: Tworzenie myślą!

O tym zabroniono nam myśleć i mówić!

Skupienie na sobie, jako całości – to szybkie podnoszenie wibracji (częstotliwości). Wówczas łatwo powoływać skutki, jakie chcemy uzyskać i widać cały proces tworzenia od przyczyny do skutku, który jest powołany. Dzisiaj na Ziemi jest już wielu ludzi świadomych. Im więcej osób samodzielnie myślących, tym szybciej zmienia się wibracja samej planety i całej ludzkości. Dlatego konieczne jest „zakasanie rękawów” i zabranie się za siebie. Na dziś jest to jedyny ratunek dla ludzkości. Im więcej jednostek świadomych, tym szybsze uwolnienie Ziemi spod władzy obcych programów. Nikt tego za nas nie zrobi, żaden Bóg, aniołowie, kosmici. Tylko my sami możemy odbudować wspólnotę Ziemian.

Jeśli myśl tworzy – to należy ją oszczędzać, jak pieniądze. Gromadzona w ten sposób energia, jak pieniądz – procentuje.

Wzmacnia nasze działanie i możemy uzyskać potrzebny skutek.

Im więcej ludzi świadomych, myślących –

tym szybsze skutki i szybka przemiana nas samych i planety. Ilość ludzi w tym przypadku zamienia się na jakość działania. Skupienie na sobie pomoże uzyskać wiedzę jak pomóc sobie i innym. Wszystkie rozwiązania bieżących problemów

leżą w zasięgu ręki każdego człowieka.

Warunkiem jednak dotarcia do nich jest spokój i kontakt z sobą.

Nie cofajmy się myślami do tego co było wczoraj. Jeśli wczoraj nie wyciągnęliśmy wniosków, to dziś już szkoda czasu na rozpamiętywanie.

To należało zrobić wczoraj a nie dziś.

Na dzień dzisiejszy najważniejsze jest stałe bycie w chwili obecnej, w TERAZ.

Nie martwić się, co będzie jutro, nie wracać do przeszłości.

Im więcej się zamartwiamy, tym trudniejsze staje się nasze życie. Im więcej w nas lęku, tym więcej przeszkód napotkamy na swojej drodze. Znając tę prostą zasadę możemy uniknąć nieprzyjemnych dla nas skutków.

Człowiek

______XV UFO Forum 2011

2011-03-15T17:22:00.000-07:00

27 marca 2011 w Warszawie odbyło się jubileuszowe :

XV UFO Forum

z udziałem gościa specjalnego

Stantona Friedmana (USA)

Organizator: Ośrodek Edukacji Janusz Zagórski przy współpracy FNC

Patronat medialny: Czwarty Wymiar

Więcej informacji na stronie :

http://januszzagorski.pl/imprezy/ufo-forum/

Czakramy__________

2011-03-12T16:08:00.000-08:00

Ciało ludzkie w swojej konstrukcji energetycznej zawiera 12 zbiorników energetycznych zwanych czakramami. Są to inaczej centra mocy, które pobierają, magazynują i emitują energię konieczną do życia organizmu. Czakramy, które są wirującymi skupiskami energii usytuowane są wzdłuż kręgosłupa. Od jego podstawy aż do czubka głowy. Najczęściej przekazywana jest informacja o siedmiu podstawowych czakramach. Rzadko jednak mówi się o 5 usytuowanych w mózgu, które odpowiedzialne są za nasze zmysły. Są to zbiorniki energii anty materialnej – sensory duszy. Skutkiem ich nieczynności jest zablokowanie 9/10 mózgu, a tym samym odcięcie od możliwości postrzegania pozamaterialnego. Wraz z odblokowaniem pięciu czakramów uaktywnia się prawa półkula mózgowa i poszerza percepcja, odczuwanie świata energii.
Dzięki czakramom wszystkie ciała człowieka mogą pobierać energię zarówno z Ziemi i kosmosu. W czakramach zgromadzona jest informacja (ślady) wszystkich naszych doświadczeń. Ich stan energetyczny jest zależny od poziomu naszej świadomości, sposobu myślenia i jakości życia. Im szybciej czakramy wirują tym mogą więcej pobrać i przekazać energii i tym ciała człowieka ( mentalne, emocjonalne, fizyczne) są w lepszej kondycji. Gdy czakramy działają prawidłowo ciało jest zdrowe, a nasze życie przebiega zgodnie z naszymi zamierzeniami. Zakłócenie ich pracy doprowadza do zaburzeń czynności układu energetycznego, a tym samym umysłu, psychiki i ciała. Zaburzenia w czakramach są wynikiem stresu, traumatycznych doświadczeń, często blokady powstałej na skutek doświadczeń z poprzednich wcieleń.
Każdy czakram drga z określoną częstotliwością, a więc emituje też charakterystyczną dla siebie barwę. Ogólnie panuje przekonanie, że czakramy mają stałą barwę i wibrację. Różne filozofie podają różne barwy czakramów. Trzeba pamiętać, że czakramy są strukturami żywymi i ich wibracja, a więc i barwa nie jest stała. Wraz z rozwojem ludzkiej świadomości kolorystyka czakramów ulega zmianie. Ten proces zachodzi obecnie intensywnie u wielu osób. Zmiany te są spowodowane przejściem człowieka i planety w nowy etap istnienia. Dlatego coraz częściej czakramy będą odbierane jako świetlisto-białe kule wirującej energii. Podobny proces dotyczy planety, która w swojej budowie energetycznej również posiada 12 podstawowych zbiorników energetycznych. Mało znanym faktem jest, że w Masywie Ślęży istnieje pięć sensorów duszy Ziemi. Ponadto w Polsce znajdują się jeszcze dwa czakramy w Krakowie i we Wrocławiu.
Zakłócenie pracy poszczególnych czakramów prowadzi do wielu dolegliwości i chorób. Dlatego ważne jest ich codzienne oczyszczanie. Podaję krótkie ćwiczenie: Siadamy wygodnie z prostym kręgosłupem. Zamykamy oczy i bierzemy trzy spokojne oddechy. Odcinamy się od wszystkich zewnętrznych bodźców i przystępujemy do rozluźnienia ciała. Przez chwilę skupiamy uwagę na mięśniach głowy, twarzy, szyi, karku, klatki piersiowej brzucha, rąk i nóg. Kodujemy w myślach: mięśnie ciała są dokładnie rozluźnione. Skupiamy uwagę na czakramie podstawy kręgosłupa i tworzymy połączenie z jądrem planety. Możemy wyobrazić sobie kanał energii odchodzący od podstawy kręgosłupa lub linę, sznur, łączący nasze ciało z Ziemią. Przenosimy uwagę w głąb Ziemi, schodzimy myślą coraz niżej, aż połączymy się z jej centrum. Chwilę „zakorzeniamy” się w jądrze Ziemi, a następnie przenosimy uwagę na czakram korony, znajdujący się na czubku głowy. Wraz z wydechem będziemy usuwać wszelkie „zanieczyszczenia z obrębu czakramu.” Bierzemy wdech i wraz z wydechem wzdłuż kręgosłupa wypychamy energię do jądra Ziemi. Powtarzamy tę czynność trzy razy i przechodzimy do kolejnego czakramu – świadomości, znajdującego się na czole. Po oczyszczeniu tego zbiornika przechodzimy do kolejnych: gardłowego, sercowego, splotu słonecznego, pępkowego i podstawy kręgosłupa i postępujemy tak samo. Po oczyszczeniu 7 czakramów, przechodzimy ponownie do głowy i oczyszczamy równocześnie pięć czakramów energii anty materialnej, znajdujących się w mózgu (w jego centralnej części). Następnie skupiamy się przez chwilę na oddechu, odczuwamy ciało i kończymy ćwiczenie.

Czakramy Ziemi

Od lat osiemdziesiątych Ziemia i jej mieszkańcy weszli w okres burzliwych przemian, które dotyczą wszystkich dziedzin naszego życia. Są one wynikiem zakończenia procesu , w którym człowiek utożsamiał się z fizyczną formą przejawu i postrzegał jedynie materialny aspekt Wszechświata. Przed nami kolejny etap istnienia, w którym człowiek staje się świadomą swojej wielowymiarowości istotą, gotową do współtworzenia wraz z innymi, nowego kształtu Całości. Zmiany wibracji ludzkiej świadomości, tym samym myślenia odwzorowują się w budowie energetycznej ciała ludzkiego, jak i planety. Wszystkie zjawiska na planie fizycznym, które obecnie obserwujemy są wynikiem zmian w polu energetycznym naszej planety. Gwałtowne oczyszczanie ciała mentalnego i emocjonalnego Ziemi dotyczy wszystkich poziomów istnienia. Rozpad starych programów, wedle których funkcjonował człowiek na Ziemi, przyczynia się do chaosu, mentalnego, emocjonalnego i fizycznego, jaki odczuwa w sobie wiele osób, a także łatwo zauważalnego chaosu w świecie zewnętrznym – rozpadają się struktury społeczne, gospodarcze, kulturowe. To, co wydawało się być nienaruszalnym fundamentem dotychczasowego życia na Ziemi, tzw. wartości moralne, normy życia społecznego, autorytety religijne i naukowe tracą wszelką swoją wartość. Człowiek zaczyna inaczej postrzegać drugiego i otaczającą rzeczywistość. Wiele osób staje się świadoma pozoru, w jakim żyliśmy przez długie wieki i manipulacji, jakiej podlegało nasze myślenie i życie. Spadają kolejne zasłony niewiedzy i coraz więcej z nas uświadamia sobie , że brak nam podstawowej wiedzy o człowieku i świecie, a bez niej człowiek nie radzi sobie w zmieniającej się w szybkim tempie rzeczywistości. Budzenie się z głębokiego snu części ludzkości odwzorowuje się w budowie energetycznej czakramów Ziemi. Planeta, podobnie, jak człowiek zmienia swoją wibrację i przygotowuje się do przestrojeń. Ziemia wraca do tzw. pierwowzoru, zmiany ruchu: obrotu osią i wokół osi. Przygotowuje się również do zmiany biegunowości, która dotyczy nie tylko planety, ale każdej formy materialnej. Nie jest to jednak akt jednorazowy, a proces, który trwa od wielu lat.

Przyjrzyjmy się dotychczasowym zbiornikom energetycznym Ziemi, ich funkcji w mijającym procesie. Trzeba zaznaczyć, że obecnie następuje zmiana także w samych centrach energetycznych planety. Wiąże się z tym także zmiana funkcji poszczególnych czakramów. Wielu jasnowidzących dostrzega zmiany kształtu i barwy, jednak niewielu o tym wspomina.

Każdy ze czakramów Ziemi, podobnie jak te w ciele człowieka, spełniał ściśle określone zadanie, które zapewniało planecie i wszystkim formom (ciałom ludzkim, zwierzętom, roślinom, minerałom) łączność z energią Wszechświata, jak również wymianę energetyczną pomiędzy sobą. Czakramy są żywymi strukturami energetycznymi, skupiskami energii o różnej częstotliwości, każda z nich wywołuje ściśle określone procesy i reakcje we wszystkich istotach.

Podobnie, jak w ciele ludzkim w planecie znajduje się 12 zbiorników energetycznych:

Wrocław – czakram świadomości planetarnej (kolor błękitny 24 drg/sek)- energia pobudzająca procesy myślowe człowieka, ułatwiała wyciąganie wniosków, budowała świadomość każdej istoty

Podnóże Tybetu – ( kolor fioletowy 18drg/sek) – energia gwarantująca każdej istocie ochronę i opiekę, jeżeli ta postępowała zgodnie z prawami uniwersalnymi.

Indie – ( jasnozielony, 15drg/sek) – energia tworzenia, aktywności życiowej. Ten zbiornik to potencjał twórczy Ziemi, dzisiaj jednak już na wyczerpaniu. Resztki energii można odczuć jeszcze w rzece Ganges, jednak podobnie jak sama rzeka – wibracja ta jest bardzo zanieczyszczona.

Kraków – (kolor żółty, 12 drg/sek) – energia pobudzała rozumienie człowieka, utrzymywała równowagę pomiędzy dwoma elementami żeńskim i męskim. To energia łagodząca kontrasty. Jednak może przyczynić się do utrwalania postaw konserwatywnych, utrzymywać skostniałe struktury religijne i społeczne. To energia Serca Planety !

Jezioro Bajkał – czakram koloru brązowego – 4 drg/sek. Miał za zadanie pobudzenie rozwoju człowieka, zwierząt, roślin i minerałów. Stałe drganie tego czakramu gwarantowała rozwój na Ziemi. Widocznym skutkiem wyczerpania energii tego zbiornika jest obumieranie jeziora Bajkał.

Jezioro Titicaca – czakram o barwie czerwonej (2drg/) – przede wszystkim oddziaływał na sferę emocjonalną. Obecnie jego aktywność jest bardzo duża, co jest związane ze wzrostem emocjonalności całej ludzkości i neutralizacją programów kształtujących przez wieki nasze ciało emocjonalne. Energia czerwona w nadmiarze pobudza do zachowań agresywnych i emocji wszelkiego rodzaju.

Tasmania – czakram o częstotliwości czarnej ( 1 drg/sek) – energia, która wprawiała w ruch, pobudzała wszystko, co żywe. Podstawowa energia budulcowa form materialnych. Częstotliwość ta działa jak czarna dziura – przyciągając energię o różnych wibracjach i je neutralizując. W jądrze planety ta częstotliwość obecnie jest bardzo aktywna, bowiem centrum planety ściąga i neutralizuje wszelkiego rodzaju „śmieci” starego procesu. Podobnie, jak w układzie energetycznym człowieka, także planeta musi się oczyścić. Podwyższenie jej wibracji wiąże się z usunięciem blokad energetycznych, a następnie ze zmianą budowy energetycznej – planeta powiększy swoją objętość trzykrotnie.

Oprócz zbiorników energii materialnych, związanych z ciałem fizycznym, podobnie jak w ciele człowieka istnieje 5 zbiorników anty materialnych – sensorów duszy planety. Znajdują się one w Masywie Ślęży:

Będkowice – czakram energii cytrynowej

Wieżyca – czakram energii ciemnozielonej

Ślęża – czakram energii granatowej

Radunia – czakram energii karminowej

Tąpadła – czakram energii pomarańczowej.

Dziś oddziaływanie tych czakramów słabnie.

Człowiek

JEDNOŚĆ__________

2011-01-01T12:13:00.000-08:00

„Wszystkie rzeczy znajdują się we Wszechświecie, a Wszechświat we wszystkich rzeczach, my w nim, a on w nas. I tak wszystko zbiega się w doskonałej jedności. Oto dlaczego nie powinniśmy upadać na duchu, oto dlaczego nie ma rzeczy, którą byśmy mogli się trwożyć, ta jedność bowiem jest jedyna i stała, i trwa wiecznie; owo jedno jest wieczne”.

Giordano Bruno

Od wieków ludzie poszukują. Jedni szukają boga, inni absolutu, praprzyczyny. W rzeczywistości wszyscy poszukują kontaktu z sobą. Połączenia tego, co zostało rozdzielone i zapomniane – jedności w sobie, jedności z drugim człowiekiem i wszelkim istnieniem. Przez wieki doświadczeń, staliśmy się w swoim wyobrażeniu odrębnymi istotami, zamkniętymi w klatkach własnych przekonań, które odcięły nas od całości. Zbudowaliśmy swoje rzeczywistości oparte na wyobrażeniach i przekonaniach innych osób. Tak powstało nasze „ja”, które ma z nami niewiele wspólnego, bo zasadniczy wpływ na jego kształt miały autorytety, które modelowały nasz sposób myślenia, wzorce narzucone przez rodziców, społeczeństwo, religię. U większości ludzi niewiele zostało miejsca na indywidualne wnioski i „własne” rozumienie i odczuwanie świata. Świadomość z całości, jaką jesteśmy, skierowana została na „ja”, które utożsamiło się z ciałem. Z istoty wielowymiarowej człowiek stał się biologicznym komputerem zaprogramowanym przez autorytety. Większość ludzi żyje w przekonaniu: istnieję ja i reszta świata. Pierwotna świadomość każdego, postrzegająca Wszechświat, jako jedność w wędrówce przez istnienie została zagubiona. Coraz bardziej wyalienowani i coraz bardziej nieszczęśliwi, coraz bardziej podzieleni i mniej rozumiejący rzeczywistość.

Kim więc jestem? – wyalienowaną z całości jednostką, czy całością myślącą, czującą, przejawiającą się poprzez miliardy form, od najdrobniejszych cząsteczek materii, przez ciała ludzkie, po planety, kosmosy, Wszechświat?

Trwanie w stanie jedności, odczuwanie jej daje ogromną radość, sprawia, że istniejesz świadomie, budzisz się z głębokiego wielowiekowego snu. Być może nieraz doświadczałeś tego stanu, w obecnym, czy poprzednim życiu, być może go pamiętasz lub zatraciłeś. Być może towarzyszy ci przekonanie, że jesteś odrębny od wszystkiego, co istnieje. Jednak, gdy skupisz się na pojęciu jedność i odczujesz czym jest jedność , jak się przejawia, gdy odszukasz choćby najdrobniejsze ślady jedności w swoim życiu – przypomnisz sobie, że jest to twój pierwotny stan. Stan – jestem, w którym jesteś jednością ze wszystkimi istotami. Stan trwania, w którym znika wszelka wątpliwość, pytania, pojawia się świadomość wszelkiego istnienia. Świadomość, że jesteś całością. Nie pytasz wtedy o boga, nie szukasz istoty, która to wszystko stworzyła, bo stajesz się świadomy, że to ty stworzyłeś wszystko. Nie pytasz o początek i jak to się zaczęło, bo wiesz, że wszystko zaczęło się od ciebie. Nie pytasz: jak to się skończy, bo wiesz, że trwasz wiecznie, a wraz z tobą wszystko, co istnieje. Myśl, która w tobie się pojawia przekształca całość. Nic poza tobą nie istnieje, bo poza całością istnieć nie może. Wszystko, więc, co w całości istnieje, zawiera się w tobie.

Na poziomie umysłu istnieje podział, a ten wiąże się ze stanem nieświadomości – brakiem rozumienia. Umysł świetnie porusza się w obszarach, które poznał. Gdy czegoś nie zna, najczęściej neguje to, bo nie jest to zgodne z wizją świata, jaką uznaje. Broni wówczas swojego obrazu rzeczywistości, swoich racji, walczy, oddziela cię, tym samym od innych. To, czego dzisiaj jesteś na sto procent pewien, jutro może się zmienić, bo poszerzy się twoje rozumienie. Bądź świadom, że nie jest ważne, kto ma rację, ale czy potrafisz porozumieć się z drugim człowiekiem. Jest to równoznaczne z utrzymaniem zgody w sobie. Dopóki jej nie uzyskasz, będziesz walczył z każdym, kogo spotkasz na swojej drodze i chciał przekonać do swojej wizji rzeczywistości. Każde spotkanie z drugim człowiekiem może być dla ciebie nauką. Jeżeli nauczysz się obserwować, a nie oceniać – to od każdego możesz się wiele nauczyć. Obserwując swoje reakcje na drugą osobę, poznajesz siebie. To, co drażni cię w innych – jest w tobie. Nawyk ustosunkowywania się do wszystkiego, także do siebie, stałego oceniania, wartościowania, przypisywania znaczenia neutralnym zdarzeniom jest niezwykle silny. Przekonanie o swojej racji jeszcze mocniej wzmacnia „ja”.

Umysł jest jedynie narzędziem. Oddziel swoją świadomość od umysłu. Gdy się z nim utożsamiasz, oddalasz się od doświadczania jedności. Bądź obserwatorem, tego, co się w nim dzieje. Obserwuj pojawiające się myśli, ale się z nimi nie utożsamiaj. Pozwól im płynąć, niech oddalą się od ciebie, a ty pozostań w stanie ciszy. Trwaj w niej tak długo, jak potrafisz, a wówczas powoli zaczniesz stapiać się w jedno z sobą i Wszechświatem.

Jedność – czym jest? Wieczne trwanie, trwam w gwiazdach, planetach, drzewach, kwiatach, kamieniach, ludziach, ale nimi nie jestem, tak jak nie jestem ciałem, przez które się przejawiam. Nie jestem ani osobą, ani jakąkolwiek formą. Przejawiam się poprzez nie, poznaję, ale nimi nie jestem. Trwam wiecznie. Od każdego punktu, w którym skupia się świadomość, płynie energia, informacja, niezależnie, czy jest to drobinka materii, planeta, czy ciało ludzkie. Każda najdrobniejsza cząstka doświadcza, jest we współdziałaniu z innymi, każda forma poddawana jest różnym stanom, każda istota żyje, a z jej życia płyną wnioski. Te przyczyniają się do zmian całego Wszechświata. Stały ruch, wymiana energii, informacji. Doświadczam poprzez różnorodne formy, które badają coraz to nowe możliwości, poznają potencjał zawarty w całości. Dzięki temu świadomość całości stale się poszerza. Dzięki temu poszerza się świadomość jednostki. To wieczne perpetuum mobile.

Jeżeli chcesz doświadczyć, czym jest jedność, to zacznij od stopienia się w jedno z chwilą teraźniejszą. Cokolwiek robisz, gdziekolwiek jesteś. Skup uwagę na doświadczeniu chwili, choćby wydawała się Twojemu umysłowi błaha i mało istotna. Bądź uważny, cokolwiek robisz, żyj uważnie, jeżeli patrzysz – to zobacz, jeżeli słuchasz, to usłysz. Uczyń każdą czynność, którą wykonujesz uważną. Jeżeli idziesz, to skup swoją uwagę na swoich krokach, na oddechu, na odbiorze dźwięków, kolorów, zapachów. Stop się w jedno z chwilą obecną. Jeżeli umysł będzie wracał do przeszłości, czy błądził w przyszłości, skup ponownie uwagę na sobie, na ciele, na oddechu. Obserwuj siebie, swoje myśli, odczucia, skup się na wykonywanej czynności całą swoją świadomością. Bądź w chwili teraźniejszej. Nie wracaj do przeszłości, bo pozostawiłeś ją już za sobą. Jeżeli do niej wracasz przywołujesz ją na nowo i w niej trwasz, a teraźniejszość ci ucieka. To, co tworzysz myślą w chwili obecnej – jutro się zrealizuje, bądź świadom, że dzisiaj tworzysz swoje jutro. Jeżeli stale odwołujesz się do wspomnień pozostajesz w kręgu wibracji przeszłości, jeżeli wracasz pamięcią do chwil, w których wedle umysłu doświadczyłeś krzywdy, zostałeś zraniony, czy spotkało cię coś nieprzyjemnego, przyciągasz do siebie w kolejnych dniach, tygodniach, miesiącach podobne doświadczenia, a wraz z nimi tożsame odczucia, przed którymi w rzeczywistości uciekasz. Jeżeli umysł stale sięga do przyszłości i rozważa kolejne jej wersje, również wprowadzasz w swoje życie chaos i rozczarowanie, jeżeli wymarzona wersja się nie zrealizuje. Jeżeli chcesz tworzyć swoją przyszłość, to rób – ale świadomie: określ swoje potrzeby i skutek, jaki chcesz uzyskać i nie wątp w decyzję, którą podjąłeś. Skup się na skutku, odczuj go, jakby już zaistniał, przenieś się w chwilę, kiedy doświadczasz radości z realizacji swojej decyzji. Tak nauczysz się świadomie kształtować swoje życie i zrozumiesz, że nie ma przypadków, ani zrządzenia losu. Sam tworzysz swój świat i wszystko, co cię w nim spotyka. Także ludzie, którzy się wokół ciebie pojawiają przyciągnąłeś do siebie.

Myślisz i czujesz – w ten sposób stwarzasz świat. Tworzysz w swojej wyobraźni obrazy, a one się urzeczywistniają, tworzysz przestrzeń i ją zapełniasz. Od ciebie zależy jaki jest świat, jaka jest całość i czym jest wypełniona. Jesteś stwórcą. Nie szukaj stwórcy Wszechświata – bo jest nim każdy. Zanim utożsamiłeś się ze swoim fizycznym przejawem, wiedziałeś, że jesteś świadomością, która przejawia się przez miliardy form. Doszukuj się we wszystkim jedności - jesteś jednym z każdą istotą, gdy to zrozumiesz, przestaniesz traktować innych, jak nieprzyjaciół, wrogów, przestaniesz z nimi walczyć. Staniesz się świadomy, że w rzeczywistości toczysz walkę z samym sobą. Walcząc niszczysz przede wszystkim siebie. Wprowadzasz konflikt w całość. Ta wibracja pobudza innych do walki, stajesz się więc zarzewiem konfliktu. A to, co wysyłasz wraca do ciebie. Uświadom sobie, że żyjesz, nie tylko dla siebie. Każda zmiana w tobie odwzorowuje się w całości. Dlatego dawaj z siebie, to co masz najlepszego: wiedzę, radość, talenty, spokój, dziel się swoim rozumieniem świata. Drugi człowiek jest niezbędny. Dodawaj to, co wiesz, do tego, co on wie. Stopcie się w jedno w codziennych czynnościach, uzupełniajcie się, wspierajcie. Patrz na to, co was łączy, a nie, co dzieli. Zgodna współpraca jest krokiem do doświadczania jedności z drugim człowiekiem. Nie ma tu miejsca na: moje, twoje – jest wspólne. To, co razem tworzycie służy innym. Taki jest sens rozwoju człowieka.

Im będziesz częściej przywoływał umysł do stanu ciszy – tym szybciej stanie się ona dla niego stanem naturalnym. Umysł uważa, że aby istnieć – musi działać, być w stałej aktywności, rozważać, dyskutować, analizować, przekonywać, oceniać. Trwanie kojarzy mu się z biernością, stagnacją, stratą czasu, nieistnieniem. Traci wtedy „ grunt”, wprowadza chaos, a wraz z nim lęk. Pobudza cię więc do stałej aktywności, by przerwać stan bierności, w którym według niego się pogrążasz się, wchodząc w ciszę. Jednak, by doświadczyć pozamaterialnych poziomów istnienia konieczna jest cisza. By sięgać do wiedzy Wszechświata niezbędna jest cisza. By poznać Wszechświat – też potrzebujesz ciszy. Cisza jest bramą do ciebie, do całości. Cisza przestraja komórki, cząstki energetyczne, budujące wszystkie twoje ciała. Nie potrzebne są ci żadne wyszukane metody pracy nad sobą, poza codziennym trwaniem w ciszy. Wtedy wprowadzasz w obręb energii swojego umysłu i ciała wyższe częstotliwości. To tak, jakbyś po ciężkiej pracy w upalny dzień, zanurzył się w chłodnej wodzie. Przychodzi ukojenie, spływa z ciebie zmęczenie, rozluźniasz się, odpoczywasz. Twój spokój, radość, której doświadczasz w kontakcie z sobą, odwzorowuje się każdej twojej komórce, odwzorowuje się we Wszechświecie. Masz doskonałe narzędzia tworzenia – myśl i uczucie. By jednak sprawnie się nimi posługiwać, nie możesz mieć w sobie chaosu, leku, wątpliwości. Do świadomego tworzenia niezbędna jest cisza.

Gdy z twojego myślenia zniknie prawo własności, zniknie także lęk, który najczęściej pojawia się wraz z obawą o utratę: życia, zdrowia, bliskiej osoby, pieniędzy, pracy, szacunku itp. W tym przypadku, lęk jest wynikiem obaw o przyszłość. Gdy będziesz się o nią lękał – to, wszystko, czego się boisz – w przyszłości może się zrealizować. Gdy boisz się śmierci, przypomnij sobie, że nie jesteś ciałem. Żyjesz wiecznie, im wcześniej sobie to uzmysłowisz, tym szybciej przestaniesz się śmierci bać. Lęk przed śmiercią tkwi bardzo głęboko. Żyć pragnie każda komórka, umysł, każda najdrobniejsza cząstka ciała. Ludzie umierają za życia wciąż myśląc o śmierci. Lęk jest ogromnym ograniczeniem w poznawaniu i dokonywaniu zmian w sobie, niezależnie czego dotyczy. Lęk przekłamuje obraz nas samych i rzeczywistości. Dopóki życiem kieruje lęk – nie podążasz za głosem wnętrza, robisz wszystko, by przed nim uciec. Większość ludzi ma tendencje do „czarnowidztwa” i negatywizmu. Są one wynikiem lęku zakorzenionego w podświadomości. Jeżeli spostrzeżesz je u siebie, wystarczy, że w chwili, gdy pojawi się w destrukcyjna myśl, a wraz z nią tożsame uczucie, przenieś uwagę na myśli przeciwstawne. Wytwórz w sobie uczucie spokoju, radości i bezpieczeństwa. Tak w prosty sposób oczyszczasz swoją przestrzeń życia.

Cokolwiek robisz, pamiętaj kim jesteś. Nie przyszedłeś na Ziemię tylko po to, by zakładać rodzinę, bawić się, zdobywać pieniądze, żyć tym wszystkim, co wydaje ci się rzeczywistością. Jesteś na Ziemi, bo taka była twoja świadoma decyzja. Pojawiłeś się tu w szczególnym czasie, gdy cała ludzkość Wszechświata doświadcza wielkiej przemiany. Ta przemiana dotyczy również ciebie. Wracasz do punktu, z którego wyruszyłeś – do źródła siebie i Wszechświata. Przez miliardy lat poznawałeś, doświadczałeś, uczyłeś się – na wielu planetach, w różnych ciałach. Wszystkie formy, przez które się przejawiałeś – pomogły ci poszerzyć rozumienie. Wracasz bogatszy o wiedzę i doświadczenia, które przyczynią się do zmiany jakości Wszechświata. Wyruszyłeś z myślą: poznaj, doświadczaj, wracasz: jestem świadomy, wiem. Teraz wraz z innymi stajesz się świadomym twórcą Wszechświata. To, jaki przybierze kształt, jest zależne od ciebie. Jeżeli pragniesz świata różnego od obecnego, bez wojen, konfliktów, cierpienia, chorób, klęsk – zmień siebie. Nie ulegaj swoim słabościom, nie poddawaj się złości, nienawiści, zniechęceniu. Stosuj, to co wiesz w praktyce, wyciągaj wnioski, myśl samodzielnie. Zbuduj w sobie zgodę, radość i spokój – fundament nowego świata.

Naucz się odczuwać radość. Jest ona naturalnym stanem każdego z nas. Dostrzegaj wokół siebie jej przejawy: rozkwitające pąki drzew, budzące się wiosną życie, śpiew ptaków, padające płatki śniegu, krople deszczu bębniące o szybę, wiatr czeszący konary drzew…. Stop się codziennie, choć przez chwilę z przyrodą. Odczuj, że stanowisz z nią jedno. Pozwól sobie trwać w ciszy i w obserwacji siebie i świata, tak długo, jak tylko tego potrzebujesz. Aż przyjdzie moment, gdy spostrzeżesz, że cisza wypełnia każdą cząstkę ciebie, a twoja świadomość się poszerza. Tak odczujesz, że jesteś jednym z całością, tak znajdziesz, to, czego szukałeś.

Ewa

"ZANIK POLA MAGNETYCZNEGO SŁOŃCA "

2010-12-09T14:13:00.000-08:00

W sierpniu 2008 roku, nauka podała do publicznej wiadomości informacje o gwałtownym zanikaniu pola magnetycznego Słońca. Naukowcy nie są w stanie przewidzieć, jakie skutki zjawisko to będzie miało dla Ziemi i jej mieszkańców, choć wszyscy są zgodni, że czekają nas duże zmiany.

Przytoczę słowa ks. W Sedlaka :

„Żywy ustrój, to magnetyczny mechanizm, w którym procesy chemiczne i elektroniczne są poruszane słabymi i średnimi polami magnetycznymi, odmierzającymi czas życia układów.”

Nauka udowodniła, że: „ pola magnetyczne organizmu sterują budową i odbudową strukturalną, niewielkie pola elektromagnetyczne powstające w organizmie sterują procesami wzrostu i gojenia się ran, wymiana informacji między komórkami odbywa się m.in. za pośrednictwem pól elektromagnetycznych.

Zdrowe tkanki mogą istnieć i powstawać tylko pod wpływem pól elektromagnetycznych o odpowiedniej aktywności /częstotliwości+ natężenie + napięcie/. Organizmy żywe wykorzystują nie tylko własne pola, ale potrzebują także zewnętrznych pól, przy których proces przemiany materii

funkcjonuje właściwie. Bez ziemskiego pola grawitacyjnego życie jest możliwe, bez ziemskiego pola magnetycznego – nie!

Odpowiednio dobrane, pulsujące pole elektromagnetyczne jest w stanie w sposób fizjologiczny wyeliminować chroniczne niedobory ruchu / a co za tym idzie – niedobory energii/, na które cierpi dzisiejszy człowiek. A efekty braku pola magnetycznego? :

braki pola powodują i przyspieszają starzenie się organizmu,
zanika „współpraca” pomiędzy organami,
zaburzenia w składzie chemicznym krwi,
mniejsza ilość tlenu w składzie krwi itp.

Życie ma konstrukcję elektromagnetyczną, jest układem elektronicznym...

Mamy więc naturę świetlną, czyli właśnie elektromagnetyczną!

W ludzkim mózgu istnieje znaczna ilość mikroskopijnych magnesów naturalnych, na które

można wpływać impulsami magnetycznymi. W tej dziedzinie badań zasłynął Mesmer, całkowicie zignorowany przez oficjalna naukę i medycynę.

Magnesy te – to tzw. magnetosomy o wielkości 20nm /nanometrów/.

Zresztą nawet pojedyncze elektrony są przecież mikroskopijnymi magnesami, które można ustawiać w różnych kierunkach dzięki tzw. spinowi, tj. momentowi pędu.

Na magnetosomy i elektrony oddziałują m.in. energie przybywające z kosmosu, takie, jak elektroniczne impulsy, fotony, słoneczne protuberencje, fale magnetyczne i elektroniczne oraz promienie słoneczne.

Okazało się, że jeśli organizm dysponuje magnetosomami, to jest zdolny do samodzielnego wytwarzania własnego pola magnetycznego wykorzystanego do regulacji homoostazy /równowagi życiowej/”. (fragment artykułu Janusza Gwiazdy „Dlaczego pola magnetyczne spełniają rolę leczniczą”

Zatem można otwarcie stwierdzić, że pole magnetyczne występuje wszędzie tam gdzie istnieje życie biologiczne.

Przyjrzyjmy się budowie magnesu, występującego w szeregu urządzeń elektrycznych, elektronicznych itp.

Dla przypomnienia: magnes „składa się „ z trzech elementów, ale działa jako suma tych składników. Jeden o polaryzacji dodatniej i drugi ujemnej, a trzeci jako neutralny

pomiędzy nimi. Dodatni element nazywany często – męskim, a ujemny – żeńskim.

Nie tak dawno nauka podała do wiadomości, że odkryto najmniejszą cząsteczkę budującą materię, która składa się z trzech elementów, które „zamknięte” są w czwartej. To potwierdzenie elektromagnetycznej budowy człowieka i wszelkich żywych form we Wszechświecie.

Poznaliśmy jedynie częściowo działanie magnesu, zapominając, że podobnie zbudowany jest człowiek: dwa elementy: nadświadomość i podświadomość przejawiają w świadomości zewnętrznej człowieka, inaczej osobowości. W magnesie istnieje również element czwarty, o którym należy pamiętać – są to linie sił. W przypadku człowieka - całość przejawu człowieka. Trzy elementy zawierają się w czwartym, czyli: świadoma myśl przejawia się przez trzy elementy (trzy poziomy świadomości)

Wróćmy do magnesu: Co „stwarza” pole magnetyczne danej formy?

Początek tworzy się z bieguna dodatniego i przebiega do bieguna ujemnego. To pole określane jest przestrzenią magnetyczną, polem magnetycznym.

Jak wynika z badań, pole magnetyczne stanowi zatem „osłonę” dla funkcjonowania wewnętrznych struktur życia biologicznego danej formy. Np. komórka swoim polem zabezpiecza pracę poszczególnych jej elementów. Zewnętrzna część łączy się z polem sąsiedniej komórki itd. To samo dzieje się pomiędzy organami, mięśniami, układem nerwowym, kręgosłupem...Pola łączą się z polami sąsiednimi jak „zęby” trybików, podobną do pracy w zegarku. Większe i mniejsze trybiki – pracują dla „dobra” całości. W naszym przypadku – ciała ludzkiego. Planeta – to też ciało biologiczne, choć o innej budowie formy. Funkcjonuje podobnie i reaguje podobnie jak my.

Pole magnetyczne stanowi więc nie tylko ochronę procesów biologicznych, ale umożliwia również kontakt z innymi formami. Następuje wymiana energetyczna / raczej rezonans/ z całością, w której przebywamy. Na ten sam „wzór i podobieństwo” zbudowane są wszystkie żywe formy we Wszechświecie. Każda forma biologiczna „pracuje” i współpracuje z własnym centrum energetycznym określanym jako słońce.

Dla układu planet, w skład którego wchodzi nasza Ziemia, tym widzialnym centrum energetycznym dla naszego wzroku jest SŁOŃCE !! Wg. tego samego „wzorca” słońcem dla komórki jest jądro komórkowe. Sercem planety jest jądro, centrum Ziemi.

Całościowy układ człowieka, jako „żywy magnes” - posiada również własne /niezależne/ słońce a jest nim.... SERCE!

Pole magnetyczne serca „otacza” całość organizmu biologicznego i zabezpiecza prawidłowość procesów wewnętrznych. Pole magnetyczne serca otacza i chroni pole elektromagnetyczne ciała fizycznego.

W UKŁADZIE SŁONECZNYM JEST PODOBNIE.

Pole magnetyczne planety zabezpiecza wszelki rozwój form biologicznych na danej planecie. Nasz układ słoneczny posiada 12 planet podstawowych, a ich ochroną i rozwojem „zajmuje się” nasze widzialne Słońce.

Skoro pole magnetyczne serca tworzy pole ochronne dla ciała, to co może się stać, gdy to pole zaniknie? - Już dzisiaj obserwujemy coraz większą ilość chorób i osłabienie systemu immunologicznego.

Przyjrzyjmy się sercu. Mięsień sercowy, stanowiący główną masę serca, otoczony jest dwoma blaszkami błony łącznotkankowej : - nasierdzie , bezpośrednio na mięśniu i osierdzie – otacza z zewnątrz serce, stanowiąc układ osłonkowo – ślizgowy serca.

Nasierdzie i osierdzie są polaryzacji neutralnej, zerowej. Wewnątrz blaszek osierdzia

wytworzone jest swoiste zmienne pole elektromagnetyczne, dopełniające się ze zmiennym polem elektromagnetycznym opłucnej.

Analogicznie jak w układzie oddechowym, neutralna polaryzacja osierdzia oraz zmienność pola elektromagnetycznego zabezpiecza rytm i automatyzm skurczów i rozkurczów serca.

W odróżnieniu od układu oddechowego, gdzie wdech jest czynny, a wydech bierny, w sercu skurcz i rozkurcz są czynne!

Zasadą pracy serca jest : „wszystko albo nic” - tzn. każdy skurcz i rozkurcz jest maksymalny do końca, o jednakowej amplitudzie i sile skurczu, bez względu na stan anatomiczny narządu. Dopiero po wyczerpaniu wszystkich zasobów fizycznych, chemicznych i energetycznych, praca serca ustaje. Narząd nie jest w stanie nie tylko odpowiedzieć na impuls, ale nawet przewodzić impulsów układem elektrycznym.

Stan energetyczny serca zawsze musi być rozpatrywany dynamicznie, tak zresztą jak każdego innego narządu. Jednak zmienność potencjałów w układzie : serce – duże naczynie, jest największa w całym organizmie. Przede wszystkim ruchomym składnikiem, mającym w każdej chwili inny zasób energetyczny, jest krążąca krew.

Przedsionki tworzą dwa zamknięte pola elektromagnetyczne, leżące wewnątrz linii sił pola całego serca. Linie wychodzą z węzłów wytwarzających bodźce elektryczne do układu przewodzącego serca.

Linie sił pola wychodzą z górnej części przegrody między-przedsionkowej, obejmują serce i zawracają poprzez koniuszek serca, przegrodę międzykomórkową do węzłów serca.

Strumień energetyczny i linie sił pola w mięśniu sercowym mają przebieg spiralny, toteż zachowanie tego układu jest analogiczne do magnesu w spirali, wytwarzane są bodźce elektryczne- prąd gromadzony w węźle zatokowym, używany do zasilania układu przewodzącego serca. Widzimy jasno, że serce nie tylko chroni swoim polem, ale zabezpiecza i reguluje wszelkie czynności organizmu.

Ostatnie badania serca wykazały niezbicie, że serce posiada również komórki „mózgowe”.

Czy zachodzi tu proces „myślenia”? Jaka zatem jest relacja pomiędzy naszym mózgiem a sercem? Gdy serce pracuje - ciało żyje, gdy przestaje – umiera. Mózg może być niesprawny, ale serce bije nadal. Serce przestaje pracować – mózg obumiera.

Nasze serce - to nasze wewnętrzne słońce. Podstawową funkcją energetyczną serca jest opieka nad całym obiegiem energetycznym człowieka. Pole, jakie wytwarza serce chroni układ energetyczny, a tym samym ciało fizyczne. Skupianie uwagi i myśli na sercu

wzmacnia jego energię, a tym samym działanie pola. Im mocniejsze pole wytwarzane jest przez serce, tym uzyskujemy większą możliwość transformacji w nową formę istnienia. Myśl tworzy – świadomie więc i z pełną odpowiedzialnością zacznijmy korzystać z mocy, jaką posiada myśl. Żadne bunkry, czy schrony nic nikomu nie dadzą, skoro i tak wszystko się rozsypie. Można jedynie stworzyć własne „schronienie” i to nam jedynie pozostaje. Myślowo możemy stworzyć indywidualną ochronę, która jak pancerz ochraniać będzie nasze ciało. By jednak ta osłona zadziałała i była skuteczna, konieczne jest „oczyszczenie” i opanowanie zapisów istniejących w podświadomości. Niepoznane i nieopanowane zapisy są jak dziury w wiadrze przez które wycieka woda. Tak wycieka nasza energia, często zdobyta w wielkim trudzie.

Zanik pola magnetycznego Słońca pociąga za sobą zanik pól magnetycznych wszystkich planet układu słonecznego, form fizycznych, aż do pojedynczej komórki organizmu. Będzie on powodował stopniowy zanik wiązań atomowych, czyli rozpad form materialnych. Jest to przygotowanie do przejścia w wyższy wymiar istnienia.

Brak osłony magnetycznej odsłonił naszą planetę na działanie silnych i nie znanych energii, płynących z całego Uniwersum. Jest to konieczne, ponieważ Ziemia musi wejść w rezonans z wibracjami, przyspieszającymi reakcje w naszych chromosomach i DNA. Podobny proces dzieje się obecnie w całym Wszechświecie, bo przemiana, jaka się obecnie dokonuje dotyczy całego Uniwersum, które funkcjonuje podobnie jak ciało ludzkie. Zasady i prawa są takie same dla wszystkich i wszystkich jednakowo obowiązują. Słoń jest zbudowany z podobnej materii i podlega takim samym prawom” jak mrówka, choć mają inne wymiary, kształt i wygląd.

Napływ nieznanych dotychczas częstotliwości musi więc wywołać skutki na planecie i w jej mieszkańcach. Obserwujemy już dziś nietypowe reakcje ludzi, zwierząt czy nasilające się tzw. anomalie pogodowe, zmiany klimatyczne. Tych będzie coraz więcej.

Możliwa będzie obserwacja chmur „płożących” się po Ziemi a rozładowania ładunków elektrycznych przebiegać mogą po Ziemi wiele metrów czy nawet kilometrów (warto zajrzeć do badań Nikoli Tesli).

Wiedza o zmianach, jakie zachodzą obecnie na Ziemi i końcu cyklu znana była już tysiące lat temu. Religie informowały o tym procesie używając określenia końca świata, choć dobrze wiedziały, że takowego nie będzie. Jest to jednak koniec panowania wszelkich bogów, tworzenia fikcji nieba czy piekła itp. Dla wielu wyznawców będzie to tragedia, bo

do końca swoich dni będą ufać swoim bogom, wywodzącym się z różnych ras kosmicznych. To „automatycznie” może przyczynić się do zagłady prawie 99% populacji ziemskiej. Rządzący liczą na to, że po „oczyszczeniu” Ziemi pozostali przedstawiciele rodu ludzkiego będą bezgranicznie posłuszni nowym bogom i autorytetom. Już dziś wprowadza się wszelkie środki doprowadzające do „zubożenia” umysłowego i osłabienia fizyczności. W ten sposób mają zamiar uzyskać dokonały „materiał” wyjściowy, aby rozmnożyć nowe pokolenie niewolników.

Religie od dawna obiecują, że wierni oddzieleni zostaną od reszty niesprawiedliwych i zostaną „przewiezieni” do nieba. W sądzie ostatecznym staną po prawicy, a ci którzy ukochali pieniądze /sic!/ przejdą na lewą stronę areny. Ceremonia sądu ostatecznego – to symboliczny rozpad na elementy wszelkich form biologicznych. To powrót cząstek - budulca do źródła, łona z którego powstawały światy i istoty ludzkie. Nic więcej.

Wraz z końcem obecnego cyklu wszystko wraca do swoich „początków” Początek – to poznanie swojego celu pojawienia się właśnie tu i teraz na Ziemi. Dla jednostek świadomych, to jedynie transformacja „wypracowanej” świadomości „przeniesienia” ją w inne wymiary, inną rzeczywistość. Życie we Wszechświecie istnieje,

i istnieć będzie. Możemy więc mówić o zmianach form (ciał), ale nie o końcu istnienia człowieka, czy świata. Formy można zmieniać zgodnie z potrzebą i pracą.

Rozwój człowieka to nie jedynie proces biologiczny czy ewolucyjny. To przede wszystkim

powiększanie stale wiedzy, poszerzanie świadomości i poznawanie całości w której

istniejemy. Suma świadomości wszystkich jednostek – to świadomość całego Wszechświata. Gdy następuje rozwój człowieka, dokonuje się rozwój Wszechświata.

Jako użytkownicy własnych form cielesnych – mamy na nie wpływ i możemy zmieniać ich działanie. Dla zobrazowania – posłużę się przykładem samochodu, jako symbolem naszego ciała. Możemy go poznawać, udoskonalać, poprawiać wg. własnych potrzeb – przystosowywać do pracy itp. Możemy chodzić koło samochodu, przyglądać się formie, dotykać poszczególne jego elementy, poprawiać usterki i dbać o całość.

Możemy „wejść” do tego samochodu, prowadzić w pożądanym przez siebie i tylko siebie kierunku. Nauka zamknęła w nas w tych „samochodach” utrwalając wiekami kod, że jesteśmy jedynie ciałami „jednorazowego” użytku. Religia zamiast kluczy do „wyjścia” z ciał dała nam ideę zbawienia. Znamy powszechne słowa: „Bóg jest pod kamieniem, obok kamienia i w kamieniu” Odnieśmy to do budowy człowieka. Nigdzie nie podano, że Bóg

jest kamieniem! Jest to zatem informacja i wskazówka o budowie człowieka jak i całego Wszechświata.

Każdy człowiek ma równe szanse na świadome wejście w nowy proces, ale czy z tego skorzysta czy nie, to zależy wyłącznie od niego samego. Praca nad przygotowaniem do nowych procesów nie wymaga sił fizycznych, a jedynie poznania i zneutralizowania treści zapisanych w podświadomości, które robią z nas inwalidów umysłowych. To umożliwia uwolnienie się od zbiorowego, czyli automatycznego myślenia.

Tam jestem, gdzie moja myśl. Oddając swoje myśli bogom, autorytetom, teoriom – oddajemy swoją energię. Nie mamy jej wówczas na rozwój swojej świadomości. Dotyczy to także różnych modlitw, czy wyszukanych form medytacji. Nie można zapominać, że wiele metod medytacyjnych było wprowadzane w okresie innej mentalności ludzkiej i niższego poziomu ludzkiej świadomości ( nie rozwoju duchowego- następny mit!). Rozwój świadomości związany jest z podwyższeniem wibracji /częstotliwości/ całego człowieka. Jak jednak człowiek może się „rozwijać”, skoro wciąż wraca do średniowiecza i zasila swoimi myślami coś, co już jest martwe. Cały czas ożywiając trupa. Im więcej energii oddajemy, tym trudniej nam zachować spokój, panować nad reakcjami i trudniej rozumieć, co dzieje się na świecie. Medytacje mogą nas zamknąć w zaklętym kręgu, gdzie i owszem możemy coś dla ciała uzyskać ale to będzie jedynie jak cukierek dla małego dziecka. Cieszy, ale chwilowo i niczego nie rozwiązuje.

Na dzień dzisiejszy najważniejsze jest stałe bycie w chwili obecnej, w TERAZ. Nie martwić się, co będzie jutro, nie wracać do przeszłości. Im więcej się zamartwiamy, tym trudniejsze staje się nasze życie. Im więcej w nas lęku, tym więcej przeszkód napotkamy w swoim życiu. To prosta zasada. Coraz więcej osób dostrzega tą współzależność i coraz więcej ludzi praktycznie używa myśli do kształtowania swojego życia.

Skupmy się na chwilę na rezonansie. We Wszechświecie wszystko na siebie oddziałuje i pobudza do ruchu i działania. Także każdy człowiek powinien pobudzać innych ludzi do nauki, spostrzegania i wyciągania wniosków. Wtedy dokonuje się rozwój. Aby ten naturalny rozwój ludzkiej świadomości utrudnić powołano autorytety, które przejęły kontrolę nad ludzkim myśleniem. Wiedza o prostym mechanizmie rezonansu – uświadamia nam, że nie tylko nasze czyny lecz również nasze myśli, działają na innych i zmuszają do reakcji. Jeśli w naszej podświadomości istnieje zapis np. o bogu, to wszelkie podobne myśli innych ludzi pobudzają i „utrwalają” ten zapis. Podobnymi utrwalaczami są różnego rodzaju

uroczystości, tradycje, święta, kolorowe obrazki wzruszające piosenki itp. Wszystko po to byśmy reagowali automatycznie, zbiorowo, by wybić wszelki indywidualizm.

Skoro wszystko tworzy myśl ludzka, to więc wszystko jest do sprawdzenia. Uwalniamy się wówczas z zamkniętych klatek dogmatów. Pozbywając się zbędnego „balastu” z naszej podświadomości – podwyższamy jakość swoich energii – inaczej „wchodzimy” w przestrzenie o wyższej częstotliwości. Nasze myśli stają się lotne i unoszą nas jak balon. A z góry więcej i lepiej widać. Niewiele osób wie, że myśl ma siłę tworzenia. I jest to najdoskonalsze z narzędzi, które człowiek ma do dyspozycji. Myśl jest w stanie pokonać wszelkie trudności. Musi ona mieć jednak moc. Gdy marnotrawimy energię na stałe przetwarzanie danych, emocje, kłótnie, zamartwianie się, wówczas nasza myśl jest słaba i brak jej siły przejawu. Jakość ludzkich myśli zależy od tego jak wyglądało nasze myślenie w ciągu całego naszego jestestwa!

Co więc należy uczynić aby się do nowych procesów przygotować?

Uwolnić się od zbiorowego myślenia, teorii które nie możemy sprawdzić a jedynie pozostaje nam wierzyć. Z wiekiem należało uzyskiwać nie tylko wiedzę ale wraz z wnioskami, które podwyższają jakość energii. Od jakości tej energii zależy dziś czy „załapiemy” się świadomie do Nowego. Taki rozwój człowieka był zgodny z Prawami

Uniwersalnymi Wszechświata. Prawa te są niezmiernie „sprawiedliwe” dla każdej jednostki ludzkiej.

Jeśli myśl tworzy – to należy ją oszczędzać, jak pieniądze. Gromadzona w ten sposób energia, jak pieniądz – procentuje. Wzmacnia nasze działanie i możemy szybciej uzyskać potrzebny skutek. Im więcej ludzi świadomych, myślących – tym szybsze skutki i szybka przemiana nas samych i planety. Ilość ludzi w tym przypadku zamienia się na jakość działania. Skupienie na sobie pomoże uzyskać wiedzę jak pomóc sobie i innym. Wszystkie rozwiązania bieżących problemów leżą w zasięgu ręki każdego człowieka. Jednak warunkiem dotarcia do nich jest spokój i kontakt z sobą. Nie cofajmy się myślami do tego co było wczoraj. Jeśli wczoraj nie wyciągnęliśmy wniosków, to dziś już szkoda czasu na rozpamiętywanie. To należało zrobić wczoraj, a nie dziś.

Nasza praca nasza przez całe nasze istnienie polegała na zbieraniu doświadczeń, wiedzy, nauce. Wraz z tym podwyższała się jakość indywidualnej energii. Ta wypracowywana przestrzeń indywidualna stanowi swoiste pole magnetyczne dla naszej formy. Właśnie od tej „zebranej” energii zależy dziś czy wejdziemy świadomie w nowy proces. Jest to zgodne z

prawami uniwersalnymi, które są „sprawiedliwe” dla każdej jednostki ludzkiej. Nikt nikomu zabrać niczego nie może, chyba że sami się tego pozbędziemy.

Człowiek

Myślenie i System _______

2010-10-18T15:54:00.000-07:00

Ludzie różni, w warunkach tak odmiennych tu żyją ...

Są tacy, co myślą iż wiedzą lepiej i dobra materialne posiadają ...

Wychodzą z założenia, że wolno im wiele ,
że nic się nie dzieje i że tak być musi .

Pozostali zaś pracują, posłusznie niczym nowocześni niewolnicy
- tym samym dobro wybranych budując ,
by tamci kosztem pozostałych żyć mogli ...

Równość, braterstwo, miłosierdzie,,, - słowa wymyślone sprytnie ...

Dzieje się to tu i teraz ,
większość uważa że tak ma być, że norma jest taka ...

W mediach usłyszeć można, ludzi mówiących :

"pracujcie dłużej, płaćcie więcej i więcej nam dawajcie,
my wiemy, co Wam potrzeba itp."

- tłumacząc tym samym ,
iż to dla dobra społeczeństwa , że tak być musi ...

To trwa, trwa,,,
i wydawało by się, że system tak zbudowany, jest jak skała - niewzruszony ...

Zmienia się wiele jednak, choć ukryć to łatwo,,, bo to nowe

- zmiany, czasy, a więc trudne do zrozumienia czy udowodnienia
/ a umysł tak przecie dowody fizyczne lubi ...

Kiedy jednak zmęczony i zniechęcony jesteś -
wejdź do wnętrza swego

i tam drogi, odpowiedzi szukaj - rozumienie znajdziesz/
lecz Ty o tym przecie wiesz ...

System istnieje, bo Ty go zasilasz -
on w Twojej głowie i sercu, żyć mu pozwalasz/
lecz Ty o tym także wiesz ...

No właśnie,,, przecie Ty wiesz ...

DARek

" Koniec życia fizycznego, a co dalej ? "__________

2010-09-27T11:43:00.000-07:00

Lat temu wiele, świadkiem takiego oto zdarzenia byłem :
idąc ulicą, samochód ujrzałem ,

który to uderzył i ranił śmiertelnie człowieka .
Widok taki wzbudził zainteresowanie moje ,

tym bardziej że zobaczyłem "ofiarę" wypadku
w dwóch postaciach - fizycznej i tej niefizycznej .
Na początku, pewności nie miałem, czy aby obraz widziany
oczyma moimi autentyczny jest .
Po chwili jakiejś, zorientowałem się, że owszem - tak .
Obok samochodu martwe ciało leżało, nieco dalej zaś "człowieka ciało astralne" ujrzałem ,

który to stojąc obok przyglądał się owej sytuacji ,
następnie odwracając się od miejsca tego odchodzić począł /
a obraz jego stawał się coraz mniej wyraźny .
Zrozumiałem, iż właśnie świadkiem wyjścia z ciała byłem ...

Minęło lat kilka a ja udałem się na kilka wykładów, wykładów o życiu/ ogólnie mówiąc .
Wykładowca przedstawił historię Ziemi od czasów Chrystusa ...
Obok mnie dwóch młodzieńców siedziało .
Na Ich twarzach mieszało się zainteresowanie z ironicznym uśmieszkiem .
W końcu nie wytrzymali wiercąc się niecierpliwie

i odezwał się jeden z nich ,
przytaczając fragmenty z Biblii,,; "a napisane, a powiedziane jest ..."

uczynili tak kilkakrotnie ...
Kiedy to usłyszałem i argumenty kolejne w stylu: "a Biblia nam mówi" ,
pomyślałem, iż to co czuję powiem i tak też uczyniłem .
Kierując wzrok swój na tych ludzi pytanie im zadałem :
"co zrobiłbyś/cie, gdyby którykolwiek z Was w takim zdarzeniu udział brał ,

straciłbyś swe ciało fizyczne, co byś uczynił, gdzie i do kogo się udał ?"
Ponownie słowa z Biblii padły, nie Jego, lecz te już dawno temu zapisane ...
Najprościej podpierać się jest wiedzą cudzą ,
w razie "błędu" przecie powiedzieć można ;
uczyniłem to, co On powiedział ,,,
"a więc niewinny jestem i nie ponoszę za to odpowiedzialności" ...
Uznając wyższość autorytetu nad sobą nie widzisz świata/
rzeczywistości , zdarzeń/ oczami swymi , lecz cudzymi patrzysz ,
tym samym jakże często los swój ślepo w ręce kogoś oddajesz ...
Czy to odpowiada Tobie, tak właśnie myślisz i czujesz ..?
A może dorosłą Świadomą Istotą Ludzką jesteś ?

DARek

"Bogowie przegrali z człowiekiem"_____

2010-08-24T09:57:00.000-07:00

Trudno w to uwierzyć: człowiek zwyciężył z bogami. Jak to możliwe, kiedy wmawiano nam całymi wiekami, że jesteśmy stworzeni przez bogów i zdani jesteśmy na ich wolę.

Jak to się stało, że człowiek dotarł do swych korzeni,
nie bacząc na klątwy i kary boskie?
Jaka musiała być zawarta siła w „marnym” człowieku, że nie zważając na przeszkody parł, by ustalić początek swojego istnienia i odkrył rzecz zadziwiającą: człowiek nie jest „istotą jednorazowego użytku”
- jest wieczny i stwarza wokół siebie wszystko.
Odkrycie to stanowi „odwrotność” wszelkich nauk religijnych i przeczy słowom autorytetów, które propagowały na Ziemi kreacjonizm.
Obecny stan przypomina scenę z obrazu Michała Anioła: ukrzyżowanie św. Piotra. Niewielu ludzi zauważyło, że „kazał” się powiesić do góry nogami – wszystko w religii katolickiej /i nie tylko/ jest odwrotnością rzeczywistości.
Jest skierowane przeciwko człowiekowi i zmusza go do cierpienia. Gloryfikacja cierpienia miała być zachętą do życia w znoju i trudzie.
Zapewniano, że cierpienie uszlachetnia człowieka i jest przepustką do raju,
czy nieba. Cierpienia były szczególnie wskazane dla kobiet, bowiem to one dysponowały predyspozycjami, dzięki, którym mogły odkryć fałsz zasad ustanowionych przez autorytety religijne. Gdy były skupione na cierpieniu nie przeszkadzały wszelkim bogom, mężczyznom w całkowitym podporządkowaniu ziemskiej populacji.
Dlaczego właśnie na Ziemi skupiło się tyle różnych ras i cywilizacji, które chciały zawładnąć Ziemią i jej mieszkańcami? Tu trzeba przypomnieć, że Ziemia i jej planeta bliźniacza miały niezwykle istotną rolę w kształtowaniu Wszechświata.
Dziś te informacje coraz szybciej wypływają na światło dzienne.
I coraz więcej ludzi jest świadomych, że nie pochodzimy od małpy, ani nie wyszliśmy z wody jako meduzy, czy ryby. Tego typu teorie powstawały celowo, by ukierunkować ludzkie umysły na życie doczesne i związać myślenie ze światem fizycznym. Z drugiej strony zaoferowano człowiekowi teorię o stworzeniu go przez boga, co utrudniało ogromnie poznanie prawdy.
Ciekawość i upór w badaniu prawdziwej historii człowieka wiele jednostek przypłaciło cierpieniem, a nawet życiem.
Za „bluźnierstwa” jak mówiono o ich odkryciach, byli szykanowani, torturowani, paleni na stosach. Do dnia dzisiejszego pozostał w wiernych nawyk sądzenia, jak za czasów inkwizycji, ludzi inaczej myślących lub innej wiary. Można dzisiaj powiedzieć, że „dzieło boskie” udało się znakomicie – wierny stał się robotem sterowanym różnymi treściami i oprogramowaniem. Doskonale przedstawione to zostało w filmie ,pt: „JA ROBOT”.
Przez całe wieki naturalny „pęd” ludzi do wiedzy całościowej i jej podstaw był przez autorytety ukierunkowany na wiarę. Ich obowiązkiem było scalać wiernych w stada. Wprowadzone prawo własności pozwoliło bez obaw pozostawić „trochę” wolnej woli.
Grupy wyznawców automatycznie broniły swoich bogów. A obrona to walka. I tak dotrwaliśmy do końca starego procesu!
Przez szereg lat wprowadzano ludzi w błąd podając różne daty zakończenia aktualnego procesu.
Z szeregu badań wynika jednoznacznie, że było to celowe. Chodziło o uzyskanie jak największej ilości emocji, a to daje zawsze profity w postaci większej ilości wyznawców, takiej czy innej religii. Ilość pozyskanych wyznawców – to ilość żołnierzy walczących o racje w imieniu swoich autorytetów.
Powinniśmy się zastanowić, czy coś takiego jak koniec świata jest możliwe?
Stwórca, bóg, budowniczy Wszechświata – czy dla zabawy stworzył to wszystko? Z nudów zapowiedział, że zabawa się kończy i człowiek ponownie wraca do niebytu? Taka zabawa to typowa rozrywka sadysty.
Jak pogodzić to z miłością, dobrocią i opieką nad wyznawcami? Te sprzeczności nie można zripostować stwierdzeniem: taka jest wola boska! Większość pogodziła się z tym i twierdzi – nie znamy jego zamiarów i należy przyjmować wszystkie klęski i cierpienia z wielką pokorą. Taki sposób myślenia, a właściwie wierzenia, sprawił, że większość ludzi uwierzyła, że życie jest jednorazowe.
A to, że życie jest wieczne – stało się nic nie znaczącym frazesem.
A przecież także Biblia uczy, że jesteśmy zbudowani na wzór i podobieństwo stwórcy, a on przejawia się przez trzy istoty i jak nam wiadomo wiecznie! Mamy więc takie same prawa i wieczne życie.

Jeżeli tak jest, to mamy także moc tworzenia i możliwość nieograniczonego poznania.

W procesie, który dobiega właśnie końca, każdy człowiek miał możliwość rozwoju indywidualnego. Jednak wnioski jednostki, jak cenne skarby pomnażać powinny innych. Suma wniosków i doświadczeń, to wielki skarb ludzi, narodów i całej planety. Jednak ten proces też został wypaczony. Uwagę człowieka skierowano na autorytety, które gromadziły wiedzę swoich wyznawców. Przekazując im tylko te informacje, które utrzymywały ich przy władzy. Dziś większość ludzi nie chce nic zmieniać. Lęk przed karami jest silniejszy niż myślenie, czy rozsądek. Coraz szybciej jednostki te jak ze snu hipnotycznego budzą się i swoim oddziaływaniem – promieniowaniem wpływają na innych. Działa to jak klocki domina: coraz szybciej i szybciej z każdym dniem.

Mamy wiele przepowiedni, informacji dotyczących końca starego procesu, ale co będzie np. po 2012 roku? Na ten temat wiadomo niewiele. Wniosek jest prosty: bogowie nie znają ciągu dalszego rozwoju świadomości ludzkiej. Zamknięci w swoich umysłach, niczym w klatkach cały czas snują wyobrażenia o przedłużeniu obecnego stanu rzeczy. Stąd wiele przekazów otrzymywanych przez Ziemian o ciągu dalszym świata, w którym wszyscy doświadczają kontaktu z bogiem, Jezusem, itp. Takie były plany, zmiana ma nastąpić, ale według starych wzorców. Znów z bogiem, jako istotą kierującą życiem ludzkim na Ziemi i poza nią.
Zamysł ludzki, a więc myśli ludzkie utworzyły i wytyczyły jednak inne plany rozwoju człowieka i Wszechświata. Człowiek uzyskuje stan pełnej świadomości i staje się świadomym twórcą. Tak zresztą było zawsze. Jednak kolejny etap – to pełna świadomość tworzenia. Nowy Proces – to proces świadomego tworzenia. Wyszliśmy z etapu nauki – przechodzimy do
działania wg. zdobytej wiedzy.
Prawa i zasady pozostają te same, lecz inne są ich przejawy.
Cel, jaki mieliśmy uzyskać w starym procesie – to udoskonalenie najbardziej zagęszczonej formy przejawu, czyli ciała fizycznego. I tak się stało.
Zebrana wiedza człowiecza powinna się dziś „zbilansować” z całym dorobkiem zdobywanym przez wieki przez każdego z nas.
Jedynie w takim „stanie” możemy przygotować się do przejścia w Nowe.
Trzymam się określenia – przejścia w Nowe. Choć i to określenie jest niewłaściwe. „Przejściu” podlega świadomość istoty ludzkiej.
Jednostki przygotowane do transformacji nie podlegają tzw. śmierci ciała fizycznego. Transformacja odbywa się w pełni świadomie i trwa to zaledwie części sekundy. Tyle co mrugniecie powiekami.! Po „otwarciu”oczu oglądamy swoją nową formę i nową rzeczywistość, która jest wynikiem przemiany naszej świadomości i naszego sposobu myślenia i postrzegania świata. Dlatego dużo wcześniej jesteśmy do tego przygotowywani.
W snach, relaksacjach- wiele osób widzi nowe ciało i warunki, w jakich ono się znajduje: planeta, przyroda, wszechświat.
O procesie transformacji wiadomo było od wieków. Zwróćmy uwagę na scenę tzw. przemienienia pańskiego. PRZEMIENIENIE ! To na razie najlepsze określenie nowego zjawiska.
Każdy proces, który dotychczas nazywaliśmy cyklami, podlega ścisłej kontroli myśli ludzkiej,
a świadomość zewnętrzna człowieka jest o tym zawsze powiadamiana z dużym wyprzedzeniem.
Stary proces został „zamknięty” dokładnie 07-07-07. wg „magii” cyfr i Kabały oznacza siedem części z dwunastu budujących wszelkie formy po stronie materii. Równolegle z procesem materialnym został zamknięty proces w „niebie”, inaczej w antymaterii – w stosunku do nas świata
równoległego.
Więcej informacji na ten temat znajduje się również w artykułach na naszej stronie.
Teraz coraz częściej słyszy się o Nowej Erze. Tym mianem w przeszłości określano kolejne cykle rozwojowe . To co teraz się dokonuje nie jest następnym cyklem – lecz całkowicie nowym procesem. Lepszym określeniem jest: nowa rzeczywistość – nowa przestrzeń.
Ze starego w Nowe nic się nie zabierze, bowiem warunki w Nowym są diametralnie inne. Forma , kształt ludzki – pozostaje ten sam, lecz jej budowa wewnętrzna ulega całkowitej zmianie. Wszelkie podziały na wyodrębnione organy, jakie do tej pory istniały ustępują jednorodnym – scalonym „organom”. Np. całkowicie zmieni się budowa mózgu, znika podział na dwie półkule. Ogólnie można powiedzieć, że również w budowie ciała wszystko sprowadzać się będzie do jedności.

Zmiany jednak dotyczą przede wszystkim myślenia: kończą się wyróżniki, wyobrażenia, że ktoś lub coś jest lepsze, ważniejsze. Co do tej pory było kanonem bycia ludzkości.
Dotychczasowa praca – często żmudna i wymagająca często ogromnego wysiłku była niezbędna, by dostarczyć istotom ludzkim, jak najwięcej doświadczeń i umożliwić wyciąganie samodzielnych wniosków. To konieczność, by człowiek uzyskał pełną świadomość tworzenia i nigdy już nie szukał nikogo poza sobą – kto to wszystko tworzy.
Na dzień dzisiejszy należy stwierdzić, że nowa rzeczywistość już istnieje. Tworzenie zaczyna się zawsze od przygotowania środowiska, w którym pojawią się formy ludzkie. Bardzo wielu osób otrzymuje już szczegółowe obrazy fauny i flory, jakie już istnieją.
Szkoda więc czasu na tworzenie Nowego, bo po pierwsze już istnieje, a po drugie będziemy
budować po staremu. Nowo powstające grupy „twórcze” już zaczynają się spierać, kto z nich jest
ważniejszy, który obecnie autorytet jest mądrzejszy itp. Przecież inaczej nie potrafimy. Podświadomość jest zapełniona treściami i działamy, jak dotąd automatycznie i analitycznie. Powstaną ponownie podziały, da znać o sobie prawo własności, a to doprowadzi do kolejnych waśni i wojen. Zła nie da się opanować hasłem miłości!

Co dalej ? Jak się przygotować ?
To proste. Po rozkodowaniu zapisów na poziomie podświadomości, skupić uwagę na Nowym. Bez wizualizacji. Przypomnieć sobie wieczny ruch, inaczej rezonans i korzystać z jego działania. Myśl ludzka tworzy – i tam ją skierujmy. Do Nowego! Wejść z nią w rezonans, a to przyspieszy opanowanie zapisów. Przy wyższej częstotliwości, zapisy samoczynnie ulegają neutralizacji. Informacja o tym umożliwia świadome wprowadzanie w ciało nowych energii
o innej częstotliwości i natężeniu. Następuje błyskawiczna, bezbolesna przemiana z jednego w drugie ciało. Bez bólu i szoku.
Nasuwa się pytanie: to po jakie licho się obecnie trudzić, kiedy nie pozostaniemy? To pytanie od osoby która utożsamia się z ciałem. Celem naszym, tu na Ziemi było poznawanie wszelkich możliwości ludzkich zachowań i reakcji. Inaczej mówiąc mieliśmy rozwijać się i „powiększać”swoją indywidualną świadomość – w świadomość Całości.
Przemiana, przemiana i jeszcze raz przemiana. To na razie najlepsze określenie. Przemiana świadomości, a z nią ciała fizycznego w nową formę. Bez żadnego problemu, lęku czy obawy.
Cywilizacja nie ginie, tego bać się nie musimy. Nowa rzeczywistość – nowa planeta już na nas czeka. Dzielcie się tym co oglądacie w Nowym. Nie trzeba tworzyć Nowego, Nowej Ery – ona już dawno jest! Do niej się często „dostrajać”’, ciało wówczas podnosi swoje częstotliwości, poprawia się stan psychiczny, fizyczny i przede wszystkim pojawia się spokój. Łatwiej rozwiązujemy problemy dnia dzisiejszego i możemy pomóc swoim bliskim i znajomym. Pod jednym warunkiem – jeśli o to proszą! W innym przypadku będą atakować, broniąc swoich treści i zachowań. Mają prawo wyboru, a więc nic nie wolno robić nic na siłę./Jeno młotkiem – żart/ Zbawianie na siłę – to naruszenie prawa nieingerencji. Za to ponosimy przecież konsekwencje.
Wszelkie medytacje i modlitwy – utwierdzają i zasilają stare, które się obecnie rozpada.
To nam nie tylko nie pomoże, lecz odwrotnie – utrudnia i spowalnia własny proces. Ruch Kosmosu
nie czeka na poszczególne osoby lub grupy.
CZŁOWIEK ZWYCIĘŻYŁ – BO POZNAŁ I ZROZUMIAŁ. Bardzo wiele ludzi jest już gotowych do przejścia w Nowe. Dla Polaków jeszcze większa nowina – bo wielu
uzyskało bardzo wysoki poziom świadomości i pomaga innym drepczącym w miejscu lub szukającym wiedzy. Odbywa się to już nie w starym „stylu”,: żadnych zgromadzeń, żadnych nauczycieli itp. Każdy staje się nauczycielem dla samego siebie.
Wskazane jest : kontrola myśli i reakcji. Uzyskany i kontrolowany spokój – cisza , umożliwia
wejście w rezonans z Nowym. To wystarczy, aby sobie pomóc.
Zbliżające się zjawiska nie zawsze będą łatwe, bo „zawartość” starego musi się obecnie rozładować i oczyścić.
Konieczne jest, jak wynika z tego wszystkiego – kontakt z SOBĄ i tylko z sobą. Tam zebrane
doświadczenia z całych wieków „podpowiedzą”, jak sobie poradzić.
Wypada więc kończyć te wywody i życzyć radosnego spotkania w Nowej Rzeczywistości!

KAŻDY JEST KOWALEM SWEGO LOSU! Stare dobre powiedzenie i coraz bardziej na czasie.

Człowiek

,,, W MYŚLI ZAMKNIĘCI ,,,

2010-08-21T10:22:00.000-07:00

Myśl energią jest, energią silną i subtelną jednocześnie .
Myślą kształt nadajemy, na los swój i rzeczywistość tym samym wpływamy .
To, co w umyśle sami stworzymy, w świecie także znajdziemy .

Bywa jednak i tak, że widząc skutki myślenia naszego ,

w bunt przeciw światu

czy samemu sobie wchodzić zaczynamy ...

I choć stanowimy o tym; co i jak doświadczać będziemy ,,,

rzecz oczywista niby dla jednych,
dla innych zaś niezrozumiałą bywa .

Codziennie, chwilę każdą ,
choć nie zawsze do końca świadomi tego ,
tworzymy scenariusz życia, zdarzenia sami piszemy .

Fakt to jest, lecz faktem jest również i to, że myśl nasza uzależniona być może od: naszego punktu widzenia, prawd , teorii, poglądów, tym co w podświadomości zapisane .

To tam w podświadomości właśnie, najczęściej "kryją" się
zapisy, kody różne stworzone przez nas samych, czy to w poprzednich wcieleniach ,
w wymiarach innych czy też wreszcie te genetycznie dziedziczone ...
Więc może warto siebie zapytać: "czy myśl ta - moją jest ,
czy jest mi potrzebna, a jeśli tak ,
to do czego służy , prowadzi, co pokazać - dać może ?"

Twoje i moje, moje i Twoje myślenie, z przeżyć naszych , widzenia, z "osobowościowego/ ego" odbioru ,
widzenia materii świata tego - uzależnione .

W wymiarze tym lub innym ,
na tej lub innej planecie czy planie/ to mniej istotne ...

Przebyliśmy drogę swą by zrozumieć, by odpowiedzi na pytania swe móc znaleźć, lecz już same wnioski z tych samych doświadczeń inne wyciągnąć mogliśmy ...

- takie same doświadczenia, przeżycia, lecz myślenie czy wnioski już nie koniecznie .

To co dla Ciebie niezrozumiałe i niepotrzebne ,
dla mnie zaś istotnym a więc i potrzebnym okazać się może .
Ty to samo prawdopodobnie widzisz, rozumiesz, ja również ,

lecz już wnioski i działanie inne "podejmujemy" ...

Czy zatem mimo "różnic" tych porozumienie miedzy nami
jest możliwe ?
Okazuje się że tak ,
lecz pod warunkiem odłożenia swych osobowościowych racji i przekonań ,,,
słowem jednym - by porozumienie zaistnieć mogło,
by realnym się okazało ,
nastać musi wyciszenie myśli, neutralność reakcji
ciała w kontakcie z drugim człowiekiem .
To w świecie pozbawionym oceny siebie i drugiego ,
odnaleźć i porozumieć się w pełni można .
Bowiem kiedy odłożysz swe racje czy przekonania
i oceniać przestaniesz ,
gotowym się stajesz na porozumienie, bo widzisz ,
odczuwasz a więc i rozumiesz ...
Zrozumienia i życia w zgodzie z sobą, więc życzę .

DARek

___ANTASIT24

"COŚ"_____________

Idź za głosem swoim ______________

Współpraca________

Zgromadzenie Wolnych Ludzi

Zagrożenia w rozwoju świadomości ludzkiej____________

Czekając na tramwaj na przystanku stałem ...

RZECZYWISTOŚĆ CZY FIKCJA___

KONFLIKT ______________________

_______Harmonia kosmosu

_________Istota____

Wierzysz? _to dobrze!, Myślisz? _to jeszcze lepiej!

... ciało rozluźnij ...

Zmieniając Świat ___ ?

Rozwój duchowy, czy rozwój świadomości? __

Nauka i Religia _______

Zablokowana Moc Człowieka _______

Pojednanie_________

_____ Na rozstajach epok __________

Słowa_____________

Rzeczywistości Tworzenie__________

Nastał czas Armagedonu_________

Kim jestem? – oto jest pytanie______

Dlaczego warto myśleć – Nowe ! ______

Dlaczego warto samodzielnie myśleć? – manipulacja _____

CZAS „ZERO”_______

CZAS TWORZENIA________________

______XV UFO Forum 2011

Czakramy__________

JEDNOŚĆ__________

"ZANIK POLA MAGNETYCZNEGO SŁOŃCA "

Myślenie i System _______

" Koniec życia fizycznego, a co dalej ? "__________

"Bogowie przegrali z człowiekiem"_____

Trudno w to uwierzyć: człowiek zwyciężył z bogami. Jak to możliwe, kiedy wmawiano nam całymi wiekami, że jesteśmy stworzeni przez bogów i zdani jesteśmy na ich wolę.

,,, W MYŚLI ZAMKNIĘCI ,,,

_____Istota

_ Na rozstajach epok ______